Speer und Er (2005)

Een uitstekende documentaire die vierenhalf uur weet te boeien maar nergens echt uitblinkt. Maar enorm degelijk gemaakt, goed opgebouwd met veel afwisseling en hij bevat een aantal gedurfde standpunten die hem toch boven de betere middelmaat uittillen.
Al bij al vond ik Speer toch nog steeds met de nodige sympathie geportretteerd, de conclusie van de film leek me zo'n beetje dat hij overal van op de hoogte had kunnen zijn, maar dat hij zich ervoor heeft afgesloten om zijn grote dromen te kunnen verwezenlijken. En dat hij om dezelfde reden bevelen heeft gegeven waarvan hij wist dat ze niet op een menselijke manier konden worden opgevolgd, maar door het uitbesteden van de uitvoering zijn geweten min of meer rein wist te houden. In die zin is hij misschien wel het ultieme type van de architect, want ook nu zijn er weinig sterarchitecten die zich iets aantrekken van de manier waarop hun prestigeprojecten in China bijvoorbeeld tot stand komen, als ze hun prachtige droombeeld maar gerealiseerd kunnen zien. Hoe schuldig kun je zo iemand dan noemen, dat is een fascinerende vraag waar deze film bewust de aanleiding toe is. Speer als de Foster of de Koolhaas van zijn tijd die zich spijtig voor hem in het foute kamp bevond? Ook niet, zijn rol als minister van bewapening kan in geen geval goedgepraat worden of verklaard met deze benadering. De film lijkt te suggereren dat hij aanvankelijk goedbedoelend verstrikt is geraakt en door de demagogie van de nazi's overtuigd zelf een van de ergsten onder hen geworden is.

Het knapste aan dit docudrama vind ik de gesprekken met Speers kinderen, die inderdaad elk hun eigen kijk hebben, maar ook hun eigen wijze om met hun verleden om te gaan, de aandachtige kijker krijgt hier als het ware nog een film in de film voorgeschoteld . De gespeelde scenes zijn degelijk maar erg klassiek en de goede acteurs missen vaak toch wel de nodige fysieke gelijkenis met hun personage. Na een paar uur is die kloof wel gedicht, maar het verzwakt de film toch wel, zeker als afgewisseld wordt met authentiek beeldmateriaal. Michael Pas speelt ook uitstekend, en we zullen maar hopen dat zijn schabouwelijke uitspraak van het Duits bij het personage hoorde .
Het best vond ik het eerste deel omdat me dat persoonlijk het meest aangreep en fascineerde (Germania getuigt van grootsheidswaanzin, maar niet meer dan de bouw van de Sint Pieter, de piramides of Hausmann-Parijs, en de vraag is zelfs of de bouw ervan überhaupt meer kwaad had aangericht als die andere voorbeelden, waarvan we collectief negeren wat ze in hun tijd betekend moeten hebben), de rest is interessant en boeiend.

Zeer interessante en boeiende film met een zeer goede rol van Sebastian Koch.

Prachtig en pakkend docu met emotionele beelden en verhalen.

Zeer sterk geacteerd.

5 sterren