White Girl (2016)

Niet zo'n beste film met hoogst irritant filmwerk: vooral veel extreem lelijke close uppers, en tijdens de erotiek ohhhhlala doet de camera erg zijn best, en slaagt ook altijd, om juist datgene waar het om gaat te omzeilen De camera houdt ook van grote out of focus objecten op de voorgrond zodat de helft van het beeld wegvalt.

Leuk voor millennials misschien. Niet geschikt voor volwassenen.

Best een tikje voorspelbaar af en toe, maar wel meer dan behoorlijk acteerwerk en visueel heeft de film net wat meer te bieden dan de gemiddelde drama's uit dit hoekje. Tel daarbij een best sterk einde en je hebt een aardig tussendoortje te pakken.

Qua preutsheid vond ik het voor een Amerikaanse film overigens best meevallen. Sommige scenes zijn wel degelijk wat explicieter dan doorgaans het geval is in dit soort films. Ruime 3*.

Aardige film over een jonge vrouw die in de problemen raakt nadat haar nieuwe vriendje in de gevangenis belandt. Een redelijk rauw drama met een simpel verhaal dat gemakkelijk weg kijkt. Ondanks dat het hoofdpersonage wellicht niet overal even geloofwaardig overkomt, wordt deze prima neergezet door Morgan Saylor.

Goed genoeg om te willen blijven kijken, maar damn, deprimerend als hel.

Ik vond het juist wel geloofwaardig. Cocaïne maakt je een stuk losser en boost je ego, gooi daar dan ook nog een verslaving bij waar men onvoorspelbaar en onbetrouwbaar gedrag vertoond.

Ongemakkelijke film. Alles dat ze verkeerd kon doen deed ze verkeerd.

Beetje over the top.

Einde was ok maar zag je wel aankomen.

heftige en ruw werkje .
Dat Morgan Saylor kon acteren was al meer dan duidelijk in Homeland en hier is ze overtuigend als wat naïef,en roekeloos meisje.
En de hele sfeer is lelijk en er schijnt wat hopeloosheid door.
Het is behoorlijk expliciet om een voorbeeld te noemen de

mooi neerwaardse film van een naief meisje die eigenlijk dommer en minder verstandiger is dan haar vriend.

Film is op zich goed, maar het einde was wat mij betreft slecht.

Het is gebaseerd op een waar gebeurt verhaal, dus dan wil je toch wel weten wat / hoe verder met de personages er is gebeurt.

Is er een gevangenisstraf, hoe lang, hoe gaat het contact verder tussen de personages enz.

Maar ineens komt de aftiteling wat het toch wel naar beneden haalt omdat dat stukje nog net even bepalend kon zijn voor je stemming.

Het meisje leek wel op Eva van Wijdeven /DESIE uit Dunya en Desie die denk ik ook geschikt is mocht er een Nederlandstalige versie komen ( met hoop ik een iets uitgebreider eind)

maar heb deze nu al gezien, dus laat de NL versie maar.

Edgy om Edgy te zijn, net een bewegend Vice magazine fotoroman. Sex, Drug, Gangs, Politie en laat opblijven in de grote stad. Elke scene laat zich omschrijven in een Clickbait titel.

Ik vond het een goede film, het was voor mijn gevoel geloofwaardig en ik vond haar ook goed acteren. Ben blij dat ik niet eerst naar de beoordelingen hier heb gekeken, anders had ik hem overgeslagen.

(Dumb) white girl.

Ik ben altijd wel te pruimen voor een neerwaartse spiraal film en gooi daar jeugd en drugs bij en dan kom ik kijken. Deze film heeft visueel best wel wat te bieden of een meerwaarde t.o.v. gemiddelde drama's. De acteurs deden het wat mij betreft behoorlijk goed en de romance vond ik ook best aandoenlijk.

Wat ontzettend jammer is en wat mij betreft de film volledig verpest is dat je je onmogelijk kan identificeren met de hoofdpersonage en haar dubieuze acties. Ik ben uiteraard een man maar het lijkt mij dat de meeste vrouwen/meisjes ook dom wicht naar het scherm zouden roepen bij deze film. Neerwaartse spiraal films zijn vaak verbonden met factoren waar de protagonist(e) ook niks aan kan doen of dat het te maken heeft met psychologische redenen of iets uit het verleden. In deze film zijn er constant domme handelingen waarbij de white girl zichzelf in de problemen werkt.

