Blood of Dracula (1957)

nostalgie dat wel veel onbekende acteurs

voor die tijd best goed in verglijk met nu

oud en doorzichtig maar ja dat is nostalgie

ik geef 3 sterren

Duurt wel heel erg lang (zo'n 50 minuten) voor dat ze verandert in een bloedzuigend monster, erg lachwekkend ook. Toch leuk, mede dankzij de totaal overbodige rock-'n-rolldanspartijen in het midden. Geeft een goed beeld van de Amerikaanse jeugd in de jaren '50.

Een troepje jongeren dat uit de bol gaat op de rock&roll-klassieker "Puppy Love" is zowat de enige vermeldenswaardige in deze nostalgische trip naar de jaren '50. Van horror is nauwelijk sprake, tot op het moment dat de studentes op klungelachtige wijze verzeild geraken in een nachtspel op een kerkhof. Een potentiële katalysator voor sfeerbeelden, maar helaas wordt die nergens uitgebuit. In plaats daarvan verschijnt een waanzinnige Dracula-kloon ten tonele met zowat de slechtste maquillage uit de filmgeschiedenis. Dit hilarisch figuur ondergraaft alle ernstige bedoelingen van deze prent wat resulteert in een lachwekkend curiosum.

deze film wil ik wel is ff zien

Deze film behoort tot een trilogie die allemaal in hetzelfde jaar zijn uitgebracht. De andere 2 zijn "I was a Teenage Frankenstein" en "I was a Teenage Werewolf", die ik evenwel niet heb gezien. Men kan zich afvragen waarom men hier dan niet voor Teenage Vampire heeft gekozen, want ook deze gaat over tiners. Veel horror zit er niet in. Het is lang wachten op een eerste transformatie van één van de tienermeisjes naar vampier en eerlijk gezegd ziet het er echt niet uit. Voor de rest meer een tienerdrama in een meisjesschool waarbij er aandacht is voor activiteiten en muziek die populair waren in de vijftiger jaren.