Fîmeiru (2005)

Trailer

Vooral benieuwd naar het verhaal van Tsukamoto natuurlijk. De andere regisseurs - op Hiroki na - zeggen me vrij weinig, maar na L'Amant ben ik een beetje afgeknapt op Hiroki.

Ik vind zulke verzamelfilmpjes toch altijd wel iets hebben. Kijk ook erg uit naar Paris, Je t'Aime.

Die trailer al een hele tijd geleden gezien, maar was eigenlijk niet zo onder de indruk. Hopen dat het aan de trailer ligt. Kijk eigenlijk zelf meer uit naar Paris, Je t'Aime dan.

(me too)

Helaas: het verhaal van Tsukamoto valt wat tegen en is ook niet echt te herkennen als 'een Tsukamoto'. Maar gelukkig is daar Suzuki Matsuo, noem `m Mini-moto, die met een hallucinerend sexy filmpje duidelijk voor de best of five gaat. Verder is dit een heel aardig ensemblestukje. Niet zo'n mooi passend geheel als Rampo Noir (verder totaal niet te vergelijken overigens), maar met filmpjes als bovengenoemde en de uitzonderlijk sáppig zomerse opener van Tetsuo Shinohara is Female méér dan de moeite waard en komt een 4* in de buurt.

Hoe zit het eigenlijk met Hiroki's bijdrage ? Toch wel een sluimerend favoriet geworden

Hij is hier niet helemaal in z'n element. Z'n filmpje is te verhalend, de personages willen elkaar op één locatie (taxi) veel te veel vertellen waardoor het voor Hiroki's doen een opvallend druk (te druk) verhaal is geworden. Bovendien vond ik `m niet goed in het geheel passen, want overall voert een zekere naïeve romantiek hier toch wel de boventoon.

Hmm, da's jammer. Toch blijf ik wel benieuwd naar deze omnibus. Shinkokyu is trouwens erg aan te raden (Shinohara). Inochi lijkt me ook prachtig, maar nog steeds geen ondertitels

Geen enkele reden om níet benieuwd te zijn hoor

Geen onvoldoendes, niks is echt ondermaats, het is vooral het onderlinge verschil qua inhoud én niveau dat opvalt hier.

Shinkokyu heb ik hier trouwens ook staan, heb d'r nu zeker zin in!

Niet veel soeps dit. Het filmpje van Nishikawa vond ik het nog het beste.

Mooie meid die de oudere Junko speelt.

Gezien het meedoen van nogal wat geroemde regisseurs is een berichtje als dit nogal karig.

Zijn ze niet in vorm ? Te weinig budget en/of vrijheid ? Of gewoon niet veel met Tsuka, Hiroki en Shinohara ?

Het budget zal niet heel hoog geweest zijn gezien de beelden, maar aan vrijheid geen gebrek. Nishikawa weet met zijn filmpje de meeste spanning te creëren in de 25 minuten die hij kreeg. Hiroki en Tsukamoto zijn de meest gelauwerde regisseurs maar leveren het slechtste werk af. Zeker het filmpje van Hiroki is tenenkrommend. Ik ken verder geen werk van hem, maar mocht deze klucht in een taxi een voorbode zijn voor de kwaliteit van zijn oeuvre, pas ik liever. Shinohara's perziken-filmpje is op zich wel aardig, maar niets wereldschokkends, Matsuo's film heeft de meeste visuele flair.

De intermezzo's, die zo uit een mtv-clip geplukt lijken, staan ver van de filmpjes af, waar- door het geheel een nogal onevenwichtige mix wordt. Al met al een tegenvaller dus.

Dank voor de uitbreiding

Matsuo en Nishikawa waren mij tot op heden onbekend. Van de rest minimaal twee films gezien. Een omnibus dus van 5 films.

