Don't Be Afraid of the Dark (1973)

Verrassend eng filmpje, zij het een beetje knullig. Het heeft een behoorlijke status als je de berichten leest op de imdb en op amazon en dat terwijl de film nog niet op dvd is verschenen en erg moeilijk te vinden is op video. Behalve in Nederland dan natuurlijk.

Ik snap, dat mensen verschillende smaken hebben.

Maar dat deze film eng gevonden wordt en ook nog erg populair is, daar snap ik echt niets van.

Er is namelijk niets eng aan deze "Horror" film. Het is een van de slechtste en domste films, die ik ooit gezien heb.

Als die mini-monsters, er nou echt vreselijk creepy uit hadden gezien en als het einde nou niet zo dom was geweest, had dit misschien nog een redelijke film kunnen zijn.

Ook al is de film uit 1973, de monster make-up had véél beter kunnen zijn.

0,5 *

Juist legaal gedownload op 7days.be. Morgen eens bekijken.

Verbazingwekkend effectieve horrorfilm, die dankzij de angstaanjagende soundtrack, de overweldigende duisternis en de creepy make up van de creatures best eng is. Ik zie het probleem met het einde ook niet, wat is er nu enger dan door een stel van die wezens een eindeloos diepe schacht te worden ingetrokken?

Een pas getrouwd stel neemt hun intrek in een groot herenhuis. In de kelder ervan zitten demonische schepsels opgesloten, die vrijkomen wanneer de vrouw een luik openbreekt. Deze creaturen kunnen enkel hun terreur zaaien in de duisternis. Niemand wil haar geloven dat dit huis een verschrikkelijk geheim verbergt.Tot er doden vallen.

Sfeervolle griezel met een effectieve soundtrack. Het klimaat van angst groeit uit tot een ijzingwekkende climax. De vertolkingen zijn overtuigend. Ik heb genoten van deze creepy TV-film.

Uitermate vervelende rukfilm (and I don't mean porno), die kennelijk destijds aardig spannend was, maar nu echt niet meer kan.

Die wezens. .

Erg sfeervol en creepy tv-film met degelijke vertolkingen. In de jaren 70 zijn er veel goede tv-films gemaakt die niet moesten onderdoen voor hun bioscoopcollega's en daarvan is dit er eentje.

En die wezens, tja ik vind dat ze dat heel goed hebben opgelost!

Gedownload met de hoop dat het de 'Don't Be Afraid Of The Dark' was uit 2011, maar helaas...

Ik had hier pas geleden ergens iets over gelezen. Ondanks dat de film bijna veertig jaar oud is, schijnt hij een behoorlijke status te hebben. Het jaartal kan ook nog wel eens in zijn voordeel werken bij zo'n genrefilmpje, de hedendaagse horror-CGI is vaak ook niet alles. Met de allerbeste bedoelingen ging ik dus de film in.

Alex en Sally erven een groot huis van de tante van Sally. Alles lijkt in orde, maar het huis heeft een kamer met een open haard die dichtgemetseld is. De aannemer waarschuwt ze nog, laat de open haard met rust. Niet dat er iets kwaads achter zit, maar maak hem niet open! N-I-E-T. Zodra hij weg is maakt Sally natuurlijk zonder enige twijfel de open haard los en de ellende begint.

En ook voor de kijker, want je weet meteen waar je aan toe bent. De monstertjes zien er werkelijk belachelijk uit zoals op de poster te zien is en er lijkt geen moeite gedaan om ze enigszins creepy te maken. Belachelijker wordt het wanneer ze gaan dreigen met zinnen als 'we want you' en 'just tease her'. Ze praten gewoon Engels maar met een erg schorre stem. Dus Sally kon ze het best een stophoest en een pot fimoklei geven en ze lekker laten spelen want deze rommel is niet serieus te nemen. Deed me ook denken aan Troll, maar die had bergen meer sfeer. Heel soms kon ik heel even uit mijn hoofd zetten dat Alex en Sally te maken hadden met een stel dreumesen waardoor er iets meer spanning bovenkwam. Echter werd dat moment meteen de das omgedaan door een wanschepsel die zijn afstotelijke harses achter een bloem verstopte.

Acteerwerk is niet best, maar dat geeft niet. De score klinkt best spannend, maar komt niet tot zijn recht. Het einde is wel goed gedaan, zo'n kutfilmpje moet ook gewoon een rot einde hebben om de kijker nog met een enigszins positief gevoel zijn disc door midden te doen breken. Het aantrekkelijkste vooraf aan de film was de speelduur, maar helaas duurt het net iets te lang. Het andere positieve is dat de remake waarschijnlijk beter wordt. De titel is sarcastisch bedoeld, maar de boodschap van de film mag je best letterlijk nemen: don't be afraid of the dark. Tenzij je ook bang bent voor tuinkabouters.

Hij heeft een behoorlijke status omdat het een 'made-for-TV' filmpje is (waar normaal gesproken de 'Geslagen: de Naam-van-een-Vrouw Story' dingen vandaan komen) dat destijds om een uurtje of negen werd uitgezonden en een hele generatie Amerikaanse kindertjes traumatiseerde. Echt sterk is hij niet, en echt eng ook niet, maar er hangt wel een okaye sfeer. De monsters zijn misschien niet bepaald overtuigend, maar hebben wel iets unieks zo met hun spitse hoofden. Je begrijpt wel dat een Giullermo del Toro hier als kind door gefascineerd raakte.

Ik vond het niet onplezant om eens gezien te hebben, zo met de korte lengte.

Totaal niet eng, meer lachwekkend, lijkt wel een aflevering uit are you afraid of the dark en dat is voor kinderen en dat is zelfs nog enger.

In ieder geval een stuk boeiender en beter dan de oersaaie remake.

Deze donker gefilmde, sfeervolle tv-horror is vooral leuk vanwege de kleine mensjes die de monstertjes uit de dichtgemetselde open haard spelen. De korte speelduur is wel een voordeel.

Deze film mag inmiddels wel gedateerd zijn, maar krijgt op IMDb toch een dikke voldoende. En terecht.

De remake is weinig geliefd terwijl ik die toch eigenlijk onder mijn guilty pleasures reken. Nu was het dan toch eens tijd om het origineel te bekijken om eens te zien of een volwassen Sally ook zou werken in dergelijke verhaallijn. Wie de monstertjes in de 2011 versie er belachelijk vond uitzien, moet deze uit het origineel maar eens zienv eerder grappig met die gekke punthoofden en zeker niet eng of creepy. Het verhaal was voor mij niet nieuw, er waren eigenlijk geen elementen die in de remake werden weggelaten. Hoewel dit origineel best sfeervol is, vind ik het in alle opzichten inferieur aan de remake. De wezens zijn niet beangstigend in hun doen en laten, hebben totaal geen background en het einde is zeer teleurstellend. Nu heeft de film wel een goed tempo, is ie nooit saai en zonder deze was er ook nooit de nieuwe adaptatie van Del Toro geweest.