Patchwork (2015)

Hoppa zin in als een malle malle!

Poster is nice.....kom maar op met die handel.

Inderdaad, kom maar op met die handel! Poster is sterk, de synopsis klinkt goed. Alwéér een vette throwback..?!

Had me hier totaal wat anders van voor gestelt .

Body horror als pak hem beet The fly, of cabin fever , of gewoon lekkere smerige gore , al is dat vaak het zelfde .

Maar het is eigenlijk meer komedie , waarbij het lichaam waar het om gaat totaal niet indrukwekkend is .

Vervolgens zie je wel grotendeels drie jonge vrouwen die met elkaar converseren .

Er word geloof ik gemikt op humor , maar het is ook totaal niet grappig .

Beetje wraak erbij ( uiteraard ) werkt ook niet .

Zelfs romances worden erbij gehaald .

Wat wil het nu ?

Oftewel mislukt project ...niet de moeite waard .

Tweede MacIntyre.

Als horrorregisseur wel iemand die de passie draagt. Dit is pas de tweede film die ik van hem zie, en al twee keer heb ik het gevoel dat de basis er wel al is. Patchwork behoort tot de soort film die makkelijk kan mislukken, maar MacIntyre weet de film nog redelijk op de middelmaat te houden, alleen niet erboven te tillen.

Zijn films hebben alleen niet veel centjes, en als MacIntyre daar geen beschikking over heeft lijkt hij dicht te klappen. Hij heeft een paar leuke ideeën op het scherm getoverd, maar kan ze duidelijk niet helemaal uitwerken. Als horrorfilm die veel wil blijft het dan ook op veel gebieden te veilig en zonder risico geregisseerd, dat niet voordelig is.

Het acteerwerk is ook matig te noemen. De dames proberen het wel en hebben de ervaring zeker, maar de komische timing niet. Alle dames weten maar een matig trio te vormen, en ook de bijpersonages zijn niet briljant. Als de film zich dan ook nog als komedie door het centrale stuk sleept weet ik al vroeg als kijker dat deze film me niet te veel gaat liggen.

Cinematografisch niet verkeerd. Genoeg kleur, aardig geschoten, prima verlichting enzovoort. Jammer dat de film op het gebied van grafische kracht niet kan uithalen. Veel moorden zijn off-screen of half in beeld. Veel van het bloedvergieten krijg je als kijker niet te zien. Als de finale zich dan juist wel op het bloedvergieten concentreert keert de teleurstelling opnieuw terug.

Maar eerlijk is eerlijk, de effecten van de film zijn indrukwekkend te noemen en Patchwork zit niet zonder zijn lollige beelden. Erg goed ingericht, frisse montage, deze film had wel de basis om goed te zijn. Het kan eigenlijk gezien worden als boomstronk, die zijn wortels alleen niet verder kan laten groeien. Jammer, maar zeker niet verkeerd.

Het verhaal van Dr. Victor Frankenstein en zijn monsterlijke creatie is al ruim 200 jaar oud. Nog steeds wordt na al die tijd dankbaar gebruik gemaakt van de roman om als verfilming te dienen. Mary Shelley schreef haar verhaal in 1818. Het verhaal werd gepubliceerd. De schrijver was anoniem. In 1831 verscheen een herziene versie van het verhaal en nu stond Mary Shelley wel prominent als de schrijfster van het werk op de omslag. De eerste verfilming dateert uit 1910, duurde 13 minuten en was vooral dankzij de revolutionaire speciale effecten een groot succes. Talloze films zouden volgen.

Waaronder dus deze. Regisseur en schrijver Taylor Macintyre gebruikt het boek van Shelley als basis voor zijn film Patchwork. Zijn film heeft een moderne setting en heeft een absurde en zwartkomische insteek. In plaats van een herhaling van de boekfeiten, volgt de filmmaker zijn eigen weg. Eigenlijk wordt alleen het grondthema uit de roman gebruikt, waarna de film zijn eigen weg volgt. De film begint herkenbaar als een jonge wetenschapper drie mooie dames om het leven brengt en vervolgens de beste lichaamsdelen samenvoegt en de perfecte mens ontstaat.

Lichaam en geest zijn onafscheidelijk in Patchwork. In het perfecte lichaam bevinden zich nu de drie geestelijke identiteiten van de drie vrouwen. Drie kibbelende vrouwen in een lichaam. Over een ding zijn ze het eens. Ze willen wraak. De film volgt hen op hun zoektocht die een bloedig spoor van verwoesting teweeg brengt. De film beweegt zich daarbij tamelijk springerig van de ene kluchtige situatie naar de andere. Ondanks de moord en doodslag houdt Patchwork een luchtige toon aan. Hoewel het grondidee zich ervoor leent is er nooit sprake van echte horror, laat staan van spanning.

Patchwork is aangedikte bodyhorror, slapstick en situatiekomedie. Ik moest herhaaldelijk denken aan Death Becomes Her (1992). In Patchwork dezelfde speciale effecten, humor en springerigheid. Patchwork is ook zo’n film die wel leuk is maar die na verloop van tijd blijft hangen in meligheid. Ik hou van horror. Ik hou van slapstick. Ik houd minder van horror-slapstick.