Lucker (1986)

Lucker is het markante regiedebuut van Johan Vandewoestijne, die later nog de culthit Rabid Grannies samen met een handvol amateuristische splatterfilms zou gaan produceren. Dat je Lucker vandaag zomaar uit de winkelrekken kan plukken is gezien de perikelen rond de oorspronkelijke negatieven niet zo vanzelfsprekend. Deze werden namelijk door de producer vernietigd zonder toestemming van de rechtmatige eigenaar. Met het overige grotendeels overlappende materiaal dat Vandewoestijne nog in z’n bezit had, is hij er evenwel in geslaagd psychopaat John Lucker te doen herrijzen in een Director’s Cut uitgave die nu aan een democratische prijs in de winkel staat te pronken. In Vandewoestijnes bestofte filmblikken zou trouwens nog voldoende footage zitten voor een eventueel vervolg op deze undergroundproductie. Tot vandaag moesten fans het stellen met een onder verzamelaars felbegeerde VHS-tape, maar nu is er dus een inhoudelijk opgepoetste versie verkrijgbaar samen met een kopie van de originele VHS-release en een interview met de geestelijke vader van Lucker.

Het deprimerende verhaal over John Lucker, een met bakkenbaarden, zonnebril en bierlip gemaskeerde vetzak, situeert zich ergens tussen Maniac en Nekromantik. De tikkende tijdbom is na een gemakkelijke ontsnapping van plan meer schade aan te richten dan ooit te voren en deinst er niet voor terug z’n morbide fetisj voor ontbonden mensenvlees op z’n weerloze slachtoffers te botvieren. Zijn uiteindelijke doel is om de enige vrouw die ooit z’n gewelddadige uitspattingen wist te overleven om te brengen en zo voorgoed af te rekenen met z’n verleden. In z’n zoektocht naar Cathy zaait hij dood en verderf en laat hij op z’n weg doorheen grauwe Belgische straatjes een spoor van bloed en rottende lijken achter.

Naar Belgische plattelandsdrama-normen gaat Vandewoestijne bijzonder grafisch te werk. Zelfs wanneer het er echt ranzig aan toe gaat – de dood is slechts het begin van alle ellende – wordt de kijker amper een detail bespaard. De effecten ogen op het eerste gezicht overtuigend, budget en tijdskader in acht genomen, maar de erbarmelijke beeldkwaliteit laat ons niet meteen toe van al dit lekkers te smullen. Een pijnlijk gebrek aan kleurdiepte zorgt ervoor dat het vele bloed nergens een broodnodige agressieve impact uitdraagt. Bovendien werpen de grove filmkorrel en vale kleuren, die in bepaalde sequenties echter wel sfeerversterkend optreden, in cruciale gore-scènes een smet op het blazoen van de effectenploeg. De messcherpe editing en grimmige score daarentegen bezorgen deze prent nu en dan de hallucinante flair die je even in een grindhouse-productie doet wanen. Temeer ook omdat er in deze puur Vlaamse productie Engels gesproken wordt. Met het oog op de internationale markt zou ons weinig betekend accentje alleen maar roet in het eten strooien, vandaar de logische keuze voor een wereldse taal. Financieel wellicht de gezondste optie maar kwalitatief gezien zorgt dit, samen met het feit dat de personages te streng geregisseerd worden en er dus weinig ruimte is voor eigen inbreng, voor onnatuurlijke en vaak tenenkrommende acteerprestaties. In die mate zelfs dat heel de film er onder lijdt en nergens choquerend of angstaanjagend wordt. Inhoudelijk materiaal is er nochtans in overvloed, maar door het amateurisme blijft hiervan bitter weinig over. Spijtig, want op een psychedelische openingssequentie na is Lucker niet veel meer dan een curiosum.

Een Belg heeft in deze film seks met een ontbindend lijk. En het is hilarisch.

Meer hoef je over Lucker niet te weten.

Todeloo, Laundry man ... Vandewoestijne moet een fascinatie hebben voor seriemoordenaars, want ze komen telkens in zijn werken terug. Alleen jammer dat de kwaliteit bijzonder erbarmelijk is.

Wederom een pulpfilm in het hoogste kwadraat. Ik kan best begrijpen dat de budgetten beperkt zijn, maar de verhaallijn en vooral de acteerprestaties slaan werkelijk nergens op. Tenenkrullend zwak.

Die ene scène met dat lijk is eerder lachwekkend dan weerzinwekkend. Nouja, die filmpjes in de donkere krochten van het Belgische filmlandschap blijven al bij al wel fun. Kwaliteitsvol is dan weer iets anders.