Heimat 3 - Chronik einer Zeitenwende (2004)

Erg mooie serie, met veel intrigerende karakters, vleugje humor maar voor mij te vaak wat te slepend. 3,5 *

Met mijn voorliefde voor lange, uitgespannen films kan ik deze natuurlijk niet echt objectief beoordelen, maar ik vond hem dus fantastisch. De eerste uren leek het me vrij banaal en interesseerde alles me niet zo enorm, maar naarmate de film vorderde raakte ik steeds meer in de ban van de personages en begon ik ook meer mee te leven. De personages zijn hier veel echter dan in bijvoorbeeld La Meglio Gioventu, en zeker minder eendimensionaal. Bovendien is wat ze meemaken minder spectaculair (hoewel, soms...) Bovendien, en dat vind ik misschien nog het grootste positieve verschil tussen beide, wordt hier veel minder stilgestaan bij de grote crisissen en problemen, en gaat het verhaal meer heen en weer en op en neer ( ). En de humor en relativering die in de film verweven zitten maken het een erg aangename kijkervaring. Ik zou hem de volgende keer wel niet meer in twee keer kijken, maar de opslitsing in zes volgen: de delen vallen thematisch mooi apart, en zo voorkom je afstomping. Maar een prachtig stukje cinema is het zeker, en ik ga zo snel mogelijk op zoek naar de eerdere delen.

In de herziening.

En in Heimat 3 gaan we weer terug naar Schabbach.

Van 1989 vlak voor de val van De Muur t/m 1 januari 2000.

De oude Simon-woning/smederij zien we weer even terug net als Hermann's oudere broers Anton en Ernst.

De mooiste afleveringen:

afl. 2) Die Weltmeister - 1990

Waarin we zien waar broer Ernst zich al die jaren mee bezig heeft gehouden.

afl. 4) Allen geht's gut - 1995

Waarin de kinderen van Anton al azen op "Simon Optik" terwijl Anton geen enkel vertrouwen in zijn kinderen heeft.

Het revolutionaire is er een beetje van af Hermann die grotendeels in de schaduw van Clarissa leeft.

Net iets minder overweldigend dan "Heimat 1" en "Heimat 2" of misschien net te kort.

Maar wederom een feilloos tijdsbeeld en met 2 afleveringen die bij de top uit de hele serie mogen.

De Oostblokkers, het eind van de koude oorlog, de eerste PC's, de eerste mobieltjes en de milleniumbug.

Meesterwerkje!

Edgar Reitz, De recordhouder voor de langste speelfilm aller tijden (Heimat 2 duurt 25 uur), vervolgt het verhaal van de familie Anton en het fictieve dorpje Schabbach in dit 10 uur durende epos dat begint op de nacht dat de val van de Berlijnse Muur wordt aangekondigd en eindigt aan het eind van het millennium. Hermann Simon [Henry Arnold] is een succesvolle dirigent en in de nacht van 10 november 1989 loopt hij toevallig zijn voormalige geliefde Clarissa Lichtblau [Salome Kammer] tegen het lijf. De twee zijn elkaar na hun conservatoriumtijd (die centraal stond in Heimat 2) uit het oog verloren, maar de klik is er nog steeds. Herman en Clarissa pikken hun relatie weer op en besluiten een vervallen huis in de buurt van Schabbach te kopen. Ze maken gebruik van goedkope Oostduitse arbeiders, waaronder Tillmann Becker [Peter Schneider], Gunnar Brehme [Uwe Steimle] en de inventieve Tobi [Heiko Senst]. In de jaren die volgen krijgen Schabbach en de familie Simon te maken met de grote veranderingen die de hereniging van Duitsland met zich meebrengt, waaronder een toestroom van Russische immigranten.

Voortreffelijk gefilmd en foutloos geacteerd en nog steeds van extreem hoge kwaliteit. De eerste drie episodes zijn bijzonder sterk, ook al omdat het verhaal binnen de historische context wordt geplaatst. Deel 2 speelt zich af rondom het (door West-Duitsland gewonnen) WK van 1990 en deel 3 toont de komst van Russische immigranten. In deel 4 en 5 ontbreekt die context en daardoor begeeft Reitz zich hier op meer traditioneel soap-achtig terrein alvorens de reünie in deel 6 de familiekroniek tot een waardig einde brengt.