Mysterious Mr. Moto (1938)

Nummer 5 in de Mr. Moto reeks, en ook nu weer een aardig onderhoudend deel. Low-budget, maar de gebruikte decors en sfeervolle settings (o.a. achterbuurt Londen) zijn uitstekend en het acteren is zeer degelijk (ook al zijn enkele personages wel heel erg stereotiep). Hierbij is vooral Lorre leuk bezig.

Het is nu meer een misdaad-detective dan de andere films waarbij zowel Mr. Moto als zijn tegenstanders bezig zijn elkaar een hak te zetten. De twist op het einde waar de vriend de bendeleider blijkt te zijn is helaas voorspelbaar. Maar dit wordt wee goedgemaakt met wat leuke actie. En de korte duur is altijd een plus, want het verliest nooit aan vaart.

Peter Lorre heeft vele grappige momenten in deze film, vooral wanneer hij in dienst is als butler bij Brissac. Het verhaaltje is simpel maar er wordt met genoeg twists gewerkt om het geheel interessant te laten blijven, en zoals hierboven reeds vermeld werkt de korte speelduur daar ook aan mee.

Te bekijken op YouTube in goede kwaliteit.

Mr. Moto is een Japanse detective die een bende criminelen wil ontmaskeren. Hij gaat undercover door zich voor te doen als een moordenaar en wordt gearresteerd. In de gevangenis van Devil’s Island zit hij in een cel naast Brissac, een lid van de bende. Hij helpt hem ontsnappen. Brissac neemt hem in vertrouwen en werft hem aan als butler. Zo kan Mr. Moto te weten komen welke plannen de gangsters nog hebben.

De spanning is vaak te snijden in deze mix van mystery en misdaadfilm. Maar er is ook wat humor. Lorre, Ames en Wilcoxon zijn drie kwaliteitsacteurs die de protagonisten stevig vertolken. De decors zijn sfeervol. De zwart-wit fotografie is verzorgd. Voor velen is dit een van de beste uit de reeks Mr. Moto. Vlot geregisseerd ook van Norman Foster. Ik heb me alleszins vermaakt. De finale scene in het kunstmuseum is een juweeltje.

Het vijfde deel gaat van start met de ontsnapping van Duivelseiland waarna de Oosterse speurneus in mistig Londen verder de strijd aanbindt met de Vereniging der Moordenaars. Het middelpunt draait om het uitschakelen van de rijke staalfabrikant Anton Darvak (Henry Wilcoxon) Daarnaast is er een zij-plot met de grote vraag wie het (voorspelbare) hoofd is van dat moordenaars-gilde. Weinig Oriënt maar de achteraf straten van Londen waren een zeer goede vervanging. En gelukkig zitten er heel wat leuke hoogstandjes in de film o.a. een gevecht in een Engelse pub en een wilde achtervolging door de donkere straten van Londen. Met als onbetwiste climax de ontknoping tijdens een museumtentoonstelling en waarbij Peter Lorre zijn Duits mag oefenen. Leuk was het dat Lotus Long als mr. Moto's hulpje weer even terug was. Wederom een goede mysterie en misdaadfilm met een prima Peter Lorre die steeds opnieuw weet te verassen met zijn rijke personage. Rest mij nog één vraag; waarom dronk mr. Moto opeens geen melk meer?

De opening van deze film is nogal bizar: Mr Moto [Peter Lorre] weet samen met Paul Brissac [Leon Ames] te ontsnappen uit de beruchte gevangenis op Devil's Island. Inderdaad, Mr Moto heeft zich laten opsluiten in de hoop zo Brissacs vertrouwen te winnen in de verwachting dat die hem in contact brengt met een misdaadsyndicaat. Een wat omslachtig en weinig geloofwaardig basisgegeven, maar het zorgt wel voor flink wat suspense in de beste film uit de Mr Moto-reeks. Eénmaal in Londen aangekomen doet Mr Moto zich voor als Brissacs dienstbare, stereotiepe Aziatische butler, maar wekt al snel het wantrouwen op van Brissacs dubieuze vrienden. Kan Mr Moto zijn ware identiteit geheim houden tot hij de identiteit van het meesterbrein achter het misdaadsyndicaat kent? En wat als de meedogenloze misdadigers hem ontmaskeren? Mr Moto begaf zich nog nooit op zulk glad ijs en moet werkelijk al zijn kwaliteiten gebruiken om zijn doel te bereiken. De sterke ondersteunende cast doet je de zonderlinge opening vergeven en het resultaat is een bij vlagen erg spannend mysterie. Lorres beste vertolking als Mr Moto.