Charley Varrick (1973)

Een film met een anti-held, de wat sullig uitziende Charley Varrick. Varrick overvalt een bank met enkele kompanen en maakt een boel geld buit. Probleempje : het is mafia geld. Allemaal heel simpel en niks nieuws onder zon. Gelukkig gaat het tempo nooit echt zakken en is het mede daarom een fijne wegkijker. Dirty Harry regisseur Siegel regisseert hier opnieuw een leuke actiefilm die heel goed past in de jaren '70 misdaadfilms zoals er velen waren toen. Matthau, vooral een man uit komedies, is niet zo leuk en zo charismatisch als Clint Eastwood en vind hem wat misgecast. Joe Don Baker is de man om te prijzen hier. Maar dat geeft niet, was verder een goede film die niet gedateerd overkwam.

Toch apart, die overval. Er vallen nogal wat doden en hoe dat met vrouwlief gaat, toe maar. Het maakt Varrick en z'n bende er niet al te sympathiek op, terwijl je voor de rest van de film voor een groot deel op hem bent aangewezen. Siegel zal wel in z'n nopjes zijn geweest met dat hobbeltje. Vieze Harry was per slot van rekening ook niet brandschoon. Ook zonder Eastwood, die wel even wordt genoemd, komt hij blijkbaar ook tot toffe filmpjes. Dit keer met Walter Matthau als lead.

Niet helemaal perfect voor deze rol, dat voel je vooral als hij in de armen van een meisje belandt , maar hij komt toch een heel eind met z'n even doordachte als nonchalante houding. De andere blikvanger is Baker als kille maffia henchman die de strooptocht inzet. Rondom Harman lijkt er even zeurzand in de motor te komen, maar dat heeft een doel. Sowieso is het een behoorlijk doelmatig filmpje dat stilaan toewerkt naar een finale die nog een paar aardige streken in petto heeft.

De film lijkt een standaard verhaal te gaan vertellen over criminelen die geldt jatten en de maffia achter zich aan krijgen. Het verhaal steekt echter intelligenter in mekaar met Varrick, knap gespeeld door Matthau, die zelf zo zijn plannen heeft. Dit leidt uiteindelijk tot een spectaculair en knap bedachte climax. dat hij echter met die meid in bed beland is, en dat zien we vaker in films uit die tijd, ronduit belachelijk..

Goeie film waarin een bankovervaller er achter komt dat hij geld heeft gestolen van de maffia. Op zich een simpel verhaal, maar de film blijft onderhoudend mede door een aantal verrassingen en de meerdere personages die gevolgd worden. Verder ook een prima cast en een fijne jaren '70 uitstraling.

Sterk en origineel verhaal over een uit de hand gelopen bankoverval. Een overval die bovendien merkwaardig veel geld oplevert, veel meer dan de bende vooraf had berekend.

De film was in commercieel opzicht een flop, mede doordat hoofdrolspeler Walter Matthau in vrijwel elk interview de film afkraakte. Desondanks is dit één van de beste rollen uit zijn loopbaan als acteur.

Tevens een sterk optreden van Joe Don Baker in zijn rol als huurmoordenaar, die namens de maffia het vele (zwarte) geld terug dient te halen.

Leuke film. Over het einde wordt meer gepraat maar ik vond het begin sterker. Heerlijk hoe Siegel in een paar pennenstreken middle america neerzet. Matthau is heerlijk (en ik ook ken hem uit heel andere rollen) maar ook Baker als sadistische hitman was erg tof. Maar de hele cast was een sterk punt. Als de film het niveau had gehouden van de eerste 30 minuten was het echt extreem goed geworden. Maar ook nu hele blijft een fijne politiefilm op smaak gebracht met seventiessaus.

Het script zit strak in mekaar met geloofwaardige personages. Er zijn wel enkele momenten waarvan je denkt dat het wat omslachtig is - de bom die in Vernon zijn gezicht ontploft - maar het levert wel spektakel op. En dat hoort ook bij film natuurlijk. De hoofdrollen Walter Mathau en de dreigende John Vernon spelen een spel dat misschien ook wel de Coen Brothers zal geïnspireerd hebben bij hun films.

Dit is gewoon zeer goeie seventies cinema, een neo noir met alles erop en eraan. Een productie van Don Siegel en die weet hoe het moet aangepakt worden. De naam Clint Eastwood valt op een gegeven moment in de film en is een leuke knipoog naar de Dirty Harry samenwerking.

De muziek is van Lalo Schifrin en het is van die typische funky stuff wat toen in was. Dat trekt je dan helemaal mee in die jaren ‘70. Lalo Schifrin was een topcomponist die ook de Dirty Harry films gescoord heeft.

Fijne misdaadfilm met een zeldzame rol van Walter Matthau als crimineel. Maar uiteraard wel eentje met het hart op de juiste plaats. De film is niet bepaald snel gemonteerd maar heeft evenwel een aangenaam tempo, kleurrijke personages en een spannend plot. Visueel heeft de film de tand des tijds ook prima doorstaan.