Galloping Mind (2015)

Kijk wel uit naar deze film.

Fantastische beelden, zeer sterk verhaal en een uitstekende cast.

Soort van moderne parabel met thema's als liefde, eenzaamheid en lust.

Een tweeling wordt zonder het te weten uit elkaar gerukt en komen elkaar bij toeval tegen terwijl ze opgroeiden in totaal verschillende milieus.

Debuut van Wim Vandekeybus die op elk vlak meer dan geslaagd is.

Begrijp de negatieve kritieken die deze film hier en daar door "serieuze recensenten" krijgt totaal niet.

Leuke film, super nee, sterk verhaal dat wel, film hangt van toevallige gebeurtenissen aan elkaar 3*

Idee was prima. Uitwerking een stuk minder. Zoals eerder genoemd veels te veel toevalligheden en ongeloofwaardige gebeurtenissen. Deze film deed mij denken aan white god en hetzelfde gevoel blijft achter na het kijken. Namelijk gemiste kans

Teleurstellend. Een gegeven dat had kunnen aanleiding geven tot een gevoelige film, wordt als onwaarschijnlijk en ongeloofwaardig verhaal gebracht, met een zeer gebrekkige opeenvolging van scènes, amper emotie en zonder behoorlijke karaktertekening.

De brug-scene is daverend: de in- en aangrijpende gebeurtenissen bulderen over elkaar heen in een geweldige chaos, afgewisseld met dromerige stilistische beelden tussendoor.

Het is een rauwe, geweldige film, met verbazingwekkende goed spelende jonge acteurs als zwerfkinderen. Deze zijn met name sterk in de scenes aan het strand met de paardenvondst en wanneer ze als cowboys de stad in galopperen.

Goed gevonden ook om de paarden-tweestrijd muzikaal te ondersteunen met muziek van 16 Horse Power.

Einde is niet heel verrassend, en jammer van de zichtbare autosporen in het zand op het strand in de laatste take.

Desondanks: aanrader!

Erg mooie Hongaars/Belgische film... Enfin, waarom de Vlaamse acteurs nou Engels praten ontging mij.

Heb de trailer gezien op de dvd van 'D Ardennen en die sprak me al meteen aan vanwege vele mooie beelden... en het feit dat ik al een liefhebber van coming of age-films ben. Het plot lijkt nog wel vaak een weg te willen zoeken en worden er wel heel veel elementen in een ton gegooid. Maar uiteindelijk kom je daarmee wel langs erg avontuurlijke wegen. Overduidelijk is de regisseur ook erg geïnspireerd geraakt door White God.

Ook de loop van het verhaal is nog vrij snel uit de mouw geschud. Een overspelige vader die een kindje baart bij een andere vrouw en pas tien jaar later ontdekt de huidige vrouw dat haar dochtertje een broertje heeft. Vergezocht of standaard?

Maar ook al heeft het verhaal nog een beetje een aanloop nodig... de uitwerking is uiteindelijk erg verrassend en lijkt met alle winden mee te willen gaan. De benauwende scene's tussen de ouders, de rauwe scenes in de straatbende... en over White God gesproken, Herkenbare elementen komen erin terug... Lees: Straathonden...

Daarnaast de vele mooie beelden van Boedapest... Nouja mooi... Ik zou niet in die achterbuurten willen wonen. De zomerse sfeer weet er wel een betoverende draai aan te geven... Wat altijd nog bovenaan staat zijn de talloze mooie shots... Die brugscene, wanneer die paarden arriveren op het strand en de jongeren daarmee in een grote groep door Boedapest gaan rijden (ook een verwijzing naar White God?)... en zeker wanneer broer en zus met elkaar oog in oog komen is een schitterend stukje coming of age... Helaas wel veel te kort. De afwerking van deze film wil genadeloos worden... maar dan toch...

Ja... Jeugdfilm, coming of age, social drama, fantasie... Soms heeft zoekend een film maken wel zijn voordelen. Ik heb me in ieder geval weten mee te slepen met deze sfeervolle, zomerse prent.

4,0*

Volledig eens, ongeloofwaardig, en van de hak op de tak springen zonder echt veel reden, hangt aan mekaar met toevalligheden en ongeloofwaardigheden. Qua beelden zoals vaak gezegd wel in orde, kan ook moeilijk anders als je zo'n choreograaf met wereldfaam in de regiestoel zet, maar verder lege doos.

PS: Natali Broods is wel goed zoals altijd, fantastische actrice in feite, nog maar zelden slecht weten spelen.

Erg matige tot zwakke film die me nergens in beroering bracht, hoewel dat toch het uitgangspunt zou kunnen zijn van de film. De film komt vrij rommelig over en ook de montage staat een vlotte film en vlot plot in de weg. Vond het soms ook te bruusk toen er ineens een sprong in de tijd werd genomen van 5 jaar waardoor de samenhang wat ontbrak.

Neem nu de fameuze brugscène. Geen idee wat ik daarvan moet denken. Chaotisch en rommelig, ik heb er geen betere woorden voor wanneer enkele snotneuzen zich opdringen, een besluiteloze flik niet weet wat hij moet doen en ondertussen het ene drama na het andere gebeurt. Zomaar ...

Het enige waar ik het een beetje warm van kreeg, was Natali Broods die zelden of nooit ontgoochelt.

Ik heb deze film gezien op: www.sooner.be. Ik vond het een mooie film, alleen jammer ... dat de tweeling nooit geweten hebben dat ze een tweeling waren. En het einde? Was Sara dood? Leefde ze nog?