Rolande met de Bles (1972)

Heb hem dan eindelijk gevonden, bij Kruidvat notabene.

Technisch weer een schitterende dvd, tevens met een paar interessante extra's (deleted scenes, inleiding door Verhavert), de originele bioscooptrailer, trailers van andere producties en een demofilmpje over het restaureren van dit soort oude films. Ongelooflijk hoe ze het beeld en geluid zo mooi op hebben kunnen knappen (vergelijk het eens met de deleted scenes).

De film zelf ben ik minder over te spreken. Verhaverts minste die ik tot nu toe gezien heb. Het is allemaal wat doelloos en te 'snel' gefilmd. Had een beetje het gevoel van 'kijk mij eens hip doen' (wat in deze film ook totaal niet past). Toch zaten er een aantal sterke scenes in tussen Decleir en Teissier, waar het gevoel van Renier duidelijk voelbaar werd. Voor de rest absoluut geen hoogvlieger, op geen enkel vlak.

Verhavert doet Teirlinck

Roland Verhavert moet denk ik de meest standvastige Vlaamse regisseur voor mij zijn, al zijn films lijken namelijk op 3.5* te eindigen. Ik merk er altijd een zekere degelijkheid in en ze boeien me ook stuk voor stuk, maar telkens ontbreekt net dat beetje extra. Ik heb echter nog wat liggen en ik hoop toch met bijvoorbeeld zo'n Meeuwen Sterven in de Haven op een hogere score uit te komen. Echter was het eerst de beurt aan Rolande met de Bles! Een verfilming van het gelijknamige boek van Herman Teirlinck.

En opnieuw 3.5* en opnieuw een degelijke film die alleen hier en daar wat de mist ingaat. Er zijn blijkbaar verschillende versies in de omloop (mijn DVD duurt zo'n 105 minuten, op IMDB wordt er over een versie van 128 minuten gesproken en in het interview met Verhavert - dat als extra is toegevoegd aan de VRT Klassiekers DVD - spreekt de regisseur dat de oorspronkelijke film 140 minuten duurde maar dat deze in de jaren '80 is geknipt tot de versie nu op DVD is uitgebracht) en eerlijk gezegd? Ik zou wel eens willen weten wat het verschil is tussen de versies. De DVD bevat als extra onder andere een uitgebreidere (doch niet gerestaureerde) versie van de scène in La Grande Maison en zowaar ook een optreden van Ann Christy in één of andere nachtclub. Erg jammer dat die scènes er zijn uitgehaald en zeker als je bekijkt dat ik hier en daar met het gevoel zat dat Verhavert wel erg kort door de bocht ging met sommige gebeurtenissen. In zo'n 35 minuten aan extra speelduur kan dat namelijk wel eens opgelost zijn.

Verhavert heeft in de loop der jaren met een aantal groten der aarde gewerkt als regisseur (en nog veel meer als producer) en uiteraard zit Jan Decleir daar tussen. Hier een jonge knaap van 26 jaar die nog maar aan het begin van zijn filmcarrière stond maar al o zo goed is. Het verplichte AN voelt een tikkeltje geforceerd aan, maar verder is er weinig aan te merken op zijn prestatie. Ook Dora van der Groen is weer even degelijk als altijd en met onder andere een kleine bijrol voor Luc Philips heb je gewoon een geweldige cast. Het draait hem echter allemaal om Elizabeth Teissier die de rol van de Rolande uit de titel op zich neemt en die doet het geweldig. Heerlijk om te zien hoe ze iedereen weet te bespelen en de wisselwerking tussen haar en Decleir is om van te smullen.

Degelijk, dat is denk ik nog altijd het woord dat nog het perfect bij Verhavert past. Ik heb Meeuwen Sterven in de Haven, Pallieter, Boerenpsalm en Brugge, Die Stille nog op DVD liggen. Ik verwacht dat daar toch nog een film gaat tussen zitten die hoger gaat uitdraaien. Moest iemand trouwens nog weten waar Rubens, Schilder en Diplomaat te vinden is.. Dan is de collectie volledig, al zou ik ook wel meer shorts willen zien dan enkel Ansfred van Antwerpen...

3.5*

Toen de Vlaamse filmwereld hoofdzakelijk bestond uit literaire verfilmingen. Roland Verhavert probeer het telkens weer op een creatieve manier aan te pakken, al lukt dat niet altijd even goed. Of zijn de films ondertussen gedateerd. Rolande met de bles is geen boerenfilm, maar een vrij dromerige eliteverhaal. Waar de teksten en dialogen belangrijker zijn dan de eigen acteerinvulling. Met muziek die nog dramatischer klinkt dan je gewoon bent. De missing linkt tussen Ingmar Bergman en de Vlaamse film. Het geeft mooie beelden, maar het is toch iets te zweverig voor mij.