Twisted Sisters (2006)

De slechtste film die ik in hele lange tijd gezien heb. Dat zulke talentloze troep nog een DVD release krijgt ie mij een raadsel. Elk aspect ademt amateurisme uit en bovendien neemt de hele crew en cast het hele project nog eens te serieus. Dodelijk voor dit type low budget films. Die vuurwerk scène moet wel de meest trieste zijn die ik ooit heb gezien.

0,5*

Derde in de reeks 'Britse' films van de Duitse regisseur Wolfgang Büld met Fiona Horsey en Paul Conway De eerste was 'Penetration Angst' en de tweede was 'Lovesick: Sick Love'. Deze 'Twisted Sisters' is overigens voor het grootste deel opgenomen in Hamburg. Wat kennelijk niet iedereen hier begrijpt is dat het handelsmerk van Büld is, dat zijn films volkomen over de top zijn. Alles is te dik aangezet en overdreven. Hier gaat het om een lief (en sexy) meisje dat ineens over een moordzuchtige tweelingzuster blijkt te beschikken. Een geloofwaardig verhaal? Voor geen meter. Geloofwaardige plotwendingen? Van geen kant. Maar het levert wel een vermakelijke en spannende film op, op de rand van absurdisme, maar nog net niet er overheen.

En een mooie dubbelrol van de mooie Fiona Horsey (met fantastische dijen), waar je je ogen niet vanaf kunt houden. Daar moet je als kijker wel wat mee hebben. Ik kan niet genoeg van Fiona krijgen. Maar ze kan wel acteren. Jammer genoeg (voor ons) is ze na deze film naar Colombia vertrokken (voor de liefde?) en speelde daar alleen nog in tv-series en in een rockband. Maar er gloort hoop. Ze filmt op dit moment weer met Wolfgang Büld voor een film over een echtpaar dat tijdens een bootreisje hun huwelijk probeert te redden, welke in 2017 moet verschijnen. Ik kan bijna niet wachten....

"Let me guess. Maybe... you couldn't stand his balls. Or was it his cock. Was it too long or not long enough?"

Na de leuke de vermakelijke horrorfilms "Penetration Angst (2003)" en "Lovesick: Sick Love (2004)" te hebben gezien van de Duitse regisseur Wolfgang Büld, wilde ik natuurlijk ook het laatste deel in zijn "sex and sin" trilogie (er komt seks in de films voor en de nodige zondige handelingen in de vorm van geweld en / of moord) zien en dan vooral natuurlijk vanwege de mooie Fiona Horsey, die in de vorige films ook geregeld naakt te zien was (Fiona Horsey + naakt = ). In "Twisted Sisters" krijg je haar zelfs twee keer te zien (vanwege haar dubbelrol), maar dat geldt helaas niet voor de hoeveelheid naaktheid, die ik zelfs wat povertjes vond.

Twisted Sisters is een sexy thriller over liefde, jaloezie en bedrog. Waarom zou je zelf een leven opbouwen als je dat van een ander kan stelen? Het leven van Jennifer (Fiona Horsey) gaat over rozen. Alan (Andrew Southern), haar toekomstige echtgenoot, is de ideale man. Hij is attent, een goede minnaar en verdient een goed inkomen. Het geluk kan niet op als Jennifer ook nog eens zwanger blijkt te zijn. Maar plotseling komt er een flinke kink in de kabel. Er worden een aantal afschuwelijke moorden gepleegd en alles wijst erop dat Jennifer de dader is.

De rechercheurs DI Caffrey (Eden Ford) en DS Woodgate (Eden Ford ) willen haar dan ook maar al te graag arresteren. Jennifers leven wordt nog een grotere puinhoop als haar ouders met een opmerkelijke bekentenis komen. Namelijk dat ze geadopteerd is toen ze zeven maanden oud was en dat ze waarschijnlijk nog een zus heeft en dat blijkt Norah (eveneens Fiona Horsey) te zijn. Het leven van Norah gaat niet over rozen en ze wilt daarom koste wat kost de rollen omkeren. Ze volgt Jennifer en probeert daarbij Jennifer's leven over te nemen om te krijgen wat ze gemist heeft en er is niemand die haar kan stoppen.

