Drive a Crooked Road (1954)

UIt op DVD: review.

Naar huidige maatstaven wat traag verteld relaas van Eddie Shannon [Mickey Rooney], een hardwerkende, eenzame mecanicien die voor criminelen Steve [Kevin McCarthy] en Harold [Jack Kelly] de ideale man is om als chauffeur te dienen als chauffeur bij een overval. Om hem te overtuigen en in de val te laten lopen, gebruiken ze Steves aantrekkelijke vriendin Barbara [Dianne Foster] om de gevoelige en naar liefde hunkerende Eddie te verleiden en over te halen.

Rooney had moeite om zijn glansrijke carrière als kindster voort te zetten als volwassen acteur, waarbij hij niet geholpen werd door zijn immer jongensachtige gezicht en zijn beperkte lengte. Maar juist die uiterlijke kenmerken maken hem ideaal voor deze rol en Rooney geeft een vrij genuanceerde en ingetogen vertolking. Foster zet een fraaie rol neer als de vrouw die zich steeds minder prettig voelt in haar rol als de verleidster en McCarthy en Kelly - die de scherpste one-liners in de film heeft - komen ook prima uit de verf, mede door de sterke karakteriseringen. Het verhaal ontvouwt zich niet bijster snel, maar wie geduld heeft zal deze film toch kunnen waarderen om de vakkundigheid waarmee het is gemaakt en de prima vertolkingen van de vier hoofdrolspelers.

Mijn derde film uit de Indicator Noir box.

Een simpel verhaal, zonder veel poespas vertelt. Maar dat werkt in de films voordeel. Het verhaal over de kleine man die door twee criminelen voor hun karretje gespannen wordt heeft genoeg te bieden.

Prachtige zwartwit fotografie en een goede cast, maken dit tot een prima film.

3,5

Qua plot een hele klassieke noir. Naïeve man, in dit geval weinig ervaring met vrouwen wordt door een femme fatale verleidt tot criminaliteit. Paar opmerkelijke namen. Blake Edwards (later vooral bekend als regisseur van komedies) schreef het script. Mickey Rooney (waarvan ik weet dat het een kindster was en eigenlijk alleen zijn latere rol in Breakfast at Tiffanys van Blake Edwards ken en dat is zo ongeveer de slechtste bijrol in een goede film allertijden, zonder overdrijven) speelt hier een heel erg goede rol. Regisseur Richard Quine begon als acteur en had enige status in die rol en werd uiteindelijk regisseur.

Het is vooral aan de regie (wil sowieso meer Quine zien) en de uitstekende Rooney te danken dat deze film erg goed uitpakt. In bepaalde opzichten (vooral stillistische) is het een no nonsense film, maar Rooney is opvallend gelaagd in zijn rol en de film heeft toch wel aardig wat details en fraaie pace waardoor flink boven normaal uitstijgt en deze film het verdient om meer gezien te worden.

Prima misdaadverhaaltje waarin Rooney geknipt is voor de rol als verlegen loser die in de val wordt gelokt

om als driver te fungeren in een bankoverval.

Graag gezien. Plotje zoals Double indemnity maar dat hoeft geen minpunt te zijn. Verhaal is hier wel strakker en soberder verteld en dat werkt in het voordeel. Vooral het personage van Rooney is knap vormgegeven : een loser, verlegen, op zichzelf – kijk naar de inrichting van zijn 1 kamer appartement (bos verwelkte bloemen op een tafeltje, posters van race cars), alles schreeuwt eenzaat. Natuurlijk valt hij voor de charmes van een vrouw (Diane Foster als een Rita Hayworth look-a-like en ook dat hoeft geen minpunt te zijn) en het kwaad is geschied. Als bonus krijgt Rooney de kans om zich te bewijzen in het auto racen waardoor zijn moraal kompas wordt gesaboteerd. Foster is geen typische femme fatale want uiteindelijk volgt ze haar hart en geweten. Drive a crooked road kan je gerust bekijken met een hapje en een borreltje en het zal niks af van doen van je kijkplezier. Ook dat hoeft geen minpunt te zijn.