Pas de Repos pour les Braves (2003)

Tja, ik moet me toch aansluiten bij de eerdere reacties. Al vond ik het aanvankelijk nog wel aardig. Ik was in de veronderstelling naar een soort sfeerimpressie van kleine dorpjes op het Franse platteland te kijken, een onderwerp dat ik wel interessant vind (het feit dat alle jonge mensen hier wegtrekken). En bij sfeerimpressies is het plot nooit het belangrijkste, dus daar kon ik mee leven. Maar na een minuut of 40 raakte ik de draad echt volledig kwijt. Volledig onlogische en willekeurig lijkende gebeurtenissen, acteurs en personages die opeens weer verschijnen en verdwijnen (en dan heeft de film vooral veel shots van een afstand, zodat ze ook onmogelijk te herkennen zijn). Ook werd het platteland ingeruild, voor een wat meer stadse omgeving.

En die laatste zinnen lijken verdomd veel op kritiek die je bij bijvoorbeeld een Lynch leest, maar daar zit het belangrijke verschil dat die het wel interessant weet te maken en er een soort spannende tocht van maakt, terwijl dit voorbijflitst zonder dat er iets blijft hangen. En dan zitten er nog wel enkele aardige scènes in, maar Guiraudie moet duidelijk op zoek naar een ander concept.

Redelijk verbazingwekkend de score hier. Want ik vond dit juist een erg interessante en frisse film. Een film waarin droom, realiteit en misschien zelfs een soort van parallel universum volkomen door elkaar lopen. Er is dus inderdaad nauwelijks een touw vast te knopen aan het plot, maar dat vond ik geen probleem.

Vond de film mooi ogen, niet meteen vernieuwend, maar wel mooi. Sfeervolle nachtscenes, vervallen huisjes een Frans platteland ontdaan van een duidelijk tijdsbeeld. En de film was vaak ongelofelijk grappig. Ik heb regelmatig hardop zitten lachen om de beeldgrapjes (daar komt de Tati-vergelijking vandaan denk ik, al lijkt het er helemaal niet op) en de dialogen.

Voor weinig uit een bak gevist met koninginnedag. Totaal geen spijt van. Erg benieuwd naar de rest van de films van deze man.

3.5*