Geomeun Jip (2007)

Goeie film!

Black House is een leuke mix tussen thriller en horror waarin verzekeringsagent Jun-oh te maken heeft met een psychopaat die geld wil zien bij bepaalde ongevallen...

Ik twijfel tussen 3 of 3.5 ster.

Prachtige film met een goed verhaal. Er wordt goed geacteerd en de emoties zijn duidelijk van de gezichten af te lezen, wat ik vaak een probleem vind bij Aziatische films. En dan vooral bij de Japanse. Veel te platte, emotieloze gezichten heb ik altijd het idee. Hier dus niet en dat is een groot pluspunt. De soundtrack is ook erg fijn en er zat flink wat bloed in de film. Altijd goed Lekker onheilspellend einde ook.

Hmm vond er niet veel aan. Het bouwt goed op met een leuke plottwist, en het verhaal is vergezocht, maar daar valt nog mee te leven. Daarna ontspoort de boel met een einde na een einde na een einde en ebt de spanning (die toch al laat inzet) weer weg, erg jammer.

Het dramatische aspect - de link met de zelfmoord van z'n broertje - probeert nog wat toe te voegen, maar dat komt ook niet echt lekker uit de verf. Op een paar momenten is het gelukkig nog wel spannend en redelijk goor en zijn er een paar mooie beelden.

Black House kent een behoorlijk sterke opbouw. De eerste 45 minuten zijn heel interessant en spannend maar daarna is nogal voorspelbaar en ongeloofwaardig. Neemt niet weg dat deze film hele sterke momenten heeft maar helaas het hoge niveau van het begin niet vast kan houden.

Redelijk

Is inderdaad wel een sterke Koreanse misdaadfilm. Op de hoes word hij weer sterk met Saw vergeleken en denk je ook in de eerste 75 minuten dat het weer een mooie misleiding is. Maar toch weet de film zich toch nog een mooi, Se7en achtig detective verhaaltje voor te schotelen met enkele pijnlijke momenten. Ik heb me eigenlijk wel zeer vermaakt met deze film, ondanks de andere verwachtingen, alhoewel: pas aan het einde begint de film wel weer sterk op Saw te lijken en staan we ook weer gerant voor een hele reeks verrassingen. De spanning is ook vaak genoeg te snijden

Ook de gore momenten zijn natuurlijk weer niet te overzien. Ik heb me wel vermaakt.

3,5*

Luguber, dat zeker. In eerste instantie vanwege de manier waarop de verzekering wordt getild, om stilaan over te gaan naar meer visuele horror, waar, in tegenstelling tot de ijzige wereld van Jun-oh, ook fellere kleuren opduiken. Samen met een pingelende score probeert het enige tijd iets intrigerends op poten te zetten, maar op dat vlak faalt het nogal.

Film kent een paar mislukte schijnbewegingen, waarvan de eerste nog tamelijk lang duurt en de tweede echt te eenvoudig is. De flashbacks vertellen wel iets, maar komen tegelijkertijd erg lullig over, eigenlijk net als hoe men in het zwarte huis terechtkomt. Qua thriller en drama dan ook geen beste beurt, maar vanwege z'n smerige insteek nog wel te doen.

Black House viel me aan alle kanten mee. Ik had even een tijdje teveel Aziatische horrorfilms gezien, een aantal erg goede, een aantal mindere, maar vooral een groot aantal die nogal moeilijk te begrijpen zijn. En dat is voor ons Westerlingen wel vaker een probleem geweest met Aziatische films, daarom dat ik eventjes wachtte met het bekijken van het nog behoorlijke aantal Aziatische films in mijn collectie.

Deze Zuid-Koreaanse thriller viel me aan alle kanten mee. Een film die wordt vergeleken met Saw, en eigenlijk lijkt dat het eerste uur, langer zelfs, niet het geval te zijn. Want slechts de laatste paar minuten is Black House een rasechte horrorfilm. Maar maakt dat Black House saai? Nee.

