Sex and the City (2008)

Voor de fans van de serie kan deze al bijna niet misgaan, en ik ben een stiekeme fan. Hoewel het tempo hoog ligt, komen alle ingrediënten die de serie zo leuk maakten ook hier weer aan bod. De bijna 2,5h vlogen voorbij, veel makkelijk verteerbare dialogen over weinig en ook het drama is niet over the top. Een waardig afsluiter van een fijne serie.

3,5*

Aardige bioscoopfilm als vervolg op de gestopte, succesvolle TV-serie. Herkenbare relationele feitjes en een klein beetje humor om het dramawerk wat te verlichten. Het mierzoete einde haalt de film echter ietwat naar beneden. Redelijk.

Toch maar een kans gegeven, al vond ik de serie vreselijk. Misschien dat er nog wel een frisse film van te maken valt, maar...

...bleeh, wat een suffe troela's! Zelfzuchtig en leeghoofdig gezeur, gegil om niks, soapachtige verwikkelingen en dat dan 2 en een half uur lang! Die vreselijke oppervlakkigheid is voor de modeliefhebbers misschien nog wel te verhapsnappen maar daar val ik dus totaal niet onder. Het zelfbeklag gaat feitelijk al na een minuut irriteren en dan moet je nog 2 en een half uur!

Waar zijn de grappen, waar is de pit, de romantiek, de spunk? Nee, dit is vlak, saai, lang (2 en een half uur!), dom, vol nietszeggende karakters, vervelende muziek, een waardeloze Hudson, neppe emoties, the lots. En hij duurt 2 en een half uur! De enige die me nog een beetje kan bekoren is die donkerharige, de rest is zoooo eng...

Dit is geen romantische film. Dit is een film over schoenen van 525 dollar en kussens van 300 dollar. Een film over leeg materialisme dat als levensdoel wordt verheven, en daar dan 2 en een half uur over doet.

Haha, een scheetgrap, 2 en een half uur, hihi een man met roze hakken, 2 en een half uur, die oervervelende voice over, 2 en een half uur, 2 en een half uur, 2 en een half uur...

Ik *haat* deze personages. 0,5*.

Wat een belachelijke lange film is dit toch... Maar toch viel de film nog reuze mee. Stukken beter nog dan ik gedacht had. De humor was, zoals verwacht, niet bepaald mijn humor, maar een glimlach kon er zo nu en dan wel van af. Echt mijn soort vrouwen zijn het niet, waardoor het nog aan akelige zit kon gaan worden, maar het romantische element maakt toch nog veel goed. Ook de zoete score van componist Aaron Zigman is prima te pruimen.

Hmmm, de film viel me best tegen ! Het draaide allemaal wel erg veel om Carry heen en veel minder om de andere meiden. Ik vond dat er wat dat betreft een betere rolverdeling voor iedereen was in de serie.

De humor was ook veel minder aanwezig. Op het sushimoment van Samantha na heb ik nergens echt om kunnen lachen. Vroeger lach ik iedere aflevering van de serie wel in een deuk maar in de film is de humor ver te zoeken. Het is allemaal veel dramatischer.

Als je de serie nooit gevolgd hebt, is deze film geen aanrader. Ik heb de serie altijd al gevolgd en heb een binding met de personage's dus voor mij bleef het toch interessant om de film te kijken om te zien hoe het met iedereen afloopt. Maar zonder een binding met de personage's heeft deze film geen toegevoegde waarde en is het vooral slap, flauw en saaaai.

Leuke film.

Meer niet.

En ik kan je zeggen dat een 'leuke film, meer niet' vies tegenvalt voor een die-hard S.A.T.C-fan! Het verhaal is eigenlijk heel goed bedacht, en er is niet zomaar een einde aan de serie gebreid. Dat Carrie uiteindelijk toch valt voor Mr. Big is natuurlijk een grote opluchting. Maar de humor, de sex en de city straalde minder deze keer... Het bleef aardig bewolkt in Carrie's Big Apple...

Samantha

Ik heb nog nooit een aflevering - of wat dan ook maar - van Sex and the City gezien, maar volgens mij is dat ook helemaal niet nodig. Vier van die vrouwen die janken, gillen, schreewen o.i.d. om de kleinste dingen. Toch wel behoorlijk irritant zo nu en dan en twee en een half uur is eigenlijk gewoon te lang, maar toch moet ik toegeven dat ik me heb vermaakt.

De personage's spreken me totaal niet aan, maar Samantha vond ik toch wel een erg grappig figuur. Bij deze ook mijn favoriet van de vier Op de grappen van Samantha na kon de rest me gestolen worden, totaal niet grappig en eerder irritant. Vooral dat gejank over die schoenen, tasjes, jurkjes etc. etc. etc. was té veel van het goede wat mij betreft. Maar.... de film kijkt wel lekker weg. Het is allemaal zo voorspelbaar en om de minuut ligt er weer een cliché om de hoek, maar de luchtige settings, met de nodige romantische dingetjes eromheen zorgen er toch wel voor dat ik het makkelijk heb uitgezeten. Ik had trouwens wel een hekel aan dat ''vergevingsgedoe'' van zowel Miranda als Carrie. Beetje triest gedaan. Zo lang een dikke ''no'' en dan zo makkelijk op het eind, njah, dat hoort er dan allemaal ook weer bij natuurlijk. De dingen tussendoor zorgden er in ieder geval voor dat ik mijn aandacht erbij bleef houden, al duurde het naar het einde toe wel wat te lang allemaal.

