The Dark Power (1985)

Een hele leuke über-B-film! Een huis vol dommige corpsmutsjes, vier gruizige Indiane-.. scuse me, Tolteken, en één stoere man in uniform met een zweep! P-A-R-T, why? ‘cause I gotta!

Een groepje niets vermoedende studentes betrekken het huis op Totem Hill. Het huis is gebouwd op een plek, waar enkele eeuwen geleden vier Tolteekse tovenaars zichzelf hebben begraven – levend! Bij het aanbreken van de Boze Dagen staan de oeroude demonen op uit hun graf om zich te voeden met de levenden. Alleen een oude Ranger met een zweep – gemaakt met materialen uit de vier Wereldgewesten – staat nu tussen de meiden en de mythische Tolteken-zombies.

Phil Smoot heeft twee film geregisseerd: dit pareltje, en het nóg grotere shlock-fest. Alien Outlaw. Een rommelig, niet bijster strak ge-edit lowbudget hobbyprojectje. Toch had ik meer willen zien . Verbazingwekkend dat voor zo’n ultiem B-project de oude cowboy-held Lash La Rue zijn laarzen en zijn zweep uit het vet heeft gehaald. Genoeg humor, vette onzin, ongein en ranzigheid voor 80 minuten lol.

Tuurlijk is er van Polter Geist et al geleend. Dat de eennalaatste rustplaats van vier Toltec evil magiërs middenin North Carolina terecht komt, is bijzaak. Het is grappig, het is melig en het werkt! Na de Mexicaanse worstelfilms van Santo, Blue Demon en Las Luchadoras (gáát hen zien!) is dit de eerste film waar ik Latijns-Amerikaanse mummie-achtigen mag aanschouwen. Da's toch kicken?

De acteurs zijn oké voor wat ze doen. De jongens zijn Toltekenvoer. Lekker stom, kijken eerst de baddies duf aan, beginnen pas te rennen als iemand ze probeert te scalperen. De meiden , minimaal net zo stom, gillen lekker, 'rennen' lekker, en sterven lekker. Twee kunnen óók nog 's van zich af bijten en steken met magische messen! Voor in een mid-‘80s no-budget horror zijn ze leuk, én grappig.

De Tolteken zijn niet bijster snel of snugger, maar hebben een eigen dynamiek, bewegen zich met een soort lompe gratie. Wolfeye, Archer, Tomahawk en Dim (d-OH!) hebben elk een uniek karakter. Ze zien er niet heel eng uit. Toch is de makeup voldoende om het geheel een leuk gruizig gevoel te geven. Ook de special effects en het bloed zijn erg leuk gedaan. Let vooral op de ‘hoofdontvelling’ van de jongen bij het water! Bloed- en tietenniveau is trouwens zwaar voldoende!

Speciale aandacht voor de onnavolgbare Lash La Rue! Deze veteraan uit vele cowboy-films is cool! Zijn ‘acteren’ is op B-niveau, maar hij maakt het goed in zijn zweepwerk! Wow! Hij laat hem in elk geval met veel dramatiek knallen. Het begint al goed als hij een jongetje al zwepend van vier “hellehonden” redt. Hilarisch is het zwependuel met de laatste Tolteek. Minutenlang zweept hij de doodsbange tovenaar van alle kanten om de oren. Hoogtepunt: “Let’s see how you’re gonna use that whip without a nose!” Whap-AH! Briljant!

Voor Ranger “Feel mah whip!” Girard, de geweldige dikke Uncle Earl en twee stoere studentes, 3,5 opgegraven sterretjes!

Dit is... extra belegen jaren '80 kaas (als jullie begrijpen wat ik daarmee bedoel:P).

Het "acteerwerk" is lekker over-the-top. Werkelijk elk personage word dusdanig overdreven neergezet dat bijna iedere dialoog wel een lach weet op te wekken. Vooral het personage van Paul Holman (de huisbaas) en Lash LaRue (die klassiekers als Law of the Lash en King of the Bullwhip op zijn naam had staan) zijn lekker fout en vermakelijk.

Sommige van de dialogen waren zo raar dat ik me haast niet anders kan voorstellen dan dat dit expres gedaan is om er meer komedie in voor te laten komen.

Ondanks de korte speelduur komen de Toltecs maar laat in actie, maar gelukkig zijn de knotsgekke personages en situaties vermakelijk genoeg om tot die tijd te blijven kijken.

In het laatste deel van de film komt nog wat verrassend goed uitziende gore voorbij en zorgt LaRue voor nog wat extra (zweep)actie en nog wat memorabele one-liners.

Deze jaren '80 kolder is een fantastisch voorbeeld van "so bad it's good".