Chemical Wedding (2008)

Heel wazige film met slecht acteerwerk en weinig spanning. Pluspunten waren een aantal scenes die eigenlijk te slecht voor woorden waren, maar daardoor juist weer grappig. En uiteraard de muziek. Vooral de openings- en eindmuziek. Wat Can I Play With Madness ineens in de film moest begreep ik niet. Totaal vreemd moment om dat erin te stoppen.

Zeer warrig, druk en hak op de tak dat is deze film.

1 ster

"to pee or not to pee" of "please remove your restrictive knickers"

Tja de bizarre hersensspinsels van een rockster... oftewel Bruce Dickinson de zanger en tekstschrijver van de succesvolle band Iron Maiden. Dat doet hij al jaren zeer verdienstelijk! Daarnaast is hij ook piloot en ongetwijfeld een aardige kerel. Wat hij echter NIET is, is een goede scenarioschrijver! Heavy metal en satanische duivel-aanbidding gaan natuurlijk prima samen! Niet heel verwonderlijk dat 'De slechtste man ter wereld'; 'Het grote beest van zwarte magie'; de occultist en beruchte schrijver Aleister Crowley hier dan ook de hoofdrol in had! Maar het wemelt alleen maar van de belachelijke regels in deze film!

Het begint allemaal met een proloog waarin twee studenten Derek en Clive een bezoek brengen aan de ouder wordende Crowley. Een halve eeuw later zijn ze allebei Cambridge-academici. Alwaar ook professor Haddo (Simon Callow), een ongevaarlijke excentriekeling met het haar van Boris Johnson en het stotteren van KK-Ken uit A Fish Called Wanda les geeft. Via een Amerikaanse professor, Mathers, een 'virtual reality-pak' en toevalligheden die te bizar (en belachelijk) zijn om te vertellen wordt hij gereïncarneerd tot de geest van Crowley. Opgewaardeerd tot de praterige kale linkerhand van Satan.

Dickinson en regisseur Doyle proberen het met Shakespeare, Einsteiniaanse fysica als het moderne equivalent van alchemie. Schrödinger, het onzekerheidsprincipe, parallelle universums, Stephen Hawking en de Bijbel. Had ik de borsten al genoemd? Uiteindelijk moet het uit te komen bij het uit te voeren van de oude rite de 'Chemische Bruiloft'. Wat eigenlijk inhoudt dan er zoveel mogelijk naakte meiden bij elkaar werden gezet en een orgie hadden.

Het meeste werd allemaal ingeroepen, als decoratie maar een echt interessant plot of ondersteunend iets werd het niet! Het leek meer op pseudowetenschap complottheorieën of een reden om tegen wat heilige huisjes aan te schoppen met de schokwaarde van een schooljongentje. Het is een opzet met weinig verrassingen, veel geklets of gezwets over Crowley, Shakespeare of de Bijbel en verstokken van enige horror gruwelijkheden.