L'Avvocato della Mala (1977)

Ze bestaan helaas ook : films met Lili Carati waarin ze niet eens naakt gaat...en dat is geen originaliteit die ik weet te waarderen, meteen ook het origineelste uit deze film die we trouwens geen poliziottesco kunnen noemen omdat er alleen even op het eind een flic is te zien, wat te weinig voor die kwalificatie lijkt me.
Lovelock dus ook niet als cop maar- passend bij zijn gladde uitstraling- advocaatje van kwade zaken. Althans : dat suggereert de titel , maar in feite treedt hij niet q.q. op in die hoedanigheid, in feite ligt het wat...absurder. De gesjeesde pro deo werkende strafpleiter Lovelock die trouwens wordt geintroduceerd als een Marlow die tegen zijn kat Waldo praat, blijkt- echt waar- een groot kunstkenner te zijn en Gauguinexpert. Hoe capo Ferrer dit weet wordt nooit opgehelderd, maar deze schobbejak doet de in de schulden stekende Lovelock een aanbod dat hij niet kan weigeren : tegen een vergoeding van 5 miljoen lire 2 schilderijen van Gauguin taxeren op echtheid en ze vervolgens overhandigen aan een door Umberto Orsini vertolkte dubieuze zakenman, ene Farnese.
Klinkt als wat te weinig voor een italocrime van 90 minuten, is natuurlijk ook zo. Lovelock wordt met de miljoenen die hij voor de schilderijen incasseerde overvallen door een stel gemaskerde thugs, en het resultaat is een bendeoorlog tussen Ferrer en Orsini, die verantwoordelijk zou zijn voor de overval om op perfide wijze zijn geld terug te gappen. Ferrer apprecieert deze modus operandi niet en stuurt zijn rechterhand Tinti- Gemser om een killer op te halen op het station : dat blijkt- verrassend- John Steiner te zijn, kaalgeschoren en wel, die de opdracht krijgt Farnese te liquideren.
Hoe past Lovelock hier verder in ? Wel : over de helft volgt een twist die oplettende kijkers al hadden zien aankomen : Lovelock is in feite degene die de overval zelf had geensceneerd en die thugs waren door hem ingehuurd.
Zo komen we eerder op picaresk terrein, en eigenlijk zou je geneigd zij hier het etiket misdaad/ komedie op te plakken, het is ook al een film uit de nadagen van de klassieke italocrime/ poliziottesco ten slotte.
De waardering op IMDB is wat aan de lage kant, niet dat ik dit goed zou willen noemen want het is allemaal dom en downright silly vaak, met als dieptepunt de schijnbaar serieus- of niet ? - bedoelde semi- martial arts kloppartij met wat aikido libre, sloeg nergens op. Sowieso meer kloppartijen dan shoot outs, Steiner doet zijn werk snel behalve- allicht- op het eind. Dierenvriendjes zullen zich het lot van Waldo aantrekken...
De grootste pré- behalve de gekende genrecast- is echter het tempo waardoor het wel moeiteloos wegkijkt, wat er gebeurt slaat nergens op maar het gaat snel genoeg om je hier niet teveel aan te irriteren, althans ik. En dat tempo wordt voor een groot deel bepaald door een vaak briljante jazzscore van Continiello, permanent aanwezig.
En Carati dan als het vriendinnetje van de anti- held ? Nergens naakt, zelfs in bed niet, en amper 20 minuten in beeld schat ik...dus toch een terechte lage waardering.
Is op VHS uitgebracht in DE en IT, die eerste overdubd allicht, de tweede kan worden gedownload met fansubs zag ik. Er is ook een DVD-R- van die Duitse VHS getransfereerd schijnbaar- die echter- WAARSCHUWING- zinloze inserted footage van pronto ad uccidere zou bevatten.