• 16.974 nieuwsartikelen
  • 181.449 films
  • 12.517 series
  • 34.635 seizoenen
  • 654.131 acteurs
  • 200.200 gebruikers
  • 9.448.908 stemmen
Avatar
 
banner banner

Hide and Seek (2014)

Drama / Romantiek | 82 minuten
2,69 8 stemmen

Genre: Drama / Romantiek

Speelduur: 82 minuten

Alternatieve titel: Amorous

Oorsprong: Verenigd Koninkrijk / Verenigde Staten

Geregisseerd door: Joanna Coates

Met onder meer: Josh O’Connor, Hannah Arterton en Rea Mole

IMDb beoordeling: 4,4 (1.420)

Gesproken taal: Engels

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Hide and Seek

"A provocative modern tale of love and sex"

Vier jonge Londenaars gaan samenwonen in een geïsoleerd huisje, waar ze sociale conventies en hun eigen toleranties uitdagen door geplande partner-swapping. Als hun remmingen en vroegere trauma's vervagen, vinden ze een uniek soort collectief geluk, maar de duurzaamheid van hun regeling wordt op de proef gesteld door de komst van een buitenstaander. Deze laatste kan zich moeilijk vinden in die nieuwe levensstijl van het viertal.

logo tmdbFilm still

Externe links

Social Media

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van gauke

gauke

  • 9852 berichten
  • 13069 stemmen

Het leek nog het meest op een zogenaamd kamerspel, dromerig en sensueel; waarin twee vrouwen en twee mannen, om de dagelijkse sleur te ontvluchten, een experimentele, idyllische levensstijl creëerde. De start vond ik nog best intrigerend, maar lopende de rit begreep ik de bedoelingen van de regisseuse niet. Wilde zij provoceren? Sommige scènes leken op zichzelf te staan (een masturberende man, alleen in z'n kamer). Het was me te vluchtig; ik miste vooral de dramatiek.


avatar van blurp194

blurp194

  • 5711 berichten
  • 4322 stemmen

Dit is dus een van die films die ik al meerdere keren gezien heb, maar nog nooit een mening over kon vormen - laat staan opschrijven. En wellicht lukt dat nog steeds niet eigenlijk. Bij deze.

Als kind van de jaren-70 heb ik het niet zo op experimenteren met de vrije liefde, omdat ik te veel gezien heb van dat dat eigenlijk nooit werkt maar wel enorm veel ellende veroorzaakt. En films die in de verte die richting op gaan staan ook altijd wel wat in dat licht, hoewel dat de laatste tijd wel ietsje genuanceerder wordt. In het gezin als hoeksteen van de samenleving heb ik nooit echt geloofd, maar daarmee ben je niet als vanzelf alle details kwijt de maatschappij je daarin opdringt, oplegt, dat heeft echt meer tijd en meer leed nodig - en het laat ook onverlet dat de nadelen van de vrije liefde maar al te duidelijk zijn. En dan is daar ineens deze film, en die past dus niet heel goed in dat wereldbeeld, want ineens zie ik een stel mensen die er wonderwel goed in slagen wat in mijn beeldvorming volstrekt onmogelijk leek te zijn. En wellicht is dat een levensles op zich, nog los van de wat zwevende afloop - niet precies het sterkste punt van de film wellicht, en misschien ook bedoeld als echo van het soort gevoel als waar ik mee begin. Zoals, nouja, wat had je er zelf als einde aan gedacht, 'we leefden nog lang en gelukkig'.

Maar los daarvan is de film verder een genot om te zien, zoals alle vier zo volstrekt naturel en enorm geloofwaardig zijn in hun rollen. Er zijn toch maar weinig films te vinden waarin alle rollen zo volledig overtuigen, zo volledig lijken op te gaan in wat ze spelen, dat je meegenomen wordt, deel wordt van hun geisoleerde wereld waarin alleen een plaats is voot liefde en schoonheid. Een droomwereld wellicht, een ideaal dat niet verwezenlijkt kan worden, maar desalniettemin enorm overtuigend neergezet - en daarmee even schokkend wanneer daar de haast bijbels onvermijdelijke inbreuk op komt, het onvermijdelijke calvinisme dat zijn tol vraagt van alles wat mooi, goed en prettig is.

Wellicht is dat het enige dat me echt dwars zit in de film. Waarom moest dat element er zo nodig in komen. Realisme was al ellendig genoeg geweest, maar altijd weer dat belerende vingertje. Dat het niet tot het einde uitgespeld wordt is maar een schrale troost.