Leuk voor een keer, dit filmpje. Aan de serie ga ik nooit beginnen, ik heb nu met deze film wel genoeg gezien denk ik. Sarah Jessica Parker is trouwens volgens mij ook net een wandelend lijk zonder make-up op. Dat viel op een gegeven moment wel erg op, niet dat het wat uitmaakt natuurlijk. Zien we ook maar weer eens waar die make-up wel niet goed voor is. Njah, twee en een halve ster dan maar.

Ik ben geen fan van de reeks en al zeker niet van de film. In Sex an the City krijg je een soort vervolg op de serie, met een korte voorstelling in het begin, maar ik kreeg meer het gevoel dat er gewoon een paar afleveringen achter elkaar geplakt werden.

De film komt veel te chaotisch over in het begin en de acteer prestaties laten naar mijn normen te wensen over. Het verhaal is wel nog goed gevonden, maar zeer voorspelbaar en daarom niet echt ontspannend.

Het is natuurlijk een feit dat deze film en de serie gemaakt zijn voor vrouwen en dat deze dan ook wel veel meer aandacht zullen hebben voor de onderwerpen in deze film, maar ze mochten toch wat meer werk steken in de humor en de dialogen van de film.

Score: 3/10

Ik heb de serie niet gezien, die me erg leuk lijkt trouwens, maar ik had toch iets anders verwacht van de film. Hij gaf me niet het soms-o-zo-heerlijke gevoel van een vrouwen feel-goodmovie (waar ik toen wel heel erg zin in had), dus op dat moment vond ik dat jammer (achteraf gezien kan je het juist ook zien als een wat originelere film, maar het verhaal was dat niet...). Verder vond ik wel dat hij behoorlijk lang duurde! Bij een leuke/goeie film vind ik dat helemaal niet erg, maar hier zat ik op een gegeven moment wel een beetje op het einde te wachten (die toch al zo voorspelbaar was). Nouja, misschien moet ik de serie maar eens gaan kijken dan.

Van een serie naar een film.

Serie nooit echt gevolgd. Had geen hoge verwachtingen hier van. Toch wel een aardige vrouwenfilm. Ik vond dat er in deze film niet teveel gezeur en gedram in zat dus een 2,5.

Toch vervelend dat het simpelweg gewoon te lang duurt.

Het eerste uur is erg aanstekelijk. Daar vinden de meeste grappen plaats en komt het nog allemaal fris en luchtig over. Het stuk met de mislukte trouwerij van Carrie vond ik eerlijk gezegd prachtige dramatiek. Zeer pakende scene.

Nadat de dames uit de lollige scenes van Mexico terugkeren gaat het bergafwaards. De meeste grappen komen slecht uit de verf en het begint allemaal erg langzaam te worden. De scenes zijn niet echt meer boeiend. Hier en daar wel een sprankje hoop, maar teveel melodrama.

Laatste twintig minuten zijn gewoon een Pain In The Ass aangezien de scenes in herhaling vallen. Het uiteindelijke Happy End van 1 minuutje ('hadden ze daar 2 uur over moeten doen?') was teleurstellend en erg cliché.

Heb de serie nog nooit gezien, maar vond deze film wel grappig. Ben stiekem wel een beetje benieuwd naar de tweede aangezien die volgens mij een stuk luchtiger is.

* 2,5 sterren

'' The good ones screw you, the bad ones screw you, and the rest don't know how to screw you. ''

Helaas blijft dit eerste deel toch stukken minder leuk dan het tweede deel. Kan natuurlijk aan het feit liggen dat ik deze op DVD heb gezien en het tweede deel in de bioscoop heb gekeken met vriendinnen, dat doet toch wel iets aan het ''gevoel'' wat je er bij krijgt.

Ik ben nooit een fan van de serie geweest. Ik vind Sarah Jessica Parker een onaantrekkelijke vrouw en zelfs een beetje vervelend om naar de kijken. Toch is het een leuke vriendinnengroep, en de verschillende vrouwen zijn zeker interessant. We kennen ze natuurlijk binnen no-time wel, want je ziet direct wat voor een vrouwen het zijn.. Carrie, Samantha, Miranda en Charlotte. Met name Samantha is een zeer uitgesproken persoon. Zij is dan ook wel een beetje mijn favoriet.

