L'Affiche Rouge (1976)

Er bestaan er aardig wat van : na- oorlogs verzet films met Pierre Clementi...dit is weer een typisch voorbeeld, geregisseerd door Cassenti die hiervoor de prix Vigo ontving. Weinig meer van gehoord, al maakte hij 2 jaar later het qua opzet vergelijkbare la chanson de Roland met Kinski.

Ook hier gaat het om een re-enactment van een historische gebeurtenis door een toneelgezelschap, meer bepaald de werken van de gekende Mamouchian verzetsgroep die zoals gezegd in 44 werden onderbroken door de bezetter, op de van deze lieden gekende wijze. We zien de leden van de toneelgroep de locus delicti bezoeken, de casting en de voorbereidingen. Die vinden plaats in een heel erg seventies cultureel correcte setting : een zgn. concert/ fête champêtre . Dit is het milieu van de Goeden, laat dat even duidelijk zijn.

Deze film zegt ook meer over 76 dan over 44, meer bepaald over hoe men in 76 meende de anti- fasjistiese strijd te moeten voortzetten. De Mamouchian groep was daarvoor een ideaal object : louter bestaande uit métèques immers, zodat het anti-fasjisme zich hier zonder patriottische smetten kon uiten. De cast bestaat dan ook vrijwel geheel- Clementi en Alcina zijn geloof ik de uitzonderingen- uit allochtonen, meer bepaald politieke vluchtelingen uit Stalinistisch oost-Europa, en vluchtelingen uit fasjisties tio Franco Spanje alsmede het net fasjisties geworden Chili.

De re- enactments stellen geen drol voor, oorlogsfilm tifosi hoeven dit niet te zien. Het is een puur tijdsdocument en heeft vrijwel lotuer didactische en geen esthetische oogmerken, draait geheel om de boodschap. Een proto tv-film bijna.

Wat de titel betreft : het rode affiche was - itt wat ik vooraf eigenlijk dacht- geen verzetsmanifest ( misschien dacht ik dat vanwege de kleur ervan ) , maar juist een fasjisties pamfletje dat poogde de Mamouchian groep voor te stellen als onderdeel van de criminele jüdisch- bolschewistische Weltverschwörung. Toch wat geleerd

Als gebruikelijk in het genre besluit alles met een waarschuwend "we'll be back " , uitgesproken door Goebbels in dit geval, wiens krankzinnige rants de amusantste onderdelen van deze goed bedoelde maar dodelijk saaie en formeel gedateerde film zijn.