The Master and His Pupil (2003)

Sinds 8 juni op DVD. Voor de liefhebbers waarschijnlijk.

"Haarscherp observerend camerawerk"- NRC Handelsblad

"Elke emotie, elk gebaar is waar te nemen" - Trouw

"Een prachtig werkstuk"- GPD

Winnaar Golden Prague Award voor Beste Documentaire International Televison Festival Golden Prague 2003

Ik vond het allemaal geweldig om te zien, al die verschillen tussen de drie jonge dirigenten en dan de grote meester die het hen uitlegt. Vooral de Nederlandse dirigent kon me bekoren. En zie daar, hij is assistent-dirigent van het R'dams Philharmonisch geworden. Misschien is Gergiev het met me eens...

Een dirigent die ik ken, vindt Gergiev maar een irritante egotripper die alleen maar om de grote lijnen geeft in een muziekstuk. Dat kan mij toch echt niet deren. Het is zeer interessant om te zien wat iemand op de bok voor het orkest met zijn gebaren voor elkaar (of niet voor elkaar) kan krijgen.

Maar het zijn wel heel erg deze acties en mensen die de documentaire mooi maken. Ik weet het niet zeker maar ik denk dat je dat als documentairemaker mooi in de schoot geworpen krijgt.

Valery Gergiev, een Russische Rotterdammer of moet ik zeggen Rotterdamse Rus Is ook een een festival naar zijn naam genoemd. Heeft een tijd hier (Rotterdam) gewoon of woont nog steeds hier. Nu is hij directeur van een theater, volgens mij in Sint Petersburg, maar helaas heb ik deze docu. niet gezien. Hopelijk wordt het op R'damse kabel uitgezonden.

Hij was altijd al (nou ja...) directeur van dat theater (Mariinsky) in Petersburg. Daar is hij dus net als in R'dam de chef. Hij is ook regelmatig in New York. Ik geloof dat hij sowieso in de States ook iets regelmatigs heeft. Hij doet het gewoon allemaal. Hij schijnt een on-ge-loof-lijk druk mens te zijn. Hij komt naar Rotterdam als hij een concert of een serie concerten heeft. Dat is één van de kritiekpunten van mijn kennis: hij laat iemand anders het voorwerk doen (dus bijv. Otto Tausk, de ass-dir.) en komt dan bij wijze van spreken alleen opdraven voor het concert. Daardoor schijnt het allemaal nog wel eens een rommeltje te zijn.

Maar het publiek dweept met hem. Het is nooit saai.

Valery Gergiev aan het werk te zien is een beleving op zichzelf. Ik hield het niet voor mogelijk dat één beweging met de hand, vingers of een enkele arm muziek tastbaar kon maken. Valery Gergiev kneed de muziek en temt deze. Een waar genot om naar te kijken.

Het is overduidelijk dat de pupillen hier aan de wieg staan voor een carrière als dirigent. De kleinste intermezzo van de meester, Valery Gergiev, levert direct spanning op bij mij als toeschouwer. Zelfs de drukste geste levert een beeld op van een dirigent in balans.

Magnifieke documentaire

5*

Machtig mooi, Valery Gergiev geeft alles wat in hem zit, en misschien wel meer.

Een fascinerende man. Ooit zal hij ook eens als pupil begonnen zijn, hoewel dat moeilijk voor te stellen is.

De pupillen ogen als dwergen ten opzichte van reus Gergiev.

Het evangelie dat Gergiev verkondigt is dat dirigeren alles te maken heeft met persoonlijkheid en expressie (gezicht en lichaamshouding). En ervaring natuurlijk.

De pupillen stelden me wat teleur. Ze zijn misschien zoveel onder de indruk dat ze bijna enkel over bewondering spreken.

Behalve dat ik hun passie wel zag vond ik dat ze in tegenstelling tot Gergiev niet echt wat te melden hadden. De Nederlander Otto Tausk had wel iets meer te melden dan de twee buitenlandse pupillen.

Ruime 3,5 sterren