El Perro (2004)

El Perro beviel mij goed. Het verhaal is van redelijk niveau en weet, ondanks een aantal typische karakters, tot het einde de aandacht van de kijker vast te houden. Wat mij betreft is de ster van de film de hond. Werkelijk een prachtig beest en grappig hoe groot de hond opeens wordt als hij in de auto naast de baas zit. Verder speelt Juan Villegas zijn rol verdienstelijk, zijn blikken in de film zorgen spontaan voor medelijden. Voor de rest is de film vrij standaard en weet nergens meer te verrassen.

Rustig en sympathiek filmpje.

Kon er best van genieten.

Inderdaad, er kon geen beter figuur gevonden worden om het hoofdpersonnage uit te beelden. Nog braver dan zijn reeds brave hond.

Zonder echt te weten waarover hij ging deze eens bekeken en 'k vond het wel een goed filmpje. Vooral Juan Villegas speelt heel aandoenlijk en is precies altijd goedgezind, hij toverde bij je zelf ook een glimlacht . Het verhaal boeide de hele zit, al is het eigenlijk wel een redelijk eenvoudig verhaal.

Tja 'k vond hem wel eens leuk om te bekijken, of hij lang zal blijven hangen is een andere vraag, maar als hij nog eens op tv passeert, bekijk hem gerust eens.

een zeer sympatieke film; waarvan ik het weinig spectaculaire keuvelende karakter steeds meer ging waarderen. Het voelt mij ongeveer als een ode aan de zachtmoedigheid.

Rustig vertelde, aangenaam voortkabbelende film over een bescheiden ex-werknemer van een pompstation die rond probeert te komen van de verkoop van zelfgemaakte messen. Zijn leven krijgt een onverwachte wending wanneer hij de eigenaar wordt van een grote witte rashond. De plot kent geen grote verrassingen en er worden geen diepgravende thema's aangesneden, maar de film weet op subtiele wijze zinnige dingen te zeggen over zaken als ouder worden, eenzaamheid en vriendschap. Daarnaast is alles fraai in beeld gebracht, ondersteund door een prettige score. Mooie ingetogen rol van Juan Villegas (die in de film ook zo heet). De hond is ook geweldig.

Fijne rustige en erg authentieke film uit ‘Argentinië over een dolende man op zoek naar werk. Villegas is een personage die de nodige sympathie opwekt met zijn nuchtere kijk en helpende hand. Wanneer een hond zijn pad kruist ontstaat een soort chemie tussen beiden. Sorin slaagt erin niet de sentimentele toer op te gaan en behoudt zijn Less is more principe waarbij het plot zich rustig ontvouwt. Het kale troosteloze landschap komt tijdens de autoritten erg mooi tot zijn recht, maar geeft ook de situatie weer van velen van zijn inwoners.

Een film over vriendschap en eenzaamheid. Prima rol van Villegas. Ondanks het feit dat er niet zo heel veel gebeurt, blijft de film boeien. Onderhoudende en ingetogen filmpje. Fijn om gezien te hebben.