The Woman in White (1997)

Goede thriller, of drama is wellicht beter gezegd, met een onverwachte wending.

Schitterende film.

Niet helemaal trouw aan het beroemde boek,maar schitterend verfilmd en geacteerd!

Vanaf het eerste beeld fascineert deze film: de muziek, de locaties, het mysterie en het schitterende acteerwerk. Mooie rol voor Ian Richardson. Een thriller avant la lettre. Vaak spannend, soms beklemmend en altijd perfect camerawerk.

De ambivalente rol van de vrouw in de Victoriaanse tijd wordt hier goed uitgespeeld; enerzijds een zwakke, hulpeloze vrouw en anderzijds een sterke, wilskrachtige vrouw die intitiatieven neemt en zich niet bij haar lot neerlegt.

Het boek niet gelezen dus de verschillen vallen mij niet op. BBC-serie met zoals gebruikelijk prachtige decors, goede muziek en uitstekende acteurs in een boeiend verhaal.

Ook ik heb het boek niet gelezen en kan dus niet beoordelen hoe goed de film hierop aansluit.
Hoe dan ook, ik vond het een vermakelijke film van de kwaliteit die ik verwacht had. Een mooi verhaal, niet al te voorspelbaar en inderdaad met een onverwachte wending aan het eind. Pluspunten zijn het acteerwerk en het niet al te conventionele verhaal (je verwacht niet zoiets als kindermisbruik in een Victoriaans drama, althans, ik niet). Ik vond echter wel dat het eerste deel van de film veel te snel ging, ze hadden daar wel meer tijd voor mogen nemen.
Maar toch, ik ben zeker niet teleurgesteld.

Het spannende, mysterieuze en soms huiveringwekkende verhaal over twee halfzussen, met de ingrediënten geheimen, misdaad en passie intrigeert vooral omdat de regisseur focust op de psychologische kant van de zaak. De serie was verder sterk in karakterisering.

Spannende, en mooie thriller, zit goed in elkaar.

Zodra een thriller nog onverwachte twists bevat is het een zeer geslaagde film!

De eerste twintig minuten konden me niet bekoren, daarna komt er meer verhaal, meer structuur, en groeit er een boeiende en broeiende en meeslepende film. Met verrassende wendingen.

Maar: ben ik de enige die me erger aan het bij momenten (bij dit soort films wel vaker voorkomende) theatrale acteren ? Voor wat betreft de manier waarop er gepraat wordt, wil ik dat nog wel aanvaarden, misschien was dat toen gewoon zo. Maar bijvoorbeeld hoe de dame in het wit beweegt en loopt wanner ze zich uit de voeten maakt: prima op de scene van een toneelzaal, maar niet in een film. Vind ik.

Hoe dan ook: leuke zit, aanrader in zijn genre.