Camping del Terrore (1986)

Een redelijke horrorfilm. Erg donker geschoten en alles geheel in de sfeer van de eerste Friday the 13ths. Het plot is nogal mager en de film nogal traag opgebouwd, maar bepaalde moordscènes zijn best vermakelijk, er wordt een erg aardige sfeer neergezet en Napier heeft een geinige bijrol.

De titel van deze archetypische slasher laat weinig aan de verbeelding over, maar ondanks dat én de algemeen lage waardering weet Deodato nochtans te verrassen met dit filmpje. Toegegeven, de logica is ver te zoeken met jongeren die alsmaar slinken in aantal, maar zich niet lijken af te vragen wat en of er al iets gaande is. De waanzin wordt helemaal compleet wanneer een meid wordt achterna gezeten door de vermoedelijke killer, vervolgens een kamer binnenstormt en een spiegel ziet om zichzelf dan op haar dooie gemak te gaan bewonderen. Maar, dit zijn natuurlijk de typische onzin-scènes die in zowat elke slasher terug te vinden te zijn; voor de ene een onvoorwaardelijke stoorzender, voor de andere puur vermaak.

Waar Deodato wel in slaagt is het perfect combineren van hallucinante achtervolgingscènes met giallo-achtige muziek. Een verrassende combo die wonderwel lijkt te werken en bij wijlen doet denken aan Argento's werk, hoe vreemd dit ook moge klinken. Bovendien worden grote stukken van deze slasher bij daglicht gefilmd, hetgeen, al dan niet tegen de verwachtingen in, de dreiging van de omringende bossen toch mooi weet te benadrukken.

Voor de rest bevat Body Count, of Camping del Terrore zo u wil, genoeg elementen om de volle speeltijd te kunnen boeien. Kortom, een ondergewaardeerde slasher die in principe niet hoeft onder te doen voor de doorsnee Amerikaanse genregenoot.

Het begint allemaal goed met de fantastische score van Claudio Simonetti, maar Deodato faalt hier toch wel een beetje. Body Count mist vooral mysterie rondom de killer en ook vond ik het woud niet tot zijn recht komen, waar de veel te aanwezige personages en de vervelende nasynchronisatie de schuldigen van zijn. Een aardige slasher, meer is Body Count niet.

3*

Verrassend sterk! Weet perfect het summer camp sfeertje over te brengen. Hoge body count (ja ja..), maar weinig spectaculaire kills. Vergelijking maken met Friday the 13th lijkt me een vermoeiend karwij. Neemt erg veel letterlijk over. Is dat erg? Nein. Dat moet je in principe een beetje willen zoeken in dit soort films. Deodato is een geweldenaar en kan ook met de Amerikaanse slasher goed uit de voeten. Puik werk! Veel losse eindjes, vreemde logica.. it's all part of it.

En die dokter in de gymzaal inderdaad Dat sloeg echt alles..

Hilarische goede film! Probeer bij deze film geen logica te vinden, die is er namelijk niet. Bijvoorbeeld je rent als meisje weg voor een moordenaar, je komt bij een spiegel en gaat je erin staan te bewonderen?? Maar als je door dit soort onlogische scene`s heen kijkt, is dit een zeer vermakelijke film. Want laten we wel wezen je kijk een slasher voornamelijk voor de Kills? En met een titel als Body count mag je ook wel wat verwachten. En inderdaad die lig erg hoog. Met zelfs een hommage aan die andere summer camp slasher: Friday the 13th (1980). Verstand op nul en goede smaak een tandje naar beneden en je hebt een prima film, die zelfs beter is dan sommige andere in dit subgenre.