Drugsfilms kunnen uiteindelijk heel simpel een boodschap hebben als: doe geen drugs kinders (Carry Slee) of meer een maatschappelijke context als in Trainspotting. Ik weet niet of deze film nou een boodschap heeft of diepere lagen maar als er een boodschap is dan is het wel wees niet zo achterlijk en let een beetje op.

Ik vond het best wel bewonderenswaardig om te zien hoe de dumb white girl haar vriendje uit de gevang wil halen vanwege verliefdheid/romance maar waarom gaat ze dan in de tussentijd ook naar de club en lebbert ze een wildvreemde dude af en gaat ze ook nog met haar baas (weer) naar bed. Misschien is dat gewoon losbandigheid of gekheid en is de kous daarmee af. Het is zo tegenstrijdig dat de dumb white girl zeer irritant wordt. Ook dat ze in een gekke alcohol-cocaïne-infused avond topless door een club banjert en dan op het podium gaat staan. Nu feest ik al wat jaartjes af maar dit is totaal onherkenbaar voor mij maar misschien is dit meer (Springbreak) America taferelen. Er zijn nog veel meer dingen op aan te merken maar de sympathie ontbreekt compleet.

Nu las ik een interview met de regisseuse van deze film en zei zegt: "I think some people see the film and are so kind of shocked by the sex and drugs that they don’t realize this is a film really more about race and gender than sex and drugs."

Nu zitten die thema's daar ook gewoon in maar de film vertelt niks nieuws, niks wat we niet al wisten of je moet wel echt een dumb white girl zijn. En als dit een film was dat meer over ras en geslacht waarom komen er dan zoveel tegenstrijdige en domme dingen in voor. Die 'grote' thema's missen diepte en overtuiging.

Ik vind het een behoorlijk faal maar erg jammer want met aanpassingen aan het script en de beweegredenen van de hoofdpersonage had dit best wel een topper kunnen zijn.

Overigens ook best wel een white men are evil SJW indie hipster film

Ik vond het toch een leuk filmpje.

Prima drama over een losgeslagen chick die in het drugswereldje verzeilt raakt. Wanneer haar vriendje wordt opgepak zet ze alles op alles om hem vrij te krijgen, het loopt alleen een klein beetje uit de hand...

Een lekker rauw filmpje, vol seks en drugs, dat geen moment verveeld. De jonge cast doet het ook niet onverdienstelijk.

Op zich wel een aardig drama met die meid uit homeland. Ik vind haar altijd irritant maar ook sterk acteren. Het drama hing wel van toevalligheden aan elkaar. Geld zoek geraakt, baas doet degenerend en wist er volgens mij meer van. Hij was met zijn andere vriendin vlot vertrokken uit de nachtclub en Leah ging haar roes uitslapen. Probleem erbij maar weer op te lossen. Die advocaat vond ik irritant en miste alle logica, komt met een gepeperde rekening en doet het vervolgens prodeo en wat maakte dat haar vriend vrijkwam? Hier komt geen antwoord op. Zo ook met die drugsleverancier die nu en dan op de proppen kwam en uiteindelijk als een nood wordt uitgeschakeld, probleem opgelost.

Lekker wijf.. ojah en beetje voorspelbaar en lekker wijf.

White Girl is een nogal moralistische film die makkelijk wegkijkt maar qua verhaal van toevalligheden aan elkaar hangt. Vanaf minuut 1 kun je ongeveer uittekenen wat je voorgeschoteld gaat krijgen en uiteraard wordt er overal keurig binnen de lijntjes gekleurd.

Het acteerwerk is redelijk, de sfeer is vertrouwd voor dit soort film maar nergens is er ook maar iets van een originele invalshoek of het zou woke einde moeten zijn.

Omdat de film makkelijk weg kijkt en het acteerwerk redelijk is toch een krappe voldoende.

White Girl. Geregisseerd door Elisabeth Wood. De film is deels gebaseerd op haar eigen leven tijdens haar adolescentieperiode. White Girl is tevens slang voor cocaïne. Met al deze ingrediënten heb ik de film gekeken zonder ergens reviews gelezen te hebben.

