Tuintje in Mijn Hart (2017)

Deze film haalde echt het bloed onder mijn nagels vandaan. Is er überhaupt door het Filmfonds wel gekeken naar dit script voordat ze geld in deze productie gingen pompen? Er gebeurd letterlijk niks in het verhaal. Aan het eind vroeg ik mij echt af waar heb ik nou naar zitten kijken?

Hiernaast is deze film anti blanke man. Ja echt. Leo Alkemade zijn karakter wordt neergezet als een loser, terwijl Edwin Jonker zijn karakter als superieur wordt beschouwd, omdat die donker is. In het verhaal komt namelijk continue naar voren, omdat hij donker is, dat hij zogenaamd sowieso leuker en gezelliger is en de vrouwen beter begrijpt. Terwijl ja de blanke man die denkt alleen maar aan zijn carrière en geld. Er wordt zelfs een paar keer letterlijk gezegd dat gewone Hollandse mannen saai zijn. Hoe komen ze daarbij?

Het mooiste komst nog. De vrouw van Leo Alkemade flirt er flink op los met zijn donkere broer, waardoor het filmpersonage terecht boos wordt. En het resultaat? Niet zij maar hij moet zijn excuus aanbieden voor zijn woede uitbarsting? En niemand die dit raar vindt. Sterker nog het wordt nog erger. Zij gaat vreemd uiteindelijk met haar donkere zwager door met hem te zoenen en het wordt gewoon verzwegen. Het verhaal doet hier verder helemaal niks mee. Totaal geen reactie. Echt een super slecht script.

Ook verschijnen er twee donkere douanes in de film die tegen de vrouw van de blanke man in het Surinaams vrouwonvriendelijke grappen maken, zonder dat ze het door heeft (ze verstaat het niet). En dit moet grappig zijn? Als de blanke man dit zou doen krijgt hij sowieso de stempel seksistisch, maar nu is het 'leuk', omdat het in het Surinaams is.

Kijk dat je een film wil maken voor een divers publiek dat snap ik, maar waarom zo geforceerd donkere mensen als de good guy neerzetten en de blanke man als loser? Is dat hoe je een film multicultureel maakt? Is dit politiek correct? Deze film slaat echt volledig de plank mis. Geef mij liever dan maar de film Bon Bini Holland.

Verder wordt de soundtrack gezongen door Broederliefde, je weet wel die hipformatie uit Rotterdam die geen ambassadeur van de vrijheid meer is, omdat een lid antisemitische leuzen riep.

Is er dan nog iets positiefs over deze film te melden? Jazeker! De locaties (natuur) in Suriname wordt schitterend in beeld gebracht, daarvoor mijn complimenten.

GTST goes to Suriname.

Flinterdun niemendalletje op een mooie locatie.

Tja, bij NL films vis je qua acteurs natuurlijk altijd in de kleine viskaartenbak. Waardoor het GTST gevoel me heel snel naar me strot grijpt.

Ik heb genoten van het Surinaamse landschap en de luiaard.

Verder was het enorm boring, langdradig, tenenkrommend en cliché. Meer kan ik er niet van maken.

Nu heb ik trek gekregen in een broodje Pom. Dat dan weer wel.

Deze film is een precies voorbeeld waarom ik altijd zo sceptisch ben met Nederlandse films, het enige positieve wat ik kan noemen zijn de mooie beelden van Suriname welke worden getoond, dat is het enige, voor de rest is het, om het mild te zeggen, bagger.Werkelijk niets haalt enig niveau, script niet, dialoog niet, acteren niet, muziek niet, camerawerk iets en dat was het.

Jammer dat Rayman zich voor dit vehikel heeft geleend.

Een 1 voor de moeite en de mooie plaatjes

Waardeloze film. Echt weer op zn Hollands.

Domme dialogen, het gaat echt nergens over. Dit kon echt beter.

Een ster voor de fraaie Surinaamse plaatjes.

Vreselijk. De film begint nochtans niet onaardig en kan wel iets opleveren, maar men kiest ervoor om meer de komediekant uit te gaan met vreselijk onleuke gebeurtenissen die elkaar opvolgen. De acteurs zijn er ook niet naar om dit leuk te brengen, laat staan iets van emotie over te brengen. Zo'n Alkemade schijnt cabaretier te zijn maar mist timing zoals ook al pijnlijk duidelijk werd in sketchshow Komt een Man bij de Dokter. De beelden uit Suriname zijn nog wel leuk, al zijn ze niet per se heel sfeervol. 1,0*.

Ik dacht lange tijd dat het lied van Damaru en Jan Smit 'tuitje in mijn hart' was. Zodat de ander het alleenrecht heeft om liefde bij jou af te tappen. Deze weinig romantische beeldspraak zegt overigens ook iets over mij als een notoire plantenmoordenaar, die gelukkig een balkonnetje heeft waardoor mijn tuintje nimmer overwoekerd zal raken met onkruid. Mijn devies: zowel in de liefde als bij je huis moet je geen tuin willen, of in ieder geval meteen alles betegelen uit praktisch oogpunt. Of misschien hebben Hollanders gewoon écht niet zo'n romantische inborst? Je zou het haast denken met al die Johan Nijenhuis-vehikels waar komedie noch romantiek goed vertegenwoordigd zijn in het genre van de romantische komedie. 'Tuintje in Mijn Hart' (2017) is er niet eentje van Nijenhuis, maar het is dezelfde soort lompe polderromantiek met een exotisch tintje. Meer reclamepropaganda om Nederlandse toeristen richting Suriname te krijgen dan iets anders. Al is 'de Surinaamse man' weer lekker vertegenwoordigd in een bizar subplot, waarin een witte soapie als Pip Pellens op zoek gaat naar welke zwarte man haar heeft bezwangerd. Dan wordt er eens iets gedaan met de gemeenschappelijke band tussen onze naties en krijg je dit soort virulente stereotypen. Misschien een idee om onkruid te wieden in de vaderlandse cinema!?