Nichts Passiert (2015)

Film over een al dan niet vermeende verkrachting en andere problemen (film is beslist niet altijd duidelijk over de afloop en ontgoochelt daarbij in het slot) maar de bijzonderste rol komt toe aan Devid Striesow (wat is die uitstekende gecast) in de rol van de goedaardige man die zich grotendeels precies daardoor en andere zwakheden in de problemen werkt.
Vond het bijna zeer goed en het was én grappig én meelijwekkend om het hoofdpersonage te zien schipperen om zich uit zijn beslommeringen te wringen, maar zoals gezegd, het einde stelde teleur.

Een zwart humoristisch drama over een man die conflicten schuwt en daardoor in een lastig parket komt te verkeren. Een skivakantie met zijn gezin lijkt door zijn conflict vermijdende gedrag juist helemaal niet leuk te willen worden. Zijn uitwijkmanoeuvres zorgen voor een web aan leugens en halfhartige uitvluchten, die een ieder op de zenuwen werken en waarmee de sfeer niet is gediend.

Sympathiek is de protagonist niet. Interessant is hij tot op zekere hoogte wel. Een verkeerde beslissing, gebrek aan durf en een haperende communicatie maken van een vervelende situatie een bom die natuurlijk eens tot ontploffing moet komen. De slingerende weg ernaartoe is in eerste instantie leuk om te volgen.

Ergens halverwege de film worden de wendingen in het verhaal steeds ongeloofwaardiger en werken tamelijk vergezocht. Het naturelle en charmante aspect van het verhaal verdwijnt daarmee. De subtiliteit is verdwenen. De humor minder grappig. Het verhaal minder pakkend. En zo is Nichts Passiert een film met een leuk verhaal en sterk acteerwerk, maar ook een film die de vergrotende trap zoekt en daarmee inlevert op subtiele zwartgalligheid, inlevert op een interessante protagonist en inlevert op originaliteit.