Home Sick (2007)

Wat een enorme teleurstelling.

Waar sloeg het verhaal op? Ik snapte er niet veel van. Waarom dat gedoe met die scheermesjes? Waar kwam die demon vandaan? Wat is er met Mr. Suitcase gebeurd? En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Het grootste gedeelte van de film bestaat uit kleurloze personages en saaie dialogen. En de grootste domper; Mosely zit slechts iets meer als vijf minuten in de hele film. Het waren wel vijf fantastische minuten, wat een geniale kerel! Maar het was een grote reden waarom ik deze wilde zien.

De special effects in de film waren wel van een extreem goed niveau. Vaak over de top, maar toch realistisch gemaakt.

Ik vond de film in z'n geheel nogal saai. Veel hersenen en af en toe een tiet op je scherm is leuk, maar als de rest matig is heb je geen goede film. Helaas.

Totaal weird filmpje. Totaal over de top geacteerd. Bill Mosely is altijd goed , maar de rest van de cast doet het zeker niet onverdienstelijk. De sfeer is geweldig wat ook komt door de geniale soundtrack. Het bloed vloeit rijkelijk en de verwijzingen naar andere films zijn subtiel maar veelvuldig aanwezig.

Echt genieten dit filmpje

Alleerst even zeggen dat Adam Wingard nogal een positieve verandering doormaakte. Als je van low budget horror/komedie naar psychedelisch drama/horror (Pop Skull) gaat, dan maak je nogal een grote ontwikkeling door. Het kan natuurlijk zijn dat hij beiden gewoon leuk vind, maar ook in zijn shorts is de b-horror niet meer terug te vinden. De toekomst zal het uitwijzen.

Verhaal? Hoezo. Het plot hierboven klinkt mager, maar meer valt er ook haast niet uit te halen.

Allemaal erg vreemd ook verder en daarom juist wel erg grappig, al duurde het wel even voor ik dat door had. Rare opmerkingen, vreemde acties, constant grijnzende mensen en mensen die in lachen uitbarsten op momenten waar dat niet hoort. what the fuck? Zonder veel te verklappen is de sleutelscene, die met de scheermesjes al erg vreemd. Komisch, maar daarom des te meer freaky. Zo zit eigenlijk de hele film in elkaar.

Audiovisueel kon Wingard het al. Een paar erg mooie overgangen. Visueel mooi de spanning opgebouwd, maar lang niet zo bijzonder als Pop Skull natuurlijk. De soundtrack is wel heel sterk aanwezig en maakt de film nog wat vreemder.

Een combinatie van TE rood bloed en gore, vreemde typetjes en de daarbij horende rare humor maken dit een zeer te genieten film.

Pretty sick filmpje.

Het is nog maar drie dagen geleden dat ik Pop Skull zag, Wingard's andere film. En na deze hoop ik dat hij nog veel spul gaat maken, want wat een film weer

Het begint echt idioot wanneer er een kerel met een koffer vol scheermesjes zich zelf een beetje open loopt te snijden. Vervolgens vallen er doden en niet op een standaard US tienerhorrorfilm, nee, meer op een manier À L'Intérieur stijl.

Ik heb me geen moment kúnnen vervelen, want de personages waren weird, de gebeurtenissen ook en het sfeertje is weer indrukwekkend. Verder behoorlijk ziek qua gore en zeker niet voor iedereen weggelegd. Trouwens niet alleen om die reden, ook omdat er veel vragen onbeantwoord blijven, iets waarmee ik weinig moeite heb.

4.5*

Pretty zwak filmpje.

Het begon allemaal best interessant en vreemd. Maar naarmate de film vorderde werd het slechter en slechter. Home Sick ziet er uit als een horrorflick uit de jaren '80. Zo klonk de film ook, erg slappe score. Hier en daar wat leuke stukjes gore, maar het oogt allemaal vrij goedkoop.

De personages moeten weird overkomen. Daar slagen ze redelijk in, maar voornamelijk door het acteerwerk dat ver beneden peil was. De hoofdpersonen zijn eigenlijk ook allemaal vreselijk irritant, met name die bebrilde knaap die zich als een soort Vanilla Ice gedroeg. Ik zat steeds te wachten op een intermezzo waarin hij Ice Ice Baby zou gaan zingen. Had de film misschien nog goed gedaan.

Toch was dit geen marteling om te kijken verder. Er zat een aantal vermakelijke scenes in. Maar naar het einde toe begon de ergernis nogal te overheersen. Ik weet niet of Wingard bij Pop Skull betere middelen tot zijn beschikking had, maar die film is stukken beter geslaagd.

2.0*

Leuke horror film. In het begin (in de eerste 20 minuten) dacht ik echt dat dit de slechtste horrorfilm zal worden die ik ooit had gezien.
Daarna werd het allemaal wat beter. De personages doen crazy maar de meesten acteren waardeloos.
Ik vind ook dat een horrorfilm het gedeeltelijk moet hebben van de personages die ik hier dus helemaal niet leuk vond.

