In Za Pûru (2005)

Erg leuk filmpje.

Vooral de scenes tussen Dr. Irabu en Taguchi zijn werkelijk hilarisch. De ene hilarische situatie wordt iopgevolgd door de andere, vooral als Dr. Irabu van de partij is. De scenes met de controlfreak waren imo wat minder en die halen de beoordeling wel wat naar beneden. Maar al met al een zware voldoende. 4*

Heel flauw filmpje en net zoals Naomi vond ik de scene's tussen Dr. Irabu en Taguchi erg lachwekkend.

Voor de rest vond ik het allemaal wat minder, en qua verhaal vond ik het ook niet veel, ik moest het dus echt wel hebben van de flauwe humor.

Maar dat beviel me best, en ook bij deze keek ik er erg tegenop, maar het viel reuze mee, had veel erger gekund.

3*

Aparte humor.

Leuk om Odagiri weer eens bezig te zien. Beetje erg rare (en ongemakkelijke) rol lijkt me, maar hij doet het best leuk. Ook de andere twee verhalen zijn geinig om volgen en brengen genoeg humor met zich mee.

Opvallende, weinig passende maar daarom extra humoristische soundtrack, visueel vaak wel aardig hoewel het voor Miki af en toe nog wat zoeken was. Vooral het kantoor van de dokter komt goed uit de verf.

Film wordt echter gedragen door Suzuki Matsuo die een geniale rol neerzet. Wat een rare, drukkige, kurkdroge en warrige vent. Fladdert door de film alsof het gaat om een aantal hersenspinsel die snel zijn neergescheven op een vodje papier, maar weet wel steeds erg komisch uit de hoek te komen.

Lekker gek filmpje, vreemd ritme (die eerste taxi rit), vage humor verpakt in een lollig geheel. Toch maar eens op zoek naar die andere films van Miki. Mag visueel nog wat afgewerkter hoewel al veel potentieel getoond werd, verder weinig op aan te merken.

Kleine 4*

Ontspannen, wat quirky film. Fijne rollen van Odigari en Matsuo, vaak even fijn gebruik van soundtrack en een wat vreemd, flauw verhaal dat door de droge aanpak vaak toch wel een gniffel oplevert.

Miki's Tenten is overigens nog wel een tik sfeervoller, cinematografisch mooier en ook inhoudelijk uiteindelijk interessanter.

Vreemde film, niet zozeer vanwege de wat kinderachtige humor waar Japanners wel bekend om staan, maar meer het verhaal dat nergens om leek te draaien. Ik vond het allemaal niet erg coherent. Natuurlijk hoeft een komedie niet persé een boodschap te hebben, maar ik neem aan dat de schrijver/regisseur toch iets van een moraal voor ogen hadden bij het maken van de film. Zo zullen de zwemverslaving en de constante tent in de broek van de hoofdpersoon wel een diepere betekenis hebben, maar ik heb deze niet kunnen ontdekken. Als het lachgehalte dan ook nog eens magertjes is blijft er weinig over.

Dankzij de quirkiness van deze film (dwangneurose van die meid is wel herkenbaar) heb ik me er wel redelijk mee vermaakt maar ik zou hem niet echt snel aanbevelen of herkijken. Leuk tussendoortje, meer niet.

Toch weer erg leuk. Zelf vond ik de controlfreak wèl erg grappig (de brandende kever, geniaal! En de hele story rond het joch in de koelkast.) Ik vond juist de zwemmer erg saai. De paal van Odagiri (inderdaad: wat een rol?? Maar wel goed ingevuld!) was ook eem leuk segment, al had whet nog wel wat grappiger kunnen worden uitgewerkt.

Miki blijft toch iets heel eigens hebben dat me toch erg aanspreekt. Leuk!

Fijne herziening.

Niet zo heel verrassend, want het werk van Miki is redelijk consistent en weet eigenlijk altijd wel te vermaken. In the Pool was z'n allereerste film, maar is na al die jaren nog steeds erg leuk en grappig en toont ook al perfect wat je van hem kan verwachten.

Het plotje is eerder simpel, is eigenlijk ook niet meer dan een kapstop voor Miki om wat lolligheid aan op te hangen. Dat komt dan voornamelijk in de vorm van maffe zijpaadjes, vreemde hersenspinsels en wat geinige wordplay.

Over de gehele lijn een fijne film, die nog wat omhooggetrokken wordt door de aanwezigheid van Suzuki Matsuo, die hier toch één van z'n betere rollen speelt. Wat een vreemd, maf maar uitermatige grappig figuur zet hij hier neer.

Heb me dus weer goed geamuseerd, beetje wat ik ervan verwacht had.

4.0* en een Uitgebreide review