Uncle Adolf (2005)

Wanneer snappen regisseurs nu eindelijk eens dat je nazi-kopstukken geen Engels kunt laten praten. Daarmee zondig je tegen het belangrijkste principe bij het maken van een film: geloofwaardigheid. Het is bespottelijk en het klinkt bespottelijk. Nicholas Renton, nota bene een Oostenrijker van geboorte, net als Hitler, zal wel geen andere keus gehad hebben bij het maken van deze Britse televisiefilm. Maar als je hem helemaal in Litouwen draait kun je ook wel met een Duitse cast werken.

Dat gezegd hebbend is deze in 2005 gemaakte film van opmerkelijk hoge kwaliteit. Hij krijgt hier een veel te lage waardering. Op IMDb doen ze de film meer recht. Een relatief onbekende film, die ook nooit in de theaters te zien is geweest. Zonde. Want Ken Stott (nooit van gehoord) levert hier een topprestatie als de bezorgde oom van Geli Raubal alsmede ook de tot massahysterie opzwepende Duitse leider. De persoon van Hitler is in feite niet te spelen. De enige die dat m.i. fenomenaal gelukt is, is Bruno Ganz in Der Untergang, van een jaar eerder, die Stott ongetwijfeld gezien zal hebben. Tarkus heeft gelijk als hij zegt dat je alleen een goede Hitler kunt neerzetten als je Duits spreekt. En als je uitzonderlijk kunt acteren, voeg ik er aan toe. Stott is hij naar mijn smaak te vriendelijk, te sociaal dan Hitler in werkelijkheid was. En een tikje te oud en te dik voor de Hitler van 1928. En Hitler speelde zeker geen piano.

De film is fantastisch vormgegeven. Renton, die uitsluitend voor televisie heeft gewerkt, wist wat hij deed. Alles klopt, van de auto's, uniformen, vaandels, de moordpartijen en de gebeurtenissen uit de beginjaren van de nazi-heerschappij, alles is even herkenbaar en geloofwaardig. Je zou bijna vergeten dat het centrale punt de relatie tussen Geli Raubal en haar oom Adolf Hitler is. Elaine Cassidy, ook niet de eerste de beste, is verrukkelijk als het jonge en springerige meisje dat uit wil gaan met jongens en plezier wil maken en in feite niet weet wat ze met die enge oom aan moet. Haar strijd om uit de kooi waarin ze zit te ontsnappen, is volkomen geloofwaardig.

Renton kiest er voor om de gebeurtenissen van 1928-1931 af te wisselen met het einde van de Hitler-heerschappij in april 1945, waarbij Eva Braun een prominente rol speelt. In de film is er een soort concurrentie tussen de dames wie Hitler uiteindelijk zal kiezen als zijn vrouw. Dramatisch wel slim, maar historisch niet correct, denk ik. Dat is altijd het probleem, waar doe je bij historische gebeurtenissen en personen de werkelijkheid geweld aan omwille van de film. Nogal wat beoordelaars geven de film hier vier sterren, maar gezien dat Engels ga ik toch niet verder dan een 3,5.