Mes Nuits Sont Plus Belles Que Vos Jours (1989)

Dit is ondertussen alweer mijn tiende van Andrzej Zulawski. De chaotische structuur van de film en het prachtige camerawerk bevielen me behoorlijk goed. Jammer dat de film te veel op hetzelfde kunstje door blijft gaan en daardoor niet altijd even boeiend is. Ik kom uit op een 3,0* maar doe daar een halfje bij voor de prachtige mevrouw Marceau.

Dit was de laatste keer dat ik een Zulawski probeerde. Opnieuw heb ik totaal niets van zijn film begrepen. Een verhaal heb ik niet kunnen ontdekken en gaat het al gauw op voyeurisme lijken. Niks mis mee, want Sophie Marceau is een wondermooie vrouw, maar ik heb toch liever een film met een kop en een staart en een verhaal daartussenin.

Na The Third Part of the Night was ik benieuwd naar meer van Zulawski, maar dit vond ik onuitstaanbaar.

Als deze (kunst)film nu eens net zo prachtig zou zijn als de titel....... Nou nee, bijna alles gaat in een vervelende en overdreven surrealistische en traumatische symboliek vergezeld van zo cryptisch mogelijke en opgezwollen dialogen. Eigenlijk is het allemaal behoorlijk aanmatigend en gaat het helemaal nergens over.

Helemaal eens met BBarbie en gauke. Ik werd gek van het gewauwel en ben er ook mee gestopt. Kon er niet meer tegen. Zonde van de film, want Jacques Dutronc kan best acteren en Sophie Marceau is goddelijk om naar te kijken. Maar in zo'n wangedrocht kun je niet van haar genieten.

En wat Zulawski betreft, L'Important C'est d'Aimer (1975) is wel een prachtige en aangrijpende film, misschien wel de mooitste die Romy Schneider gemaakt heeft.