L'Occhio nel Labirinto (1972)

geil

Prachtige recensie

Weirde,arty,trippy,postmoderne giallo.Het begint allemaal met een citaat van Borges over hoe het labyrinth de functie heeft om het menselijk brein te verwarren.Dat is ook wat deze film tracht te doen en bij tijd en wijle heb je bijna de indruk dat Caiano hier een pseudoniem is van Resnais,qua narratieve puzzles en onbetrouwbare verteller bedoel ik dan,niet qua cinematografie.Caiano weet het spelletje aardig lang vol te houden,maar vliegt helaas tegen het eind wat uit te bocht door out of the blue een Freudiaanse epiloog aan het geheel toe te voegen ,alsmede een volstrekt overbodige slotscène.

Buitengewoon jammer,want verder is het een aardig te genieten product met zonnige mediterrane landschappen en een prima cool jazz,neigend naar fusion,soundtrack.Die trompettist was echt goed.Bovendien weer uitstekende rollen van Celi als oude gangster en Valli als toverkol.En Dexter (geil,dus)loopt bijna continu halfnaakt rond.Verder overigens weinig sleaze en geen gore.

De beste Italiianse poster staat er nu ook op.

Lijp detective thrillertje die je nauwelijks giallo of horror kan noemen. Een mooi meisje zoekt in een vaag Italiaans dorp haar lover. na wat skinny dipping komt ze per abuis (?) aan bij de Italo-elite waar haar zoektocht naar de minnaar verder lijkt te gaan, maar niets is wat het lijkt. Weirde cameramoves die trouwens perfect passen bij de nog raardere verhaallijn. Wat Freud wordt ertegen aan gegooid om het allemaal kloppend te maken. Maar eigenlijk mislukt dat volkomen. Uitkijken dus.

De cast is perfect. De ene tronie is nog vreselijker dan de ander. Het meisje in jeopardy is ook fijn. Vaak moet ze naakt allerlei scherpe objecten omzeilen. Of wordt ze weer lastiggevallen door de Italiaanse man. Mooie villa aan het strand, veel zon, beetje maar niet teveel doodslag, boten, bikini's.

Tamelijk fout, maar wel erg grappig.

De bol.com link van deze film klopt niet echt. Je krijgt een boxset met alle seizoenen van Dexter te zien...

Tjah, ik moet nog een beetje nadenken wat ik over deze film kan zeggen. Het is een aparte, moeilijk te classificeren prent. Ik denk dat de beste omschrijving misdaad/thriller is.

Julie (gespeeld door Rosemary Dexter) gaat op zoek naar de moordenaar van Lucas en word hierdoor al snel van de ene aparte situatie naar de andere geslingerd. Ze krijgt de gastvrijheid van Gerda (Alida Valli) en de perverse vriendschap van Frank (Adolfo Celi). Hierdoor komt ze in de villa van Gerda terecht, waar nog meer vreemde figuren wonen. Julie moet in deze chaos de waarheid zien te doorgronden.

Het acteer werk van Rosemary Dexter is niet verkeerd, enkel bij de plot twist komt ze ongeloofwaardig over, maar dat komt ook een beetje door het absurde van de twist en de Engelse dub (die hier en daar niet al te best is). Ook Alida Valli en Adolfo Celi spelen overtuigende personages.

Het camerawerk is soms wat trippy en de sequence tijdens de plot twist komt al helemaal schreeuwerig over. Aparte keuzes die de kijkervaring wel interessanter weten te maken.

Maar de film is niet perfect, zo miste ik een beetje de nodige spanning. Nu was het volgens mij niet Caiano's intentie om die te creëren, maar ik had het wel gepast gevonden.

En dan de twist, ja, die is al helemaal apart. Het Freudiaanse geneuzel komt niet overtuigend over en zorgt ervoor dat het einde wat lomp overkomt.

Maar genoeg gezeurd: over het algemeen is deze film best een aparte en daarom ook vermakelijke kijkervaring. Ik heb alleen geen idee aan welk publiek ik deze film kan aanraden. Misschien meer een film voor de echte Italo-liefhebbers(?)

echt een film voor millennials. protagoniste lijkt als twee druppels water op kendall jenner (zei mijn vrouw) en er loopt een transgender rond waartegen de mensen best chill doen.

