• 15.747 nieuwsartikelen
  • 178.055 films
  • 12.206 series
  • 33.975 seizoenen
  • 647.065 acteurs
  • 199.000 gebruikers
  • 9.371.740 stemmen
Avatar
 
banner banner

Puckoon (2002)

Komedie | 82 minuten
3,00 1 stemmen

Genre: Komedie

Speelduur: 82 minuten

Oorsprong: Ierland / Verenigd Koninkrijk / Duitsland

Geregisseerd door: Terence Ryan

Met onder meer: Sean Hughes, Elliott Gould en Richard Attenborough

IMDb beoordeling: 5,7 (402)

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Puckoon

"Knowing where to draw the line"

Het is 1924. In het Ierse plaatsje Puckoon ontdekken de bewoners op een morgen, dat tijdens de afgelopen nacht dwars door hun dorp een nieuwe grens is getrokken tussen Noord-Ierland en de Ierse Republiek. De grens loopt dwars door de kroeg, de kerk is ineens gescheiden van de begraafplaats en families zijn ineens verdeeld en moeten hun paspoort tonen aan een grenswacht om elkaar te bezoeken. De bewoners laten het er niet bij zitten.

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van tsjidde

tsjidde

  • 2112 berichten
  • 4038 stemmen

Weird filmpje, hoor. Het onderwerp is leuk genoeg, maar de uitvoering is minder. Het idee van personages die, regelrecht in de camera kijkend, met en tegen de verteller spreken, is de eerste tien minuten grappig, maar daarna wordt het vervelend. Het plot is sowieso al warrig, maar dan begint de verteller zijn literaire vrijheid te misbruiken, door zijn hoofdpersonage in allerei onzinnige situaties te droppen. Natuurlijk is dit grappig bedoeld, maar in feite is het niets anders dan dezelfde grap keer op keer herhalen. Jammer, want er had gewoon meer in gezeten.