Neverland: The Rise and Fall of the Symbionese Liberation Army (2004)

Best aardig, hoewel ie mij eigenlijk niet zoveel kon vertellen dat ik nog niet wist. Informatieve recht toe, recht aan docu over s'werelds beroemdste Stockholm Syndrome geval. 3*

Ik sluit me bij Poisonthewell aan. Het blijft een erg fascinerende zaak, maar de docu bracht weinig nieuws en was hooguit degelijk.

3.0*

Ik als kind van 1979 had nog nooit van de hele zaak gehoord, en vond het maar raze interessant. Jammer alleen dat Hearst zelf niet aan het woord komt.

3,5*.

deze komt vanavond op BBC2 bij Storyville (een serie docus)

Guerrilla: The Taking of Patty Hearst, 90 minuten, BBC2, wednesday 8th Feb 2012. de link is van oude melding van BBC4 maar die komt gewoon vanavond op BBC2

BBC Four - Storyville, 29/08/2007 - bbc.co.uk

Iedereen komt in voor via archivebeelden. Hearst zelf toen ze voor de pers stond nadat ze was vrijgesproken door President Carter, en ook op die talkshow toen ze op promo tour was voor de verfilming van haar boek, en de Paul Schrader biopic Patty Heart in 1988 of 1989

Patty Hearst (1988)

ik vond het een interessante documentaire, maar ook best frustrerend omdat je beseft je na het zien van deze docu dat die Patty Hearst eigenlijk gewoon een aandacht trekkende media-whore is!

Zo gaauw als ze gearresteerd is gaat ze plots haar verhaal veranderen. eigenlijk best triest, en nu begrijp ik ook waarom ze weinig meewerking gaf aan deze docu

Onzin? of gewoon tegen jou mening in?

En omdat jij voor alle duidelijkheid een retorische vraag stel, moeten wij dat accepteren als of jij de grote meester van kennis ben of zo? [edit mod; persoonlijke aanval verwijderd]

In deze docu zien we hoe Patty Hearst schuldig was gevonden, en vervolgens veroordeeld tot 25 jaar cel

Ze gaf aan dat ze een extreem geval van Stockholmsyndroom had, bij toeval ongeveer een jaar nadat de term Stockholmsyndroom voor het eerst was gebruikt... In de rechtszaak tegen haar werd een beroep op ontoerekeningsvatbaarheid op grond van het Stockholmsyndroom echter niet geaccepteerd.

Ze ging in hoge beroep, want little rich girl vond het natuurlijk niks om vast te zitten (zoals de andere leden van de SLA), en als je na de feiten kijkt zijn de amerikaanse authoriteiten gewoon ingetrapt. eerst zette President Carter de straf om in voorwaardelijk eind jaren 70, en dan in 2001 verleende President Clinton haar een pardon. Intussen was haar auto-biography een bestseller.

Stockholmsyndroom. ja, ja, natuurlijk, of "how convenient" zoals sommige zeggen

Hoe jij hier en elders (Patty Hearst) tekeer gaat heeft me direct al doen besluiten niet met je in discussie te gaan, maar ik wilde wel even een tegengeluid deponeren. Klaar.

:o

nee, alleen tegen jou mening. Want wat ik schrijf is beslist geen onzin als je na de feiten kijk

als je niet in discussie wil zeg dan gewoon dat je een andere opinie heb. dan ben je inderdaad "klaar" zoals je dat afsluit.

Wat je hier doet met deze opmerking doet mij gelijk denken aan toen ik nog op school was en tijdens het voetballen was er af en toe een bij die ineens z'n bal pakte en van het veld weg liep omdat hij geen zin meer had.

dus als zogenaamde "tegengeluid" ben je ineens lid van de taalpolitie? op een filmsite?

ik vond dat het juist wel meer info bracht. veel meer dan de bio-pic Patty Hearst, want dat was gewoon een verfilming van de autobiography van Hearst, en intussen weten we veel meer over hoe Hearst haar verhaal ging veranderen, en hoe zij haar eigen rol in deze stuk geschiedenis ging herschrijven.

Om eerder genoemde reden geen zin om er nu verder op in te gaan. Misschien ooit eens een recensie; hier en/of bij Patty Hearst.

onzin (om jou term even te gebruiken)

iets dat ik "dan nog snel zelf even kunt aanpassen"?!?!

en wie ben jij nu precies om te denken dat je zoiets kan zeggen?

misschien denk je dat je super belangrijk ben of zo?

Het mediacircus dat ontstond rondom de ontvoering van Patty Hearst, de kleindochter van mediamagnaat Randolph Apperston Hearst, staat centraal in deze documentaire waarin leden van de militante groepering The Symbionese Liberation Army (SLA) terugblikken op hun rol in de ontvoering. De SLA zag de Hearst Corporation als het gezicht van de media en daarmee een verpersoonlijking van het kwaad. Het communiceerde met de familie Hearst in de persoon van Donald DeFreeze alias Cinque die tapes gebruikte vol politieke verklaringen, zodat de media die boodschap in zijn volledigheid over konden nemen en lieten Patty zelf ook regelmatig boodschappen inspreken.

Paddy Chayefsky verwerkte overduidelijk elementen uit dit relaas voor het scenario van het Sidney Lumets meesterwerk "Network" uit 1976 en het is fascinerend om te zien en te horen hoe de media destijds worstelde met de manier waarop ze verslag moesten doen van het nieuws. Robert Stone weet ook duidelijk te maken dat de media-aandacht er toe leidde dat er - in ieder geval in de ogen van de geïnterviewden - van de oorspronkelijke doelen van het SLA weinig meer overbleef. Een boeiend onderwerp, inhoudelijk goed uitgewerkt maar qua vorm weinig verrassend.