- Peaches (Tetsuo Shinohara): Junko Morioka en haar perzik. Zomers filmpje. Terugkijkend op haar jeugd, zonder te oordelen. Aangenaam. 3,5*

- Drive Till You See The Sun (Ryuichi Hiroki): drie vrouwen in een taxi. Licht komisch. Redelijk maffe geschiedenis. Matig acteerwerk. 3,0*

- Licking Nights (Suzuki Matsuo): een vrouw, fantaserend over een collega. Klein magisch tintje aan het verhaal. Grauwe filters gebruikt. 3,0*

- Heels of the Muse (Miwa Nishikawa): de beste van het stel. Over een jochie wiens hormoonhuishouding begint op te spelen en gefascineerd raakt door de knappe moeder van een vriendinnetje. Schattig. Leuk vormgegeven. 3,5*

- Jewel Beetle (Shinya Tsukamoto): Tsukamoto? Geen idee wat ik hier mee aan moet. Weinig interessant. 2,0*

Leuke Nishikawa, degelijke Shinohara, teleurstellende Tsukamoto. Vond de dansfilmpjes vooraf, halverwege en achteraf nog het meest interessant. Al met al maar fantasieloze interpretaties van het thema. Gelukkig maar dat ik altijd vrolijk wordt van een omnibus aan kortfilms.

Slecht niet, wel redelijk teleurstellend.

- Shinohara: is een aardige opener. Niet echt apart, maar inderdaad lekker fris en zomers. Leuk trouwens dat het geen moraallesje is geworden.

- Hiroki: Niet al te best. Hiroki is sterk met acteurs en drama, dit soort komisch vertier ligt hem een pak minder. Het gedoe tussen de drie in de taxi wordt na een tijdje gewoon vervelend.

- Matsuo: Gestoord acteur, goed regisseur. Ook hier, levert eigenlijk de beste short af. Visueel het boeiends, zit ook het meest sfeer in dit filmpje.

- Nishikawa: Aardig, voortkabbelend en het enige filmpje dat enigszins wat rust weet te brengen. Zitten fijne scenes in, maar als geheel wel wat pover, mist ook een climax.

- Tsukamoto: Ook hij weet niet echt te overtuigen. Zijn short kent de sterkste afzonderlijke scenes, maar het plakt allemaal niet zo sterk aaneen.

Tussenstukjes steken er visueel erg bovenuit, maar brengen niet veel boeiends. Dansjes enzo ...

Alle filmpjes schommelen zo tussen de 3.0* en 3.5*. Een omnibus heeft toch minstens een 4* nodig om echt te overtuigen, liefst nog iets meer en de mindere filmpjes heb ik ook liever als mislukt experiment dan als doorsnee wegkijkertje. Er wordt gewoon allemaal iets te weinig gedaan met de gebruikelijke vrijheden.

Maar verder niet slecht, al is er weinig dat zal blijven hangen. In ieder geval wel goed om het oeuvre van een aantal regisseurs vlot te kunnen afvinken.

3.0*

Compilatie van een aantal erotische verhalen. Niet allemaal even interessant. Het eerste verhaal springt er wel uit. Een meisje associeert seks met perziken. Iedere keer als ze een perzik ziet, ruikt en eet, opent dat een deurtje in haar herinnering naar een bepaalde seksuele belevenis uit het verleden. Niet onaardig.

Het verhaal Heels of the Muse gaat over een jongetje dat huiswerk gaat maken bij een klasgenootje. Maar in werkelijkheid gaat het hem om haar (jonge) moeder, waar hij zich seksueel toe aangetrokken voelt. De eerste keer ziet hij alleen haar voeten en durft hij niet op te kijken. Later wordt hij wat vrijmoediger. De moeder bespeurt wat er met hem aan de hand is en moedigt hem aan. Ook voor haar is er sprake van een erotische belevenis. Knap gemaakt en zeker erotisch. Wat mij betreft het beste verhaal van deze film.

Het verhaal Jewel Beetle gaat over een meisje dat op een afgelegen plaats in een huisje op het land woont. Daar ontvangt ze regelmatig een oudere man om hem te bevredigen en zelf bevredigd te worden. Dat gaat goed tot hij een jonge collega meebrengt, voor wie het meisje wat gaat voelen. Hij neemt als het ware de rol in van de oude man. Maar het meisje kan de oudere man toch niet vergeten. Verhaal dat het vooral van z’n sfeer en suggestie moet hebben. Hoewel een beetje rommelig, zeker niet onaardig.