L'Horloger de Saint-Paul (1974)

Wel eens leuk, een film die zich afspeelt in Lyon ipv het eeuwige Parijs. Noiret is goed als vader die vervreemd is van zijn zoon, maar verder vond ik het maar een saaie bedoening. Vond de eerste 20 minuten eigenlijk nog het beste, als je net als de vader geen idee hebt wat er nou aan de hand is. Het conflict tussen Noiret en de politie-inspecteur boeide me maar matig, en dat vormt toch wel de hoofdmoot in het lange middenstuk. Zit nog wel een aardige knokpartij in die uit de lucht komt vallen maar daarna kabbelt het weer rustig voort. Tavernier heeft me nog niet kunnen overtuigen, maar dit was pas mijn tweede, zal binnenkort Coup de Torchon eens opzetten.

Tavernier weet best de nieuwsgierigheid over de afloop van het verhaal bij de kijker op te wekken maar zeggen dat de film vol spanning steekt, er hoogtepunten zijn en verrassende wendingen, ware zekerlijk verkeerd.

Verhaal speelt zich af op het psychologisch vlak.

Weer het weergaloos talent van Noiret kunnen bewonderen.

Behoorlijk sterk van Tavernier voor een debuutfilm.

Nogal treurig verhaal, met een typische jaren 70 setting.

Noiret is hier wederom groots en draagt in feite de hele film. Ik had wel te doen met zijn personage.

Het plot is verder tamelijk minimaal. De film neemt de tijd om het verhaal te vertellen. De vader die eigenlijk maar bar weinig weet van zijn zoon.

L'Horloger de Saint-Paul moet het vooral hebben van de sfeer en dus Noiret. De Lyon setting vind ik zeker wat toevoegen.

Jean Rochefort is ook zo'n bekende kop van de Franse films uit die tijd. Hij doet me altijd wat aan Martin Brozius denken.

Zodra de achtergrond van de moord en de motivatie van de zoon naar voren komen geeft dat wel wat gefronste wenkbrauwen.

Het einde is gewoon passend en prima. Toch blijft het een treurige bedoening.