La Antena (2007)

Een stomme film anno 2007, dat kan eigenlijk alleen maar falen.

De omgeving vond ik er dan nog wel best leuk uitzien. Deed me denken aan Delicatessen, al is het daar allemaal veel grauwer. Voor de rest heb ik me eigenlijk vooral zitten verbijten om dit uit de hand gelopen afstudeerproject. Dit had best wat kunnen zijn voor een korte film, een kwartiertje dit experiment doen en verder links laten liggen. Maar anderhalf uur lang is echt veeeeeeel te lang. De stijl had ik in ieder geval al vrij snel gezien.

Het verhaal is eigenlijk gewoon wel heel erg kut, allemaal maar onzinnig vaag en totaal niet pakkend. Laatste half uur waren echt een marteling, lang uitgesponnen bullshit met vliegende letters. Ook de muziek werd na verloop van tijd steeds irritanter om te horen, en vond ik vooral erg fantasieloos. Vond nou ook niet echt dat de muziek vaak goed bij de scenes paste.

Nee ik vond er echt helemaal niks aan. Erg gewaagd, dat zeker, maar tegelijk net zo flauw. 1.5*

Mooie film, van de week heb ik ook call of the Cthulu gekeken. Ook een zwijgende moderne film aanrader voor liefhebbers van het concept:

Call of Cthulhu, The (2005)

Deze film was in mijn ogen wat tijdlozer. Ondanks het een zwijgende film is, doet de film helemaal niet oud aan. Ik heb al redelijk wat vergelijkingen voorbij zien komen. Ik zou het zelf houden op een combi van Metropolis (de stad, het acteerwerk, er zitten meerdere letterlijke copieen in van metropolis shots) en de films Jeunet & Caro (de humor, het acteerwerk, de typetjes en de kleding).

het is een typisch sprookje: een reis, een wijze les, duidelijke goed en slecht. Dat past denk ik ook het beste bij de main attraction van de film: de visuals:

De film zit vol visuele vondsten, voornamelijk oplossingen om intertitles te integreren in het beeld (Murnau zou er trots op zijn!). Daarnaast bevat de film veel double exposure of blue screens ofzoiets: iig meerdere beeldlagen die op elkaar geplakt zijn. Deze verschillende lagen hebben soms verschillende perspectieven en groottes: Lars von Trier heeft dit ook gebruikt in zijn geniale Zentropa. Ook hier werkt het erg goed. Daarnaast bevat de film veel symboliek en veel verwijzingen. Metropolis gezien hebben is eigenlijk wel een pré, hakenkruizen, jezus figuren en jodensterren spreken denk ik wel voor zich.

Erg leuk om te zien hoe Sapir origineel is zonder dat hij de film aan wilde ideeen ten onder laat gaan.

Surrealistische, zo goed als stomme film, die je ongetwijfeld even doet verwijlen in een Sovjetfilm uit de jaren 20, maar natuurlijk inzake themas actueler is vermits in de eerste plaats de macht van media wordt belicht en bekritiseerd.

Film zit vol met leuke vondsten op alle vlakken en het is ook deze frisheid die hem beslist genietbaar maakt.

Een matige drama/fantasy/sf film...

Een saai verhaal...

Speelt alleen zwart en wit film...

Geen pratende, alleen maar tekst...

Klassieke muziek (Dolby Digital) is mijn

ding niet...

Redelijk acteerwerk...

Geen moeite waard...

Esteban Sapir is meer geïnteresseerd met visuele verwijzingen naar de zwijgende films van Fritz Lang (met name Dr Mabuse en Metropolis) en maakt het verhaal daar ondergeschikt aan. Zijn regie is soms eerbiedig, soms haast aandoenlijk knullig en het gebrek aan interesse in karakterisering of inhoudelijke diepgang maakt dit vooral interessant voor liefhebbers van zwijgende cinema die het wellicht aanzet om het werk van de Duitse grootmeester weer eens uit de kast te trekken. Het ziet er allemaal fraai uit, maar zoals Herman Finkers ooit zei: "Zoals John F Kennedy al zei: "Was het niet Homerus die schreef: "Originaliteit is het mooiste dat er is.""

Wat een leuke creatieve film van Sapir. Elke scène is er eentje van surrealistische inventiviteit waarvoor ik toch erg geboeid van begin tot het einde naar gekeken heb. Leuk ook hoe de teksten werden ingepast in de film. Gewaagd, maar wel geslaagd. Misschien wel wat vermoeiend. Deed me wat denken aan Bunuel.

De gedwongen stiltes van de personages deden me ook denken aan de Argentijnse junta in de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw waarbij president Videla een bloedig dictatoriaal regime in stand hield. In de film worden namelijk de stemmen van de bevolking "gestolen" door Mr. TV, al is het hier de almachtige media die op de korrel wordt genomen.

Fris en origineel, alleen daarom verdient deze film punten. Maar wellicht niet voor iedereen weggelegd.

De stilte film is in deze film deel van het verhaal. In stille film wordt zoals je eigenlijk ook al aangeef niet gesproken, omdat de maker soms wel iets moet kunnen verduidelijking, gebruikte men titelkaarten met tekst. Maar in deze film zijn het mensen die hun stem zijn verloren en communiceren met elkaar door titels. Hoe dit in werkelijkheid zou kunnen is mij niet duidelijk maar nu zijn die handig op het scherm geprojecteerd, Het past prima in de film! Echter nadeel is dat deze projectie in het Spaans was en er alleen de mogelijkheid is voor Nederlandse ondertiteling

Nou goed...in deze samenleving is iedereen zijn stem kwijt. Behalve een zangeres die haar gezicht verhult en haar zoontje dat niet kan zien. De boel wordt geregeerd door een zekere Meneer Tv, die van plan is de mensen hersenspoelen, ontvoerd haar en een uitvinder probeert haar vrij te krijgen. Veel is natuurlijk symboliek en die ligt er veel te dik bovenop, ook dit is enigszins nadelig voor de film.

Het was een leuk verhaal en kent op heel eigen manier harmonie tussen verhaal, beeld en geluid maar het is te summier om in de 99 minuten waarin het nu wordt verteld, lang te blijven boeien.. Of misschien is het toch het tempo want die gaat uitermate traag.

Toch ben ik positief over de film want de vormgeving en de aankleding zijn redelijk bijzonder. De visuele creativiteit is groot maar gelukkig nooit te experimenteel. Het zorgt voor een onderscheidende, vermakelijke ervaring. Kortom door voldoende visueel flair gewoon goede film, waarbij het relatief eenvoudige verhaal genoeg doet om het niet al te moeilijk te maken! Je kan het slechter treffen!