Hokkabaz (2006)

Hokkabaz is een redelijk ongebruikelijke film voor de Turkse cinema. Cinematografisch ziet het er gewoon heel goed uit (mooie kleuren en settings - het oogt allemaal zelfs een beetje 'retro') en het ontbreekt het verhaal niet aan originaliteit. Dat blijkt echter niet genoeg om de volle 120 minuten de aandacht erbij te kunnen houden. Het komedie-aspect komt niet voldoende uit de verf en vooral de wel erg sombere muziek is er debet aan dat het geheel op den duur een beetje gaat vervelen.

Hokkabaz ontstijgt voor mij het Turkse gemiddelde van de laatste jaren, maar biedt uiteindelijk te weinig voor een voldoende. 2,5*

In een andere tijd heb ik eens de Turkse film 'G.O.R.A.' (2004) meegenomen van de videotheek. Zag er wel lollig uit als een soort Star Trek-spoof. In het ergste geval kun je erom lachen hoe knullig het er allemaal uitziet. Maar mijn hemel, wat was die film tergend slecht! Het staat me vooral bij dat het een aaneenschakeling was van rare grapjes over homo's, borsten en scheten. In 'Hokkabaz' (2006) ligt het er allemaal wat minder dik op en is de dynamiek tussen de personages werkelijk geestig. Zoals prutsende amateurgoochelaar Iskender Tünaydin (Cem Yilmaz) zijn carrière probeert te redden met een tour langs het Turkse platteland. Echt origineel is het allemaal niet, maar heb wel een aantal keer gelachen om de een-tweetjes met hulpje Maradona (Tuna Orhan) of vader Sait Tünaydin (Mazhar Alanson). Of wanneer de drie mannen zich bekommeren om de huwelijksperikelen rond bruid Fatma (Özlem Tekin). 'Hokkabaz' (2006) werkt gewoon prima als een ietwat voorspelbare roadmovie.