Hoewel ook deze film weet te vermaken en het ook weer genieten is van Fiona Horsey en Paul Conway, die ook in de eerdere films meespeelde, vond ik dit wel de minste film in de trilogie. Want voor een thriller is de film te weinig verrassend en spanning en psychologische uitdieping beperkt zich helaas slechts tot de laatste circa twintig minuten. Ook zijn dit keer de dialogen minder leuk (enkel Paul Conway heeft leuke dialogen). Het overdreven verhaal zit opzicht wel leuk in elkaar en er gebeurt ook het nodige en er zitten ook wat leuke wendingen / verrassingen in, maar het is allemaal wat minder dan in "Penetration Angst" en "Lovesick: Sick Love". De moorden zijn opzicht wel leuk, want die worden namelijk in John Wayne Bobbitt stijl uitgevoerd, oftewel castratie

John Wayne Bobbitt was natuurlijk in 1993 groot in het nieuws toen zijn penis eraf werd gesneden met een keukenmes door diens vrouw Lorena, terwijl hij in bed lag te slapen. Zijn penis werd met succes operatief opnieuw vastgemaakt en dat geldt voor deze slachtoffers (die ook dood zijn) niet, van wie ook de penis eraf geknipt wordt met een schaar. Dat krijg je natuurlijk wel niet te zien, maar één keer zie je wel een penis van een man in een toilet liggen. De meeste leuke moord in de film krijg je overigens na circa 32 minuten te zien als Norah een meegenomen man (een muzikant) doodt door een vuurwerkpijl in zijn kont af te steken (de pijl zit in de kont en het lont steekt eruit), die daarna via zijn buik eruit komt en ontploft en daarbij krijg je ook wat gore te zien.

Waarom Norah het voorzien heeft op Jennifer kom je na circa 66 minuten te weten, namelijk vanwege jaloezie, en ook kom je na circa 76 minuten te weten waarom ze de mannen castreert en dat heeft dan met het verleden te maken, waarbij een oom haar regelmatig misbruikte. Ze zegt daarover ook tegen de zwangere Jennifer die ze heeft vastgebonden:

"I can't have babies, thanks to Uncle Matt, the butcher. He fucked me so much, I got pregnant. Since then... Nada. Nothing! And it is all your fault."

Hoewel je de ontknoping op het einde ziet aankomen, volgt er daarna wel nog in het ziekenhuis een leuke zieke verrassing m.b.t. rechercheur DI Caffrey. Die zegt dan namelijk tegen de bewusteloze Norah (terwijl het Jennifer is):

"I will come back... when you are awake. I think it is very sick... to fuck an unconsious woman. Don't you?"

Daarna volgt er min of meer ook nog een verrassing met Norah die binnen komt gelopen en die dan rechercheur DI Caffrey doodsteekt met een scalpel en daarna zichzelf de keel ermee doorsnijdt. Oftewel ze pleegt zelfmoord. Ze praat daarvoor wel nog even met Jennifer. Daarna is de film ook afgelopen na circa 88 minuten.

De film is natuurlijk niet hoogstaand, maar wel wordt het verhaal door regisseur Wolfgang Büld aardig in beeld gebracht. Hij maakt daarbij o.a. gebruik van jumpcuts, shots met spiegels als symboliek voor de tweelingthematiek, spannende muziek, dramatische opbouw in scènes, creatieve (maar soms gekunstelde) camerastandpunten en allerhande technische elementen om de film kracht bij te zetten. Daarnaast zit er in "Twisted Sisters" meer gore dan in "Penetration Angst" en "Lovesick: Sick Love" en hoewel het vaak over-de-top en duidelijk nep is, geeft het de scènes toch een zekere spanning en scherp randje.

De film wordt gedragen door de mooie Fiona Horsey in een dubbelrol en hoewel zij niet briljant acteert, doet ze het in dramatische scènes niet eens heel slecht en ze speelt ook nog eens drums (krijg je te zien in een scène nadat ze iemand vermoordt heeft) Ze is vooral prima “eye candy" (wat je gelijk krijgt te zien tijdens de opening als ze op sexy wijze een club binnenloopt en daar gelijk de aandacht weet te trekken van mannen) en ze is natuurlijk ook weer naakt te zien (wel niet heel uitgebreid) en dit keer vooral als ze in bad zit (wat ze in deze film best vaak doet) en als ze zich uitkleed of omkleedt.

Paul Conway is natuurlijk ook weer van de partij als een foute verschijning en hij zorgt vooral voor de nodige humor in het verhaal als de perverse (wat je op het einde krijgt te zien) rechercheur DI Caffrey. Als hij op een gegeven moment Jennifer ondervraagt m.b.t. het eerste slachtoffer (een man die door Norah verleidt is geworden in een club), zegt hij o.a. mijn openingszin tegen haar en voegt hij er nog aan toe:

"He cummed at least once, before you slaughtered him! We found cum, pus, shit, piss..."

En het was ook leuk om te zien dat hij in de film rondliep met een vieze pornosnor.

Hoewel ik me wederom vermaakt heb met deze film en ik ook weer genoten heb van Fiona Horsey, kan ik "Twisted Sisters" wel niet helemaal bevredigend noemen. Vandaar dat ik het ook de minste film in de trilogie vindt.