Black House is namelijk een ijzersterke thriller die vooral zeer vermakelijk is, ik verveelde me namelijk geen moment en de film krijgt het op een of andere manier voor elkaar de kijker er middenin te zetten, je denkt zelf als het ware mee, terwijl het nou niet écht iets is waar een meesterdetective bij moet komen kijken.

Het laatste kwartier/halfuur van de film is luguber en doet inderdaad af en toe denken aan Saw. De nodige gore is aanwezig en de setting is geweldig in het huis. Het einde van Black House is fantastisch en ik heb me absoluut geen moment verveeld, 4 dikke sterren.

Aardige film, al had er wel meer ingezeten, want het gaat op het einde net wat te lang door.

Het begint allemaal vrij rustig, waarbij er een redelijk sterke sfeer wordt geschept. Het script is goed en ik had zoiets ook nog niet eerder gezien. De spanningsboog is nog niet hoog, maar komt in de tweede helft flink opzetten. Doordat de Koreanen ook niet bang zijn om de zaken expliciet in beeld te brengen, ziet het er qua gore ook goed uit.

Het acteerwerk is verder in orde, al is de hoofdrolspeler op sommige momenten een ietwat te grote sul, waardoor het soms wat lastig was om mee te leven. Richting het einde gaat alles op een gegeven moment goed los en wordt het ook razend spannend. Dat de vrouw totaal ongeschonden uit het vuur komt, vond ik echter een plottwist teveel. Daarvoor eindigen, zou echt perfect zijn geweest, maar deze te ongeloofwaardige twist doet mij in ieder geval een halfje van de score afhalen.

Best jammer, want is het is verder een boeiend geheel dat geen seconde verveelt en een interessant onderwerp kent dat goed wordt uitgewerkt, al gaat de film dus tien minuten te lang door.

3,0*

Interessante thriller die een sterke opbouw kent.

Er wordt rustig de tijd genomen om Jun-oh te introduceren die net begonnen is als verzekeringsagent. Alles loopt voor hem wel op rolletjes tot hij een zaak tegenkomt waarbij hij door de verzekerde thuis wordt uitgenodigd om wat zaken nader te bekijken en de zoon van de verzekerde opgehangen aantreft.

Hij vertrouwt het zaakje niet helemaal en gaat op onderzoek uit. Het leuke hierbij is dat je als kijker min of meer ook misleidt wordt, omdat je in eerste instantie denkt dat de vader de dader is en de manke moeder zou je al helemaal niet verdenken.

Om in het laatste halfuur als een soort Saw te ontaarden met de nodige gore erin, toch wel een leuke draai voor een film die als thriller begint.

Het einde daarentegen vond ik te opgerekt, een paar keer had ik het gevoel dat ik het einde aanschouwde maar dan gaat de film toch nog even door.
De link tussen de zelfmoord van zijn broertje en de zaak waaraan Jun-oh werkt is ook te geforceerd.

3,5 Sterren.

Best wel een leuke thriller horror uit Zuid-Korea waarbij een verzekeringsagent te maken krijgt met een psychopaat. Spannend en sfeervol, daar weten de Koreanen wel raad mee. Prima opbouw en tot ruim driekwart van de film redelijk sterk. Het einde was weer dat tikkeltje erover en overdreven, zoals zo vaak.

Het blijft me verbazen dat een half kreupele vrouw zo'n dominantie of zo'n sterk weerwerk kan bieden. En niet in één scène, maar in verschillende scènes. En zoals zo vaak in dergelijke films hebben ze nog vaak 2 tot 3 levens.

Beetje gore hier en daar, maar al bij al valt dit best mee. Saw-toestanden? Mja, een light versie dan toch maar. Dat met de sleutel vond ik eerder lachwekkend, dan echt vies. Maar in zijn geheel best een prima insteek.

Malle zuid-koreaanse thriller met horrorelementen, die na een redelijk begin steeds onwaarschijnlijker en potsierlijker wordt. Een leuke twist zorgt voor een kortstondige opleving, maar daarna gaat het steeds verder bergafwaarts. En wat een sullige hoofdpersoon zeg, vreselijk.