• 15.747 nieuwsartikelen
  • 178.079 films
  • 12.212 series
  • 33.983 seizoenen
  • 647.066 acteurs
  • 199.011 gebruikers
  • 9.372.269 stemmen
Avatar
 
banner banner

The Daughter of Emanuelle (1975)

Erotiek | 90 minuten
2,25 2 stemmen

Genre: Erotiek

Speelduur: 90 minuten

Alternatieve titel: La Fille d'Emmanuelle

Oorsprong: België / Frankrijk / Italië

Geregisseerd door: Jean Luret

Met onder meer: Lawrence P. Casey, Sarah Crespi en Greta Vayan

IMDb beoordeling: 4,6 (102)

Gesproken taal: Engels

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot The Daughter of Emanuelle

"He falls in love with a beautiful young model, only to discover she is the daughter of Emanuelle..."

Emanuelle's dochter Pussy stelt haar voor aan haar nieuwe vriend. De Amerikaanse man die nu voor haar staat lijkt op een liefde van 20 jaar geleden. Een liefde die haar voor het altaar liet staan, maar niet alvorens haar zwanger gemaakt te hebben. Het kan die zelfde man niet zijn ...of wel.

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

George Anderson / Roger Lang

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Fransman

Fransman

  • 3022 berichten
  • 2267 stemmen

Je zult je dochter Pussy noemen. Dan ben je toch niet helemaal fris. Zo staat deze film bol van de onwaarschijnlijkheden, maar als je daar geen aanstoot aan neemt, is het best een aardig film. Niet al te traag voor 1975 en met mooie plaatjes van Parijs en Athene uit die jaren. Het verhaal gaat over een fotomodel uit Parijs die voor een shoot op een Grieks eiland een wat oudere man leert kennen, voor wie ze valt als een baksteen. Ze beleven een idyllische romance. Je kent dat wel: bootje, zee, zonnetje, strand en de liefde.

De man blijkt echter geen Griek maar een Amerikaan die tijdens een oorlog (welke wordt niet duidelijk, WO II lijkt niet te kunnen, gezien de leeftijden) zijn geheugen heeft verloren. Hij zegt dat hij zich niets van voor 1955 kan herinneren. Zijn enig aanknopingspunt is een kaartje van de Parijse metro uit die tijd. Als het fotomodel, terug in Parijs, haar nieuwe liefde aan haar moeder voorstelt, herkent zij hem als haar liefde van twintig jaar terug, met wie ze zou trouwen en van wie ze zwanger was. Dus kennelijk heeft het meisje haar vader als geliefde aan de haak geslagen. Dat kan dus niet goed aflopen.

Dat doet het ook niet. Geen happy end dus. Alleen zorgt Jean Luret wel voor een verrassend slot, dat net als alle andere ingrediënten van het verhaal niet erg waarschijnlijk is. Maar voor wie daar niet te moeilijk over doet en zich niet stoort aan die maar door jengelende Griekse muziek, is deze film best te genieten.