Kong Woo Giu Gap (2000)

Oude maar leuke Lam.

TL Ka Fai is zo'n acteur ... duidelijk eentje van de tweede rij, maar daar is hij echt wel koning. Hij zal eeuwig in de schaduw staan van z'n betere naamgenoot, maar heeft daar toch een hoop interessante film bij elkaar weten acteren. Ook hier steelt hij weer de show.

Een vroege Lam en dat merk je af en toe ook. Lam experimenteert hier nog aardig wat, levert mooie scenes op tussendoor. Vooral de slomos en close-ups maken indruk. Verder erg vlot gefilmd, veel kleine maar leuke accentjes die het tempo hoog houden en zo een sterke algemene indruk achterlaten. De film zelf is jammer genoeg iets te lang en Lam slaat soms iets teveel zijpaadjes in, waardoor de rek er in het tweede deel toch een beetje uitgaat.

Ka Fai en Ng zijn een leuk koppel, verder veel rolletjes gereserveerd voor bekende gezichten. Anthony Wong kan uiteraard niet ontbreken, ook bolletje Tsang komt even voorbij. Wie iets beter bekend is met de HK filmwereld herkend vast ook nog Richard Ng, Lik-Chi Lee en Ann Hui in wat uit de kluiten gegroeide cameos.

Echt uniek is de film uiteraard niet, maar Lam laat wel al zien waartoe hij in staat is. Vlot en vermakelijk, met veel jus en smakelijkheid gemaakt, alleen iets te lang en al iets te vaak herhaald ondertussen.

3.5*

Ik had deze film eigenlijk gekocht omdat ik dacht dat de andere Tony Leung de hoofdrol speelde. Die teleurstelling duurde echter niet lang, want deze Tony Leung Ka Fai bleek ook een behoorlijke swaggerbaas. Gehuld in extravagante haute couture, ademt hij 'situatie onder controle'. Bovendien beschikt hij over drie talenten: dansjes doen, motherfuckers uitschakelen en dames bevredigen - zelfs tijdens het eten, als de situatie daarom vraagt. Twee keer na elkaar. Met handboeien. Alles.

De film is vakkundig en dynamisch in beeld gebracht, met die typische gehakte slow-motion die je wel vaker in HK ziet. Verder een hoop snelle zooms, wat freeze frames, extreme lenskeuzes... Leuk om te zien. Vooral de actiescène in de bloemenwinkel, met die ronddwarrelende blaadjes, zal ik onthouden.

Er komt wel veel studiowerk aan te pas. Ik snap dat dit soms moet door budgettaire beperkingen, maar in 90% van de gevallen ziet het er fake uit. Hier is het niet per se slecht gedaan, maar vooral in de nachtelijke buitenscènes vond ik het jammer, omdat de echte straten van Hong Kong zowat de beste filmlocatie ever zijn.

De humor is hit-and-miss. Een paar goede grappen - de compleet absurde bijrol van (koning) Anthony Wong voorop - maar ook wat overduidelijk grappig bedoelde dingen met van die comedymuziek, je kent 't wel. Zoals Onderhond al schreef, slaat Lam zeker in het tweede deel wat te veel zijweggetjes in, waardoor het tempo afneemt. Desondanks, best een aanrader.