La Morte Risale a Ieri Sera (1970)

Wat zie ik, hebben jullie retarded vertaald als achtergesteld ?

Goed, gekende crossover tussen poliziottesco en giallo van het vermissings- en terechtgekomen in de prostitutie-type, en duidelijk verwant aan gelijksoortige crossovers als LPCA,ATLADP of MSDUM, waarbij dient te worden aangetekend dat deze film eerst kwam. Gebaseerd trouwens op een roman van dezelfde auteur op wiens werk IRDM van Di Leo is gebaseerd, nog sterker de protagonist is dezelfde inspecteur Lamberti die hier wordt gespeeld door Frank Wolff. Dit betekent dus dat deze film ook in Milaan speelt.

Die zgn. achtergestelde vrouw is in feite een 25- jarige zwakzinnige van 1 meter 85 en een geweldig lichaam wier enige doel in het leven is om zoveel mogelijk te neuken , de droom van iedere loverboy derhalve. De momenten dat ze in beeld komt als een soort overjarige kleuter hebben iets belachelijks en dat geldt in mindere mate op het eind ook voor haar vader Vallone, die zich gaandeweg ontwikkelt tot een lone avenger...met een lamme poot.

Verder een aardige, degelijke detective story volgens het boekje met weinig typische giallo elementen of sleaze, maar vakkundig geregisseerd.

N.B: iemand beklaagt zich op IMDB over de wijziging van de titel en de betekenis ervan, deze wordt op het slot echter tot driemaal toe uitgelegd !

Mooie titelscore tenslotte van Mina.

Ik dacht lekker een Giallo te gaan kijken maar kwam van een kouwe kermis thuis, het is meer een wraak film en niet eens zo goed.

Wel een 1/2* extra vanwege de muziek.

Prima detective verhaaltje wanneer je jezelf door de eerste 20 minuten weet te slepen. De introductie van Donatella als megavrouw met de ziel van een baby is niet zo erg sterk (wegens abominabele acteerprestaties). En je moet wennen aan het olijke gedoe die de film presenteert. Maar wanneer het plot lijkt te ontwikkelen wordt het allemaal een stuk interessanter.

Leuk!

Donatella, een jonge vrouw met een ernstige mentale beperking, verdwijnt spoorloos en haar vader zet alles op alles om haar terug te vinden. Rechercheur Duca Lamberti raakt betrokken bij het onderzoek en ontdekt een schimmige wereld van uitbuiting, prostitutie en geweld in Milaan. Wanneer de zaak eindigt in een persoonlijke vorm van vergelding, blijft vooral de tragiek van het slachtoffer en de leegte van de wraak hangen.

Duccio Tessari maakt van "La Morte Risale a Ieri Sera" geen loutere misdaadfilm, maar een somber en menselijk drama over kwetsbaarheid en moreel verlies. De film werkt vooral door de pijnlijke opzet: een vader die zijn dochter als kind blijft zien, en een samenleving die haar pas lijkt op te merken wanneer het te laat is. Tessari houdt de spanning goed vast en geeft het verhaal een hard maar empathisch gezicht, zonder sensatiezucht. De Milaan-omgeving voelt troosteloos en raak, wat de morele rol van het verhaal versterkt. Ondanks enkele stilistische oneffenheden en de soms ongepaste lichtheid in toon blijft het een sterke, bittere politiefilm met een afgrondelijke emotionele kern. 3,5/5