Johnny Cash: American Rebel (2015)

Johnny Cash for dummies

Ik ben een grote Johnny Cash fan. Er is gewoon iets met die stem dat me keer op keer weet te treffen en het was ten tijde van de American Recordings reeks dat ik me echt voor de man begon te interesseren. De gevangenis platen volgden niet lang daarna en ondertussen heb ik ongeveer 3/4 van zijn oeuvre in de kast staan. Ik ben altijd wel te vinden voor een documentaire en deze American Rebel leek wel eens een interessante zit te worden.

Dat is het ook wel geworden, maar ik had er net iets meer van verwacht. Ik zou graag eens een uitgebreide documentaire zien zoals die recente over Sinatra en niet iets dat een poging doet om in anderhalf uur alle aspecten van the Man in Black te portretteren. Dat lukt simpelweg niet, hoewel Derik Murray en Jordan Trappis op zich nog wel een goede poging doen om de basics te coveren. Zijn jeugd wordt even in een kort stukje erdoor gejaagd, net als zijn verslaving trouwens, en zijn liefdesleven krijgt het meeste aandacht. Naar het einde toe komt de American Recordings reeks ook nog aan bod en hoewel ik dat eigenlijk nog het interessantste deel vond, is dat simpelweg te weinig. Geef mij een documentaire van deze lengte over enkel deze 6 albums en ik ben een tevreden man.

Veel archiefmateriaal wel en dat is altijd leuk. Ik blijf het heerlijk vinden om mijn twee muzikale helden samen te zien spelen (Cash met Bob Dylan tijdens de Johnny Cash Show), maar in het algemeen zit hier erg leuk materiaal tussen. Zo van die typische home videos zoals Cash die om de één of andere bizarre reden een aantal pogingen onderneemt om een stoel in een boom te gooien, dit onder het niet zo goedkeurende oog van June. Twee van de kinderen van Cash (Rosanne Cash, zijn dochter met Vivian Liberto, en John Carter Cash, zijn zoon met June Carter) spelen een prominente rol met ook nog een sporadische toevoeging van Carlene Carter, de dochter van June Carter met Carl Smith. Daar heb ik geen problemen mee, maar ik vraag me toch af wat de toegevoegde waarde van een Sheryl Crow is bijvoorbeeld. Die onderbrekingen waar praktisch elke geïnterviewde een nummer van Cash covert had ook niet gehoeven trouwens.

Het is lang geleden dat ik ze nog heb gezien, maar ik vond deze American Rebel wel wat gelijkenissen tonen met die andere Johnny Cash documentaire: Johnny Cash's America (2008) Soit, in ieder geval interessant genoeg voor de beginnende fan. Ik blijf alleen hopen voor eens een echt uitgebreide documentaire, Cash is zo'n artiest die dat echt wel verdient.

3.5*

Het leven en de carrière van Johnny Cash in sneltreinvaart. Persoonlijk vond ik het zonde om te zien hoe men de beperkte tijd (81 minuten) besteedde aan anderen die gedeeltes van Johnny Cash' zijn muziek zingen. Daarnaast vind ik het jammer dat men relatief veel zendtijd besteed aan iemand als Cheryl Crow en minder aan iemand als Willie Nelson. Een genregenoot waarmee hij ook nog eens mee in The Highwaymen speelde. Een periode uit zijn carrière die afgedaan word met niet meer dan 1 zin van Nelson en een tour foto.

Wat ze dan wel weer leuk hebben weten aan te stippen is het wederzijdse respect tussen Cash en Dylan en Cash en Kristofferson. Van de laatstgenoemde heb ik zo'n beetje de gehele discografie wel beluisterd en weet ik dat hij vooral toen hij net begon erg geïnspireerd was door Cash.

Mooi om door middel van klassieke beelden te zien dat Cash zelf ook bewondering had voor dergelijke muzikale grootheden.

Men probeert in net iets meer dan 80 minuten van zijn leven de hoogte- en dieptepunten uit zijn carrière en privé-leven aan te stippen. Helaas zorgt dit voor een nogal oppervlakkige docu die meer interessant is voor zij die niet zo bekend met hem en/of zijn muziek zijn.

Net als Metalfist zou ik best een wat uitgebreidere docu willen zien. Zeker nu Nelson, Kristofferson en Dylan nog leven.

Merle Haggard mag wat mij betreft wel achterwege gelaten worden. De man liet in deze docu namelijk duidelijk merken dat hij het niet helemaal eens is met Cash' zijn status en dat hij zelf geen grote liefhebber is van de man zijn werk. Goed, een docu met alleen maar 'voorstanders' maakt het misschien wat eenzijdig, maar volgens mij hebben de heren nooit met elkaar samengewerkt en is de band tussen Cash en John Mellencamp groter dan de band tussen Cash en Haggard.

Ach, men kan natuurlijk ook niet alles verwachten van een docu die door een televisiezender is gemaakt, maar ik hoop toch dat men er eens de tijd en moeite in willen steken om een wat uitgebreidere docu over de man te maken. Nu blijft het namelijk allemaal wat te oppervlakkig.