Revolution (1985)

Na 1e ziening van Revolution was ik geschokt: “Al Al Al......
Hoe kun je zo-ongelooflijk-afzakken naar dit niveau, na Godf I en II te hebben gemaakt.
Dit is gewoon vloeken in de kerk. De Grote Al Pacino! Werden er verdorie in die midden jaren '80 slechts baggerfilms gemaakt zodat Al dit wel moest accepteren om zijn boodschapjes te kunnen betalen?
Bijna niets is er terug te vinden van de geniale Michael Corleone, of de gewiekste Bobby in 'Needle Park'. Om maar te zwijgen van The King Tony Montana. Natuurlijk, 't is 'm toch echt, je kan Pacino niet compleet doen struikelen, maar mijn god ....”
Nu, na de 2e, realiseer ik me dat Pacino een totaal andere rol
(die van de kleine man) speelt dan voornoemde karakters en dat het eigenlijk appels met peren vergelijken is.

De scène waarin Al zijn zoon neerhoudt zodat de Indianen diens voet kunnen behandelen is bijvoorbeeld inderdaad prachtig. Fantastisch ‘method-geacteerd’ door Al.

Aftands. Dat is het woord wat bij mij naar boven kwam bij de openingsscène van deze film. En dan heb ik het vooral over de tinten waarin is gefilmd. Die zijn overwegend zo grauw, allerminst strelend voor het oog.
Wel zitten er, contradictoir genoeg, een paar mooie shots in de f. Zoals die in het bloemenveld, waarin Pacino en zoon liggen bij te komen van hun eerste veldslag. Bijna sprookjesachtig.
Het verhaal kon mij maar zeer matig boeien. Van de hak op de tak. De ontknoping vond ik daarentegen mooi.

Ik vind dat Donald Sutherland een eervolle vermelding verdient.

Snap ook de slechte kritieken niet, zeker wel een aardige film.

Mooie setting en kostuums.

Goed geacteerd en verhaal dat ook leuk is.

3,5 ster

redelijke film,daar is alles mee gezegt ,als al pachino nie meespeelden was het helemaal niks apart

Een vader en zijn zoon raken betrokken in de woelige Amerikaanse onafhankelijkheidsrevolutie, waarbij de kolonisten af willen van de Britten. Dit levert een prachtig geschoten film op met epische scènes, met drama en wat avontuur. Visueel soms echt grandioos.

Er is hier wel wat mis met het acteerwerk: er is weinig connectie te bespeuren tussen de personages die je ziet. Emotioneel lukt het niet helemaal, behalve tussen vader en zoon. Qua drama schiet het zeker tekort. Acteerwerk van Pacino is ondermaats voor zijn kunnen maar hij heeft nog slechter gedaan hoor (Cruising bvb). Echter vond ik het zelf een prima te volgen film waar ik vooral visueel van genoten heb. Ik snap net als anderen hier eigenlijk ook de felle kritiek niet op deze film.