Verder is het natuurlijk allemaal groots, duur en vooral zeer opvallend. De dames lopen in kleding rond waarin menig vrouw niet eens dood gevonden zou willen worden, maar het hoort bij het totaalpakket. Hoewel ik begrepen heb dat het hier in de serie vooral om draaide, vond ik dat deze film meer de nadruk legde op de verschillende problemen die de hechte vriendinnen hebben, en hoe ze hier mee om gaan. Er komen verschillende thema's aan bod, zoals vreemdgaan, angst voor het huwelijk, relatieproblemen, kinderproblemen en ga zo maar door. Dit maakt het dan ook voornamelijk een echt vrouwenfilmpje, máár.. wat de humor betreft zit het soms best goed. Er worden een aantal harde -mannelijke- grappen gemaakt die het geheel wat vlotter maakt.

Een film over vrouwen, sex, liefde en mode. Leuk dat Jennifer Hudson ook te zien is, wat een prachtige verschijning is het toch! En ze doet het nog leuk en overtuigend ook.

Hoewel ik de serie bewust altijd links heb laten liggen, moet ik bekennen dat het best prettig vermaak was. De one-liners van Samantha zijn moeilijk uit je hoofd te krijgen: '' Hey dick-wad, I'm speaking. '' en '' She's married and she's not growing a national forest. ''

You go, Samantha!

Matig.

Vond de serie altijd nét kijkbaar en dit is een beetje van hetzelfde niveau. Nergens echt dat ik me dooderger of ontzettend verveel, maar ook nauwelijks momenten die er bovenuit steken en over de gehele lijn nergens echt bovengemiddeld.

Daarbij komt dat ik Sarah Jessica Parker nooit geschikt heb gevonden voor zo'n hoofdrol, ook in de serie niet. Kristin Davis en Kim Cattrall maken heel wat goed, maar kunnen het ook niet redden.

Ook de absurde speelduur werkt totaal niet in het voordeel en was bovenal ook echt niet nodig.

2,5*

Hm, nogal lage stemmen en kritieken hier, jammer. Ik heb hem laatst voor de derde keer gezien en het raakte me ergens nog steeds. (Vooral omdat ik deze gezien heb samen met Letters to Juliet in één weekend, en ik kan bijna niet geloven dat die film gemiddeld hoger scoort dan deze.)

Tja, het is Sex and the City, je moet er van houden. Als je het gaat kijken weet je wat je krijgt (dus, gegil om een duur tasje). Maar o, o, wat een paar goed geacteerde, emotionele scènes zeg. Zoals het gesprek van Miranda en Steve voor de club en natuurlijk Carrie die haar bloemen stuk slaat op Big.
In mijn herinnering is het vooral een heerlijke film over vriendschap Die scène op Oudjaarsavond dat Carrie Miranda onverwachts opzoekt, zo mooi!, en het slagen en mislukken van relaties.
En dat vind ik heel wat voor Sex and the City.
Vandaar 4 sterren!

Naar verluidt zwijmelden hele volksstammen weg bij het zien van de serie. Ik kan daar niet over oordelen, want ik heb maar een paar afleveringen gezien, maar ik kan me niet voorstellen dat men de film ook zo geweldig vindt. Een flinterdun verhaaltje, dat op de koop toe zo'n 2½ uur duurt. En met de schoonheid van de vrouwen valt het ook al niet mee, al ziet Kristin Davis er best aardig uit. Niks voor mij, maar ik vrees dat ik niet tot de doelgroep hoor. Twee sterren voor een handvol leuke momenten.

Na het herkijken van alle seizoenen van Sex and the City was het nu ook tijd voor de 2 films.

Met een voorliefde voor de serie is het niet moeilijk om de film leuk te vinden. Alle ingrediënten van de serie zitten erin, al voelt het allemaal net wat meer opgepoetst en anders dan in de serie. Maar daar is wel overheen te kijken, omdat de meiden gewoon lekker zichzelf zijn.

Het verhaal is maar zozo, en dat maakt de hele film ietwat langdradig, maar het is leuk als fan om het gevoel te krijgen alsof je nog een heel seizoen verhaal krijgt over de meiden.

Het keek voor mij gewoon lekker weg, aangezien ik na een aantal maanden de serie herkijken helemaal in het leven zat van Carrie, Miranda, Charlotte en de geweldige Samantha. Toch vond ik hem bij eerdere kijkbeurten te lang duren.

*3.5

Als vent (nota bene) behoorlijk grote fan van de serie, die puike staaltjes zijn van screen- en copywriting. Overigens werkten er hele teams aan. Het knappe zat 'm in de vaak 3-4 verhaallijnen in een haf uur neer te kunnen zetten. Die dynamiek gaat niet op voor de film. Dan gaan andere wetten gelden. Zo zou ik me bijv. ook geen Seinfeld The Movie kunnen voorstellen. Toch moedig om met de bruiloftsperikelen te beginnen. Blijf wel van mening dat mannen er best wat van kunnen opsteken. We zullen nooit helemaal de fuzz begrijpen van een full battle dress bruiloft met bijbehorend getut, en Carrie had "de ochtend van" de moeite kunnen nemen van ff een hart onder de riem steken van a.s.