End of Summer (1997)

Het zou zomaar een film van James Ivory kunnen zijn (Room with a view, Howard's End). Alle ingrediënten zijn voorhanden: een mooi landgoed, eind van de negentiende eeuw, de betere kringen, fraaie kostuums, een verhaal over een verloren gewaande liefde, een sterke cast. Wat wil je nog meer. Maar het is geen Britse megaproductie van James Ivory, maar een Amerikaanse tv-film van Linda Yellen, die kennelijk niemand hier gezien heeft. Aardig voor een zaterdagavond met niets omhanden, maar geen film die je lang bijblijft.

Het verhaal is hier op MM wel erg summier samengevat. Inderdaad, Christine, een rijke ongehuwde dame op leeftijd (Jacqueline Bisset) brengt haar zomervakantie door op een landgoed om in een studiootje aan het meer keramiek te maken. Daar loopt ze haar geliefde Theo van twintig jaar geleden (Peter Weller) tegen het lijf (ook toevallig). Beiden lijken genegen om de draad weer op te pakken en hun liefde een tweede kans te geven. Maar dan wordt de vrouw naar huis ontboden omdat haar vader een hersenbloeding heeft gekregen. Intussen vermaakt de man zich met een jonge vrouw waar ook de dominee (Julian Sands) een oogje op heeft. De dominee ziet ook nog kans een jong meisje zwanger te maken en de erfenis van Christine los te kletsen.

Genoeg drama dus. Al duurt het zeker een half uur eer er wat beweging in het verhaal komt. Saai, saai, saai. Er lopen nog een aantal andere vage figuren rond, maar ook daarvan leer je de achtergrond niet kennen. Waarom de liefde tussen Theo en Christine destijds geen kans kreeg wordt niet duidelijk. Regisseur Linda Yellen slaagt er niet in om bij de kijker enige betrokkenheid met de personages te bewerkstelligen. Oninteressante mensen die je niet raken. Jacqueline Bisset belooft altijd meer dan ze met haar spel kan waarmaken. Peter Weller is een houten klaas met een enge glimlach en van enige chemie tussen die twee heb ik niets kunnen merken. Ja, dan hou je heel weinig over. Behalve Julian Sands dan, die ver boven de rest uitstijgt.

Oh ja. Er is zelfs wat seks te zien. 'Strong' vinden de Amerikanen. Geloof het maar niet. En natuurlijk een happy end, want het is een Amerikaanse film. Al past het totaal niet binnen het verhaal. Toch maar drie *, vanwege de prachtige cinematografie en Julian Sands.