Ik ben een beetje bang dat ik de meest interessant giallo-titels inmiddels al wel gezien heb. Nog wat twijfelgevalletjes hier en daar, zoals deze. We hebben weer een aantal verdachten, maar die houden zich allemaal wel op in dezelfde luxe villa. Beetje het sjieke decadente milieu waarin onze heldin op zoek naar haar vriend, die ze vermoord zag worden in een droom. ik heb ze liever iets meer van de straat.

Wel wat interessante dingetjes, zo komen er geen geweren en pistolen aan te pas, maar werken we alles af met messen en een harpoen. Transgender er nog bij voor wat shock value. LSD ook wel hip rond die tijd. Bekende Bond-slechterik loopt er ook nog rond. Miniem rolletje van een jonge Sybil Dunning. Een kleine dertigjarige acteur die door moet gaan voor weeskindje (vreemde eigenschap ook bij die Italianen). Zeer bedaard qua tempo. Wel wat aardigs qua kills, maar te sjiek en te veel dat we al zagen in andere genreverwanten.

Eigenaardig, bizar verhaaltje waarbij door de onverwachte twist op het einde de puzzelstukjes toch niet helemaal lijken te passen. Het komt wat ongeloofwaardig en raar over. Niet zozeer de killer, maar het gegeven van de opzet en handelingen van de verschillende personages in de luxevilla en dat Julie daar toevallig ??? komt, vormen een labyrinth voor de kijker. Rosemary Dexter als Julie speelt een overtuigende rol en is ook vaak naakt te zien. Adolfo Celi als de perverse oudere man Frank zit gegoten in zijn rol.

Daarnaast ook nog wat weirde personages en er is ook nog een kleine rol weggelegd voor Sybil Danning die ook even naakt te zien is. Apart filmpje ! 6/10

Gezien de titel, het jaar van uitgave en de posterkunst, zou je kunnen veronderstellen dat deze Italiaans-Duitse productie netjes in het giallo-genre past, maar in feite is het meer een soort vrouw-in-gevaar-film, die aan einde van de jaren '60 en begin '70 ook populair waren. Het is dus een twijfelachtig giallo-film en bezit sowieso minder stijl!

De film probeert een meer-strengige plot te weven die Julie's (Rosemary Dexter )zoektocht naar psychiater/ geliefde Luca Berti combineert met een misdaadverhaaltje over gangster Frank. Wat volgt is een quasi-reisverslag...wat Julie voert naar een pittoreske kustplaatsje en een villa met een commune voor excentrieke kunstenaars.

Terwijl Julie alle aanwezige onderzoekt en ondervraagt, onthullen ze via flashbacks (wat veel inhield dat er soft-erotische beelden waren te zien) dat vriendje Luca toch niet zo'n geweldige vent was.Toch is het nogal een ploeteren Er zijn een overvloed aan verdachte personages en een heleboel freudiaanse pseudo-gebabbel.

Tja de film had een mooie hoofdrolspeelster, de locatie van zonovergoten kustomgeving en een belachelijke twist. Maar het was vooral wachten op wat rood spul of paar doden die gingen vallen. En dat terwijl het start met een prachtig gefilmde, trippy moordscène op Luca. Helaas konden dus de leukere dingen in de film er niet voor zorgen dat dit met 90 minuten, voor mij voelde alsof het langer duurde. Minder boeiend dan ik eigenlijk verwachtte!

Speciaal filmpje. Het narratief heeft iets weg van een film noir / whodunit met spannende momenten. Het is gefilmd in docustijl met beweeglijke camera wat een realistisch karakter geeft. Tegelijk is het ook een heel trippy druggy en wazige film met wazige scenes en overgoten met een soundtrack die uit de koker van seventies Miles Davis lijkt te komen (maar ingespeeld door Italiaanse jazzmusici). Rosemary Dexter speelt met brio de hoofdrol en is ook nog aardig om te zien. Alsof dat alles nog niet volstaat bevat de film fruitige onthoofdingsmomenten. Het snijdende mes in de hals klinkt alsof iemand te keer ging bij het snijden van sappig fruit, afdeling special effects. Toch wel een aanrader voor mensen die geïnteresseerd zijn in undergroundachtige cinema en niet vies zijn van een stukje horror.