De film gaat over een meisje dat in een achterbuurt komt wonen en verslaafd is aan drank en drugs. Ze leert een drugsdealer kennen en wordt verliefd. Beiden zijn verslaafd en kennen geen grenzen. De jongen komt uiteindelijk in de gevangenis. Wat volgt is de weg om hem eruit te krijgen.

De film kijkt makkelijk weg en het verhaal is zeker niet verkeerd. Maar tegelijkertijd wordt de film vooral en misschien wel teveel gedomineerd door seks- en drugsscenes waardoor het verhaal wat minder de diepte in gaat en dat is in deze film best een gemiste kans. En het eind was net te simpel en afgeraffeld. Voor een keer prima.

2,5*

Sex en drugs en de neerwaartse spiraal waarin jongeren/jong volwassenen terecht kunnen komen als ze de verleidingen niet kunnen weerstaan. Dat wordt wel goed weergegeven, herhaalt zich wat thematiek betreft veelvuldig, maar is uiterst onprettig om naar te kijken. En persoonlijk had ik er een ander eind bedacht.

Matig.

Geen bijzondere film dit, die wel erg bijzonder wil zijn. Je hebt ook al een beetje een voordeel als je zelf als regisseuse al enige ervaring met de omgeving hebt. Helaas komt het hier niet veel verder dan een zeer lege dramafilm die wel een rauw randje kent maar daar houdt het weer op.

Wel lof naar Saylor, die toch wel goed staat te acteren. Nu moet ze alleen vooral hetzelfde trucje herhalen en dat is er vooral dronken of verloren bijlopen. Iets meer variatie of achtergrond was wel welkom geweest, maar verder doet ze het erg sterk en speelt daarnaast ook een best gedurfde rol dus er valt wel wat te prijzen.

De rest van de cast is oké. Het blijft een beetje wisselend tussen geloofwaardig en leeg. Realistisch voelt het allemaal wel aan, maar niet altijd even naturel. Dat kan er ook vooral mee te maken hebben dat de omgeving zelf erg naturel aanvoelt, en dat versterkt die vibe misschien een beetje.

Verder voelt de film realistisch aan en regisseuse Wood lijkt er alles aan te doen om dat zo te houden. Het voelt wel aan alsof het allemaal echt is, maar het verhaal zelf dan weer totaal niet. Een cliché romanceplotje vermengd met een grauwe setting. De romance wil alleen nooit echt aanvoelen of raken. Het is vooral erg leeg en opvallend expliciet.

Richting de tweede helft leken de schrijvers er geen zin in meer te hebben en besloten de film in een lineaire lijn te laten eindigen, wat resulteert in een hoop afgeraffelde scenes. Alles wordt plots geëindigd eigenlijk en het gaat de personages wel heel makkelijk af. Het einde heeft daarom ook geen meerwaarde meer.

Verder heeft de film niet bepaald impact. Gewoon niet dom zijn lijkt de boodschap een beetje. De seksscènes zijn gedurfd maar voegen weinig toe, de romance is leeg, het verhaal is zeer matig en enkel de setting en het acteerwerk helpen het als geheel een beetje naar boven. Matige film.

Veelbelovend regiedebuut van Elizabeth Wood met een semi-autobiografische film over een lang-leve-de-lol meid, die de verkeerde keuzes aaneenrijgt en in rap tempo in een neerwaartse spiraal belandt. Een rauwe film over seks, drugs en rock-’n-roll.

Veeleisende hoofdrol van Morgan Saylor als de struikelende jonge vrouw, die amper kan bevatten wat haar allemaal overkomt.

Moeilijk. Enerzijds kan ik me compleet niet identificeren met de hoofdpersone die zo ontzettend dom bezig is. Anderzijds zijn er zulke mensen en valt er voor andere mensen wellicht lering uit te trekken, dus de film heeft zeker bestaansrecht. Maar ik vind het gewoon erg lastig om hier naar te kijken, zoveel domme beslissingen. Verder ook een vrij hard einde, wat ook wel te waarderen valt. Audiovisueel beklijft niets bij me, dus de film moet het echt van het plot hebben. Dat is an sich dus wel sterk, maar spreekt me niet aan. 2*.