Female (1933)

Feministische film, staat gelukkig nog haaks op de Hays Code (3 jaar later van kracht).

Prachtig gegeven; film in hoog tempo, maar duurt eigenlijk veel te kort.

Ook in de jaren 30 wisten ze wat een zandloperfiguur was: Ruth is in 1933 39, maar ze ziet er voortreffelijk uit.

't Einde doet de film geen goed, daarom IMDB 6/10.

Mooie film met een overtuigende Chatterton. Ik vind het niet echt feministisch, omdat er niet wordt gepleit voor vrouwenrechten. Chatterton speelt gewoon een kille bitch met erg veel macht. Het einde verraste me niet voor een film uit die tijd.

De film leek lange tijd een toonbeeld van feminisme avant la lettre, totdat tegen het einde alles toch weer in de plooi getrokken wordt naar de gedachtewereld van toen. Eeuwig zonde, want met uitzondering van de laatste minuten is het een hartstikke leuke film over een zelfverzekerde vrouw, die zich in een mannenwereld meer dan staande houdt. Ruth Chatteron speelt een assertieve hoofdrol, die haar op het lijf geschreven lijkt.

Wat waren die pre-code filmpjes toch soms heerlijk fout. Alle subtiliteit zoek! En het einde, ach... Moet je gewoon leren negeren, wil je genieten van classical hollywood.

Ted Turner kocht in 1986 de filmarchieven van MGM , Warner Bros en RKO op en begon in 1994 met het uitzenden van vele films die vele tientallen jaren in die archieven hadden gelegen en die nooit iemand meer gezien had.

Zo werden films en toenmalige sterren "herontdekt".

Een van die sterren was Ruth Chatterton , waarvan eigenlijk alleen de film "Dodsworth" uit 1936 nog regelmatig te zien was op de TV.

"Female" was een van die "lang niet vertoond ,tot 1994, films".

De hoofdrol van "Female" zou eerst naar actrice Barbara Stanwyck gaan , maar die was verhinderd en toen kwam men met Ruth Chatterton.

Dat was een goede keuze.

Chatterton is een echte diva en de rol van Alison is haar dan ook op het lijf geschreven.

Alison leidt een groot autobedrijf en als ze in de fabriek een werknemer ziet die ze aantrekkelijk vind, wordt die bij haar thuis uitgenodigd voor een diner, wodka en sex.

Toch verlangt ze naar die ene man in haar leven die haar een vaste relatie kan bieden.

Een pre-code film dus.

Veel mensen vinden het einde van de film niets, ik ben die mening niet toegedaan, alhoewel ik wel moet zeggen dat de eerste helft van de film beduidend beter is dan de tweede helft.

Chatterton is geweldig en het is goed dat zij sinds 1994 weer een beetje opnieuw is ontdekt door filmfans.

Jammer genoeg heeft ze het zelf niet meer mee mogen maken, omdat ze in 1961 al is overleden.

Ook opvallend is het huis waarin ze in de film woont: geweldig!