Unknown World (1951)

Het op een kruimelzuiger lijkende toestel heeft nogal wat moeite de vulkaanwand te bestijgen, laat staan dat we dan nog even naar het middelpunt van de Aarde moeten gaan graven met dat ding.

Afgezien daarvan en van het feit dat dit een zwart/wit-no-budget-SF voor de drive-in-bioscopen is..toch nog wel een verrassend onderhoudende zeer vroege voorloper van "The Core".

"Not unknown enough," beweert een criticus in één van mijn filmencyclopedieën, maar ik vind het niveau van deze B-film toch wel meevallen: een intrigerend plot (hoewel ik me niet kan voorstellen dat je in welke onderaardse ruimte dan ook op termijn veilig zou zijn voor nuclaire straling), fraaie opnames van de rotsformaties en in de grotten (ook dankzij de mooie belichting), geen bekende koppen waardoor de identificatie nèt iets makkelijker en effectiever is (net als bijvoorbeeld The thing from another world, toevallig uit hetzelfde jaar), een paar aardige verrassingen (met name dat er al snel twee doden vallen, en later nog een derde), de afwezigheid van een onverdeeld vrolijk of optimistisch einde, en bovenal de aparte insteek die de film de flair van iets nieuws verleent. De minpunten zijn evident: het matige modelwerk waardoor de Cyclotron op de Thunderbird-4 lijkt, het obligate liefdesverhaaltje dat gelukkig weinig schermtijd kost, en het voorspelbare gekibbel tussen alfamannetjes. Natuurlijk is het allemaal houterig en amateuristisch, en wetenschappelijk zal er wel minder dan niets van kloppen, maar ik heb hier zelf toch met veel plezier naar gekeken. Opgeheven of niet, voor de Society To Save Civilization zou ik best wat contributie over hebben.