Love in a Cold Climate (2001)

Het is zelden dat ik een film of serie heb gezien die zo compleet lijkt te zijn afgeraffeld als Love in a Cold Climate. Blijkbaar is deze versie vrij onbekend en ook ik liep er tegenaan zonder er ooit eerder van gehoord te hebben (de titel sprak me wel aan), maar ik denk niet dat ik wat gemist zou hebben als ik deze miniserie links had laten liggen.

Nu is dit genre bij mij zeer geliefd en het feit dat het een BBC-serie is is ook al een pluspunt; en van de regisseur van Daniel Deronda en The King's Speech had ik toch wel hoge verwachtingen. Des te groter is de teleurstelling. Het bronmateriaal ken ik niet, maar ik vermoed dat daar het probleem niet ligt. Het is niet zo dat er weinig gebeurt. Het probleem is dat de gebeurtenissen elkaar opvolgen zonder dat er ooit enige tijd is om mee te voelen met een personage of een band te krijgen met wie dan ook. Er wordt willekeurig geschakeld tussen verhaallijnen, de tijd verstrijkt zonder dat we enig idee krijgen hoeveel, er worden constant nieuwe personages opgevoerd die vervolgens geen rol lijken te spelen, en minnaars en echtgenoten zijn blijkbaar volledig inwisselbaar. Het is moeilijk om sympathie te voelen voor een overspelige vrouw als we nauwelijks te zien krijgen hoe haar huwelijksleven eruitziet, of om aangedaan te zijn door het overlijden van een personage als dat personage er compleet bij de kladden erbij lijkt te zijn gesleept. De weinige dingen die mijn interesse wel wisten te wekken worden vervolgens niet uitgewerkt. Daarnaast is het einde ook nog eens volstrekt abrupt.

Mijn vermoeden is dat iemand de boeken erbij heeft gepakt en er eens flink in is gaan strepen. De karakterontwikkeling, of enig logisch verband tussen de personages en verhaallijnen moeten we er blijkbaar zelf bij bedenken. Helaas, zo lijkt het nergens op.