Unmei Janai Hito (2005)

De eerste pakweg 20 minuten vond ik nauwelijks te verteren, zo sentimenteel, maar gelukkig veranderde film daarna van karakter. Al met al een aardig, mooi geconstrueerd, laagdrempelig filmpje.

Geweldige verrassing.

De film opent met een mooi shot van een hand die met zichtbare moeite een sleutel in een brievenbus laat vallen. De vrouw in kwestie blijft erna nog even staan, met haar koffer naast haar. De inleiding geeft de illusie van een oprecht en subtiel drama.

Langzaam verandert de toon van de film echter en stapelt situatie op situatie. Veel van de latere scenes en de wisselende perspectieven werpen een ander licht op wat je al wist of ze draaien de verhoudingen in de film om.

Toch is dit meer dan een 'meerdere verhalen komen bijeen'-film. De alledaagsheid van sommige scenes houdt de hilariteit van meer absurdere scenes mooi in balans.

De humor kent een soortgelijke balans; soms hilarisch, soms subtiel en soms flauw of erg droog maar nergens wordt de plank misgeslagen. De film brengt enkele prachtige situaties in beeld en weet de complexe verwikkelingen heel luchtig en ongeforceerd voor te leggen. Visueel is de film erg sober, waardoor de nadruk echt op die situaties gelegd wordt.

Dit alles levert een erg vermakelijke film op, die misschien nergens baanbrekende ideeën heeft, maar perfect slaagt in zijn bedoeling. 4,5*

Die scene met de yakuza baas onder het bed was geweldig.

Een grote verrassing.

Zoals hierboven ook al aangegeven is dit meer dan een film waarbij meerdere verhaallijnen bijeenkomen. Elke ontwikkeling en perspectief zorgen weer voor een nieuw laagje in het gehele plaatje.

De film begint als een genietbaar lief romantisch filmpje waarbij het zich ontpopt tot een doldwaze hilarische achtbaanrit waarbij we steeds meer wendingen zien. Onderbroekenlol wordt keurig en geniaal afgewisseld met subtiele humor. 4,5*

Erg tegenop gekeken om deze te gaan kijken, ook omdat het niet echt mijn ding is, maar het viel zeker erg mee.

En wel leuke romantische film met aardige humor hier en daar.

Alle verhaallijnen lopen soepel in elkaar over, en ik vond alle personages boeiend om te volgen.

Het einde moet ik zeggen vond ik toch wel weer een beetje te flauw, maar het kon natuurlijk slechter.

Al met al heb ik me samen met mijn vriend zeker vermaakt bij Unmei Janai Hito.

en boven mijn verwachtingen toch een voldoende.

3,5*

Vond de eerste 20 minuten niet sentimenteel.

Allesbehalve zelfs. Er wordt duidelijk de draak mee gestoken. Sentimentele muziekjes die aanzwengelen en onsubtiel zomaar afgebroken worden. Die vertelstem die al aangeeft dat het allemaal niet té serieus moet genomen worden. Als kijker voel je vanaf het begin dat er iets anders aan de gang is, maar wat houdt de film mooi verborgen.

Het zijn inderdaad meerdere verhaaltjes die bij elkaar komen, maar dan inderdaad wat anders. Vooral omdat de film geen echte indicaties geeft van de achterliggende gebeurtenissen. Bepaalde acties lijken doornormaal maar zijn dat niet. Zo lijkt de vlucht van het meisje uit Miyata's huis door het wederoptreden van z'n ex te komen, maar komt veel later pas de echte aard van haar vertrek aan het licht.

Vooral dit achter de schermen houden levert de film puntjes op. De humor is aardig met nu niet meteen overdreven aanwezig, visueel is het soms leuk maar doorgaans toch nét te droog.

Al bij al dus een film die erg leuk wegkijkt. Het begin is interessant omdat je als kijker geleidt wordt om op zoek te gaan naar de ware aard van de film, het verdere verloop zet je steeds meer op het juiste pad en doet dat op een goeie, frisse manier.

Kleine 4*

Dit was inderdaad een verrassend leuke film. Erg goed hoe het verhaal vanuit verschillende perspectieven werd getoond.

Dikke 3*.

Wat een mooi verzonnen en in elkaar gezet script, ik heb me erg vermaakt en je geniet het best als je er helemaal niks van af weet, dus vandaar dat ik niet veel ga zeggen. Gewoon kijken dus en laat de film jou verrassen. Sommige reacties hier geven naar mijn mening al net iets te veel, waardoor de verrassing element wegvalt.

De verhaalstructuur van deze film is geweldig. Net als je denkt te weten hoe het allemaal zit veranderd er bv. een nobody ineens in een op geld beruste, zelfverzekerde vrouw terwijl haar monologen in het begin daar allerminst op aanstuurden.

Gewoon een vermakelijke film waarbij ik mij niet verveeld heb, maar ook geen moment gekend heb wat er voor mij echt uit wist te springen. Op visueel gebied net wat te karig. Het grappigste stuk vond ik eigenlijk nog wel dat de aftiteling alvast start, waarna deze ineens weer teruggespoeld wordt en er nog een scène volgt. Dikke 3,5*

Gelokt door de mooie poster en niet teleurgesteld.

Geen extreem bijzondere film, maar hij zit wel erg leuk in elkaar. Enige echte minpunt is de wisselvallige muziek. Verder ga ik hier weinig over zeggen, gewoon kijken

3.5*