De regiseur probeert het gouden tijperk van de horror weer terug te halen (jaren 70/80) en dat lukt hem aardig.
Ik herkenden bijvoorbeeld de zonsondergang door de takken van bomen heen gefilmd zoals dat ook bij the texas chain saw massacre 1974 was.

Dan het belangrijkste punt van de hele film. De gore. Daar moet de film het simpelweg van hebben. Die is dan ook verschikkelijk goed en tegelijketijd ook erg ziek.
Erg jammer vond ik dat Bill Moseley die ik geweldig vond in House of 1000 corpses en the devil's rejects maar een kleine rol had.
Op het eind word het zelfs spannend.Door het monster dat er ook erg goed uitzag.
Verder stelde het verhaal niet heelveel voor dus daar hoef je het niet voor te doen.

Ik kom uit op een 3,5*.

Jammer van de eerste ongeveer 20 minuten.
Grote pluspunten waren dus de gore en de jaren 70/80 sfeer.

Zal deze ooit in Nederland uitkomen??

Hmmm.. Ik vond Pop Skull destijds tegenvallen, dus ik verwachte niet veel van Home Sick.

Gisterenavond aangezet en ik moest er wel even inkomen. Ik prefereer films dat iets minder low budget aanvoelen als dit soort werkjes, maar ik worstelde me er door heen. Dit is merendeels aan te rekenen aan de uitstekende score Erg drukkend, grimmig en zet de sfeer. Visueel een aantal leuke dingen en de gore is ook erg goed te noemen. Grootste minpunt de acteerprestaties, totaal over de top, maar dan net niet zo erg als een Poltrygeist of een Toxic Avenger( wat wel grappig is), waardoor het af en toe vervelend is om naar te kijken.

2.0 * maar door de score 2.5*

Nee, dit viel niet mee.

Wingard blijft een taaie noot. Tot geniale dingen in staat, maar soms is het ook gewoon semi-amateuristische bagger (hoe groot is het verschil tussen deze film en Pop Skull). Een matig excuus is dat dit z'n eerste film is, maar dat maakt het niet leuker om uit te zitten.

Het is niet dat Wingard's kunde compleet niet terug te vinden is in Home Sick, maar er wordt zooooooo slecht geacteerd dat het voor geen meter werkt. Stroeve dialogen en onwerkelijk slechte pogingen om vreemde personages neer te zetten (zelfs Moseley komt er hier niet goed vanaf) wringen deze film de nek om. Visueel valt er ook zéér weinig te beleven, de soundtrack is zelfs gewoon barslecht.

Idee achter het verhaaltje is nog wel leuk, maar de lompe personages en matige gore zorgen voor een trage, vaak vervelende film. De humor lag me absoluut niet (een soort van misluke Rob Zombie poging) en het gebrek aan afwerking is gewoon meer dan storend.

Mnee, Wingard blijft echt hit en miss. Deze is een duidelijke miss.

1.0*

Ge-wel-dig! Ben er jáááren geleden al eens aan begonnen (kon me alles met Moseley nog goed herinneren), maar heb hem toen nooit afgekeken. Why? Geen idee. Mijn fout is inmiddels herstelt en ondanks dat Wingard hier duidelijk zoekende is en de film een opvallend lelijke SOV-look heeft... is het een debuut om van te watertanden. Verbaas me wel enigszins om de vele positieve reacties. Meestal wordt er niet veel verder gekeken dan het budget, maar hier weet Wingard toch iets neer te zetten waar men de charme van kan begrijpen.

Hij sloeg met Pop Skull natuurlijk een hele andere kant op. Je kunt om die reden ook niet veel uit die film terugvinden in dit debuut. Je merkt wel aan alles dat hij een regisseur is met een enorme lading aan gestoorde ideeën, maar het ontbrak hem nog aan de ervaring om daar een strakke lijn in te trekken. Dat kreeg hij bijvoorbeeld een paar jaar geleden met You're Next in ieder geval wel dik voor elkaar (die lijkt qua toon nog het meest op deze,). Is over zijn gehele oeuvre m.i. heel constant. Wat deze Home Sick betreft vliegt met name het laatste half uur lekker uit de bocht en met enkele explosieve splatter is het de kers op de iet-wat aparte taart.

Je kan de debuutfilm van regisseur Adam Wingard geen gebrek aan ambitie verwijten, want deze microproductie pakt lekker breed uit met de praktische effecten. Zeker de finale gaat best ver qua bloedvergieten en veel soortgelijke makers durven dat gokje eigenlijk niet te wagen, waardoor Home Sick meteen positief opvalt. Helaas komt dat wel met slechte acteerprestaties en amateuristisch camerawerk. Wingard kiest zelden voor een audiovisueel pad en duwt de camera altijd te dicht in het gezicht van de castleden. Met een gebrek aan overtuigende personages gaat dat na enige tijd storen, enkel Bill Moseley weet zich een beetje te redden vanwege de excentrieke randjes van zijn rol. Naarmate de tweede helft vordert springt de film van de rails af en verzandt in een rommelig geheel, maar de redelijk enthousiast uitgewerkte horrorelementen weten er een hele boel van te verbloemen.