Les Rois Maudits (2005)

Zowat 8 uur genieten van een prachtige verfilming van de in oorsprong zeven delen tellende romanserie "Les rois maudits", waarvan ik het eerste deel over Filips IV in 1971 had gelezen.

In vijf delen (op 3 DVD's) wordt de geschiedenis verteld van de Franse koningen vanaf 1307 tot 1342. Op vrijdag 13 (tja, vandaar) oktober 1307 werden alle leden van de Orde van de Tempeliers in Frankrijk op hetzelfde moment gearresteerd; in 1312 werd de orde door paus Clemens V opgeheven en op 18 maart 1314 (bijna zeven jaar na zijn arrestatie, dus!) werd de grootmeester Jacques de Molay in Parijs verbrand. De geschiedenis eindigt met de dood van Robert van Artois op 16 augustus 1342, kort na het uitbreken van de oorlog tussen Engeland en Frankrijk over de opvolging in Frankrijk die van 1337 tot 1453 heeft geduurd (vandaar: Honderdjarige Oorlog).

Vaak zien we prachtige wolkenluchten, maar voor mijn gevoel gaan die toch te heftig tekeer om waar te zijn (bewerkt met de computer?). De kleding past in het tijdsbeeld. Toch lijkt het mij ongeloofwaardig dat bijv. Robert van Artois al die 35 jaar in dezelfde kleren rondloopt, om over het paars van Mahaut van Bourgondië maar te zwijgen. Ze zijn daardoor wel gemakkelijk te herkennen.

Wie middeleeuwse kastelen (paleizen bestonden hier nog niet) kent weet hoe de stenen muren zijn opgebouwd. Zeker niet zoals we het kasteel in Parijs zien (megalitisch zoals de Inca-muren in Peru). Bovendien waande ik me mij het zien van de vele trappen even in Hogwart (van Harry Potter). De kubistisch-moderne achtergrond en hoge zalen (ondenkbaar, bovendien niet warm te krijgen in de winter) als achtergrond doen afbreuk aan de authenticiteit. Ook viel mij op dat het in Frankrijk toen kennelijk heel vaak en lang winter was/bleef: er zijn meer buitenscenes met sneeuw dan met zon te zien.

Het verhaal gaat met sprongetjes vooruit, versterkt door het zwart worden van het beeld. Er wordt nauwelijks een nieuwe tijd door middel van een tekst aangekondigd.

Hoewel ik niet aan het historisch inzicht van Maurice Druon (de schrijver van het epos) wil twijfelen, zie ik in de miniserie toch een aantal onjuistheden.

1) Tweemaal wordt heel duidelijk de indruk gewekt dat Edward II van Engeland en Isabella van Frankrijk slechts één kind hebben, de latere Edward III: aan het begin wanneer zij haar nood klaagt over haar echtgenoot die haar voor andere mannen links laat liggen en tegen het einde wanneer Robert van Artois aan Edward III de zwangerschap van diens moeder vertelt. Toch werden uit dat huwelijk (gesloten in 1308) 4 kinderen geboren Edward (1312), John (1316), Eleanor (1318) en Joan (1321). Zo onwelwellend was Edward II dan toch ook weer niet (eerder biseksueel dan homoseksueel).

2) Karel van Valois spreekt op zijn doodsbed de wens uit dat Robert van Artois gaat trouwen met zijn jongste dochter Jeanne. Karel sterft op 15 december 1325, terwijl Robert al in 1318 met Jeanne (die ook niet de jongste dochter is) is getrouwd.

3) Ten slotte, Edward III was pas 15 jaar toen hij zijn vader als koning opvolgde (hij lijkt al tegen de 20), trouwde het volgende jaar met Philippa van Henegouwen en was op zijn 18e al vader. In dat jaar ontdeed hij zich ook van Mortimer. Zijn uitspraak over zijn leeftijd van 22 jaar klopt dan ook niet.