Casa de Areia (2005)

Machtig mooie woestijn in deze film.

Het verhaal doet helaas een beetje denken aan wat er in de ECI onder het kopje lectuur te vinden is met van die pastel-kleurige boekenkaften.

Episch wordt het dan ook nergens, wel beetje Libelle...jammer want de beelden zijn bij vlagen erg mooi.

Interessant.

En dat op een niet-alledaagse manier. House Of Sand zal voor de gemiddelde filmkijker ontzettend traag zijn, maar in die traagheid schuilt ook de kracht: de tijd tikt ook op een afgelegen plaats in de woestijn meedogenloos door.
Dat gegeven is best sterk uitgewerkt en levert een boeiende film op.

Daarnaast is ook het acteerwerk zeer te pruimen. De keuze om dezelfde actrices meerdere personages te laten vertolken is best leuk en werkt.

En er is uiteraard ook de schitterende cinematografie, wellicht het grootste pluspunt aan deze film. Het tempo mag dan niet hoog, het aantal schitterend geschoten plaatjes is dat wel. De locatie is misschien wel het hoofdpersonage en wordt als dusdanig aandacht gegeven.

3,5

Een mooie dramafilm...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Prima HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/

muziek (geen Dolby Digital aanwezig)...

Groot woestijn...

Woestijngebieden in Brazilië. Dit was voor mij ook nieuw. Dit was puur zand zoals je die in Chili of Bolivia wel terugvindt. Een bijzondere woestijn naar verluidt waar de bovengemiddelde neerslag erg hoog is. Op dat vlak een interessante en mooie film.

Alleen kon ik er inhoudelijk erg weinig mee. Ik hou wel van een trage film, maar hier kabbelt het extreem traag voort. Weinig dialogen ook, weinig technische wijzigende zaken als camerahantering of wat dan ook. Behoudens die tijdselementen dan met verschillende generaties gespeeld door dezelfde personen.

Wat dan wel weer mijn belangstelling won was de impasse waarin het gezin verkeerde. Generatie op generatie vastgeroest of beter vastgehouden, niet op een onbewoond eiland, maar een eindeloze woestijn.